Recenzje

To co mówimy ma znaczenie. A dodatkowo to z jaką intencją chcemy się komunikować ma wielką moc. "Powiedz, co myślisz. Uważność w sferze porozumienia bez przemocy" Oren Jay Sofer przekonuje, że do dobrej komunikacji potrzebne są trzy elementy: uważność, system porozumiewania się bez przemocy oraz nawyki komunikacyjne. Jak uważnie słuchamy innych? Czy czasem w czasie słuchania nie budujemy już swojej odpowiedzi czy wypowiedzi? Bardzo trudno też w dzisiejszych czasach w 100% zaangażować się w rozmowę. Mamy masę rozpraszaczy koło siebie. A dodatkowo nie umiemy rozdzielać innych emocji od naszych. Fundamentem dobrej, zdrowej i wartościowej komunikacji jest to obyśmy byli w 100% obecni w czasie rozmowy, mieli dobre intencje do rozmówcy oraz poświęcali swoją całą uwagę na odbiorcy. To bardzo trudna sztuka, umieć dobrze i skutecznie się komunikować. Ale warto cały czas ją trenować i praktykować ją.

” Święty Enneagram. Znajdź swoją ścieżkę duchowego rozwoju” autorstwa Christophera L. Heuertza - jest to książka dla osób, które chcą dowiedzieć się o sobie czegoś nowego i interesują się rozwojem duchowym, co zresztą wynika z tytułu. Słowo Enneagram to połączenie dwóch greckich słów "ennea" oznaczającego "dziewięć" oraz "gram" oznaczającego "znak". Enneagram jest nauką próbującą określić rodzaje osobowości oraz to, jak są one pomiędzy sobą połączone. Jeszcze przed przeczytaniem tej książki wiedziałam, czym jest Enneagram. Powiem od razu, że byłam nastawiona sceptycznie, bo co jeszcze można napisać o zwykłym narzędziu do określania osobowości? Jednak czekała na mnie miła niespodzianka - po każdej przeczytanej stronie zaczynałam patrzeć na to narzędzie z innej perspektywy. Książka „Święty Enneagram” składa się z 3 części: ”Co to takiego Enneagram?”, czyli informacje, które przybliżą nam istotę Enneagramu, „Triady i typy” - dowiadujemy się o tym, na jakie grupy są podzielone 9 typów Enneagramu, „Odnalezienie Twojej własnej ścieżki duchowego rozwoju” - część o tym, jak na podstawie wiedzy o Enneagramie nakreślić swoją własną ścieżkę rozwoju duchowego, dzięki czemu „powrócimy do siebie”. Dodatkowo w tej części, w rozdziale 10 znajdziemy bardzo ciekawe i warte uwagi praktyki duchowe, które możemy wprowadzić do swojego życia. Dzięki książce ”Święty Enneagram. Znajdź swoją ścieżkę duchowego rozwoju” odkryłam Enneagram z innej, nieznanej mi dotąd, strony. Dowiedziałam się między innymi, że w odróżnieniu od innych narzędzi do określania osobowości, Enneagram pokazuje nam nie tylko nasze mocne strony, ale też ujawnia mechanizmy obronne, niewspierające wzorce zachowań i uzależnienia. Niektóre informacje mogą zdecydowanie zaboleć. Nie byłabym sobą, gdybym nie określiła swojego typu i nie chciała dowiedzieć się czegoś nowego o sobie. Robiłam tyle testów osobowości, że myślałam, że nic nowego dla siebie nie odkryję. Myliłam się. Byłam i jestem pod wielkim wrażeniem, jakie trafne czasami potrafiły być informacje o moim typie Enneagramowym. Nie była to dla mnie łatwa do przeczytania książka, bo, tak jak pisałam wyżej, Enneagram nie skupia się tylko na pozytywnych cechach osobowości. Myślę, że do lektury warto podejść z otwartym umysłem i ze szczyptą zainteresowania Enneagramem. Moim zdaniem, książka będzie przydatna dla osób, które pragną rozwijać się duchowo i chcą lepiej przyjrzeć się sobie. Cieszę się, że miałam okazję ją przeczytać.

Książka Marcina Cichockiego "Zawód: copywriter. Zacznij zarabiać na pisaniu" to obowiązkowa pozycja dla osób, które chciałyby zostać zawodowymi copywriterami. Można się z niej dowiedzieć m. in. jakie cechy powinien mieć dobry copywriter, na czym warto się skupić przygotowując teksty, z jakich narzędzi warto korzystać, a także na czym w ogóle ten zawód polega. Pozycja jest lekka i przyjemna, nastawiona na przekazanie praktycznych wskazówek. Idealna dla początkujących.

Mówienie to nasza codzienność, dzięki rozmowie komunikujemy się z innymi, czasami sami do siebie coś komentujemy, co zobaczyliśmy lub słuchamy kogoś, kto do nas mówi. Niestety wygląda na to, że porozumiewanie się to nie taka łatwa sprawa jak nam się wydaje, bo to, że kogoś słuchamy, nie oznacza, że dociera do nas to, co mówi lub rozumiemy naszego rozmówcę, a w dobrej komunikacji jest to bardzo ważne. Rodząc się, już zaczynamy przyswajać sobie to, w jaki sposób możemy się komunikować, słuchamy tego, kto i jak mówi, bo w rozmowie bardzo ważny jest ton, to, z jakimi emocjami mówimy, czy robimy to szybko, czy wolno i jakie przy tym wykonujemy gesty. Autor porównuję naukę komunikacji do pływania, bo nie da się nauczyć pływać bez wody, tak też nie da się przeczytać poradnika i już prawidłowo się wyrażać tylko trzeba to ćwiczyć w prawdziwej rozmowie. Porównuje też komunikacje do nauki jazdy rowerem, ponieważ w obu przypadkach potrzeba dużo czasu i pomocy, w jeździe potrzeba wsparcia w postaci bocznych kółek, a w komunikacji osoby, która będzie nas wspierać. Poradnik zachęcił mnie swoją okładką, jest naprawdę piękna, minimalistyczna, ale przyciąga wzrok, środek jest troszkę mniej atrakcyjny, bo jest bardzo dużo tekstu i zero grafiki, ale pod względem merytorycznym jest bardzo dobrze napisany. Nie spodziewałam się, że prawidłowa komunikacja jest tak ważna, szczególnie dobre słuchanie drugiego człowieka, każdemu nie raz zdarzyło się wyłączyć podczas rozmowy i wyłapać tylko kilka słów, a potem trzeba było udawać, że się wszystkiego słuchało. Jest to bardzo złe podejście, ponieważ nie możemy wymagać, żeby inni słuchali nas, jeżeli my nie słuchamy ich, ważne, żeby robić to ze zrozumieniem i autentycznie wczuć się w tę rozmowę. Ważne jest też to, jak dobieramy słowa, kiedy zabieramy głos i to, w jaki sposób się wysławiamy, powinniśmy to robić wyraźnie i odpowiednio do sytuacji. Na początku cała ta wiedza może wydać nam się trudna, ale z czasem dobra komunikacja będzie dla nas tak naturalna, że zapomnimy, że kiedyś wyrażaliśmy się źle.

Sztuka rozmowy. Jak rozmawiać z drugim człowiekiem tak, aby zrozumieć zarówno jego, jak i zostać przez niego zrozumianym? To odwieczny dylemat w komunikacji międzyludzkiej - tak stary, jak świat (i jak pierwsze próby porozumienia się jednego człowieka z drugim). Jak zrobić to efektywnie i ominąć komunikacyjne bariery, które mogą zniweczyć dosłownie każdą próbę nawiązania konwersacji? "Powiedz, co myślisz..." to książka o prostych i skutecznych sposobach porozumiewania się. I bardzo słusznie - wszak komunikacja im prostsza, tym lepsza; nieprawdaż? Z rozmową jest trochę (bardzo?) jak z życiem: im mniej komplikacji, tym lepiej. W jaki jednakże sposób można tę filozofię uskutecznić? Według twórcy książki istotne są tutaj przede wszystkim trzy elementy: obecność, intencja oraz uwaga. Obecność ma polegać tutaj na aktywnym, świadomym, a także czynnym braniu udziału w procesie komunikacyjnym. Innymi słowy chodzi o to, aby nie przechodzić "obok" niego (rada skądinąd słuszna). Intencja ma być oczywiście szczera i jak najbardziej pozytywna w stosunku do rozmówcy, co łączy się z elementem numer trzy, a więc z poświęcaną konwersacji należytą uwagą. Wszystko to razem wzięte ma nam pomóc w takiej komunikacji z drugą osobą, która stworzy podwaliny pod wzajemne zrozumienie, zaufanie oraz pod szczerość całej wynikającej z rozmowy relacji. Istotne w tym wszystkim jest także to, aby skutecznie omijać wszelkie rafy, nieporozumienia i konflikty na polu komunikacji. Warto przy tym pamiętać także o tym, co powinno być oczywiste: o niszczycielskiej mocy wypowiadanych przez nas słów. Czasem bowiem zdarza się tak, że wypowiedziane w emocjach słowa są w stanie zaważyć (najczęściej negatywnie - tak nas skonstruowała natura: pamiętamy to, co złe) na całej znajomości z daną osobą. A jeśli dołożymy do tego jeszcze nieporozumienia na polu gestów, kontaktu wzrokowego i całej sfery języka niewerbalnego, to katastrofa komunikacyjna gotowa. Wystrzegajmy się tego. Lektura jest zajmująca i zarazem pouczająca. Opisane przez Oren Jay Sofer tezy przypominają mi nieco elementy psychologicznej koncepcji teorii akceptacji i zaangażowania (ACT), co jest dla twórcy książki (przynajmniej w moim odczuciu) sporym komplementem, ACT jest bowiem jednym z wiodących obecnie nurtów we współczesnej psychologii. Książka jest ponadto napisana naprawdę prostym i nieskomplikowanym językiem, co bardzo ułatwia zrozumienie jej sedna, jak również jej całego przekazu.