Recenzje

Zapraszam Was do przeczytania książki dr Agnieszka Kozak i dr hab. Jacek Wasilewski – „Uwięzieni w słowach rodziców" będą jedną z najważniejszych publikacji, jakie przeczytałam, i reklamuję ją na prawo i lewo:) Jak piszą autorzy: „Możemy powiedzieć, że mamy aż 45 lat i to za późno, ale też możemy powiedzieć, że mamy tylko 45 lat i druga połowa życia przed nami. Warto zacząć być po swojej stronie”. Myślę, że książka ta pomoże niejednej osobie dokonać wyboru, by być po swojej stronie. Nie po właściwej, najlepszej, jedynej i słusznej, ale po SWOJEJ.

Niech na ziemi zapanuje pokój i niech zacznie się ode mnie. Jill Jackson i Sy Miller Cytat ten rozpoczyna książkę pełną spokoju, uważności i wdzięczności. "W poszukiwaniu spokoju. Dziennik uważności dla dzieci" autorki J. Robin Albertson- Wren to książka pełna pomysłów na ćwiczenia, dzięki którym dziecko: -ćwiczy mindfulness, -doskonali uważną codzienność, -celebruje wdzięczność. Książka podzielona jest na 5 sekcji: 1.Zakorzenienie 2.Spokój, opanowanie, poukładanie 3.Skupienie 4.Życzliwość 5.Połączenie W każdej sekcji czytelnik znajdzie wiele przydatnych ćwiczeń opartych na różnych technikach tj. pisanie, rysowanie i różnych narzędziach tj. ćwiczenia oddechowe, ruchowe, mindfulness, których zadaniem jest pomoc w ugruntowaniu się, odnalezienie spokoju i poczucia istnienia w otaczającym świecie. Ponadto, dzięki tym ćwiczeniom dziecko zwraca uwagę na swoje emocje, potrzeby i uczy się wdzięczności każdego dnia. Dziennik uważności zachwycił mnie wieloma pomysłami na ćwiczenia relaksujące, wyciszające do wykorzystania w pracy z grupą. Ponadto sprawdzi się również na zajęciach indywidualnych, w pracy terapeutycznej. Widzę też zastosowanie niektórych ćwiczeń na zajęciach rozwijających kompetencje emocjonalno- społeczne. Książka napisana jest prostym językiem, zrozumiałym dla dziecka. Książka ta, to wielka skarbnica inspiracji dla nauczycieli, terapeutów, rodziców, ale też i przede wszystkim dla dzieci. Dzięki ćwiczeniom zawartym w książce, mały czytelnik: -ćwiczy prawidłowy oddech, -reguluje swoje emocje, -jest tu i teraz, -rozwija zmysły, -staje się uważnym, -uczy się technik na zachowanie spokoju w sytuacjach stresowych, -ćwiczy cierpliwość. Polecam!

,,W poszukiwaniu spokoju. Dziennik uważności dla dzieci'' od @wydawnictwo_sensus to wyjątkowa książka, która miała swoją premierę kilka dni temu. Zawiera wiele sugestii pomagających uporać się z silnymi emocjami u najmłodszych, dając tym samym możliwość aby skupić się na tym co jest właśnie tu i teraz. Pomoże nie tylko zrozumieć dzieciom własne odczucia, ale także pokaże jak sobie radzić w tych gorszych chwilach. Dziennik dzieli się na pięć sekcji: zakorzenienie, spokój, skupienie, życzliwość i połączenie. W każdej z nich znajdziemy liczne zadania do wykonania, buźki do wyboru jaki mamy dziś nastrój oraz przykładowe techniki medytacji. Myślę, że póki co mój Starszak jest ciut za mały do wykonywania tych zadań więc książeczka poczeka chwilę na nas ale jestem przekonana, że ułatwi nam wiele sytuacji w życiu, pomoże rozwiązać problemy i będzie powodem do wielu interesujących rozmów. A czy Wy znacie ten dziennik?

Książka Ty też to masz! Odkryj swoje talenty i zacznij robić w życiu to, co lubisz i potrafisz najlepiej Okładka książki Ty też to masz! Odkryj swoje talenty i zacznij robić w życiu to, co lubisz i potrafisz najlepiej autorstwa Elżbiety Krokosz to książka, którą czyta się dłużej niż przeciętną książkę ze względu na przeplatane ćwiczenia. Można ją oczywiście przeczytać bez wykonywania poleceń, lecz nie to jest sensem tej książki - szczególnie jeśli docierasz do niej w momencie poszukiwania lektury o talentach, o swojej karierze i co możesz w ogóle robić czy zmienić swoją pracę. Myślę, że wiele osób sięga po nią z zupełnie innego powodu a każdy uzyska satysfakcjonującą odpowiedź jak działać. Autorka przez całą książkę zwraca się do mnie, co daje poczucie jakbym uczestniczyła w rozmowie z Panią Elżbieta. Masz wrażenie, że odkrywasz swoje talenty nieustannie a nie umiesz ich nazwać? Kolejny powód, by sięgnąć po książkę! Dzięki niej samodzielnie odkrywasz talenty i ich kryteria jakie muszą się znaleźć, by odczuwać radość pasję i spełnienie. Swoją życiowa drogę. W perspektywie czasu książka zmusza do myślenia poza tym, co czytasz. Zaczynasz analizować siebie, dlatego czytając książkę uważam, że trzeba mieć czas i totalne skupienie na sobie, a wtedy gwarancja samozadowolenia i odpowiedzi na wieeeele pytań będą przypływać wraz z zagłębianie się w kolejne działy - nie ma też gwarancji, że pytania będą się mnożyć. Książka uczy analizować swoją rzeczywistość pod kątem osobistych celów i tworzyć plan działania do nich. Ćwiczenia* wykonujesz na koniec rozdziałów samodzielnie oraz najlepiej prosisz o odpowiedzi swoje otoczenie na Twój temat (np pracowników). Autorka dzieli się swoim wieloletnim doświadczeniem, które u niej zrodziło się już w w dzieciństwie - byłoby idealnie, gdyby każdy nas wiedział od najmłodszych lat co chce robić w przyszłości. Usłyszysz w książce popularne powiedzenie „zacznij robić to co kochasz a nie przepracujesz ani jednego dnia - zawsze miałam z tym stwierdzeniem „jakiś” problem. Książka zmienia tę perspektywę, pozwala odkryć w sobie dużo nowego i pozwala tak po prostu dowiedzieć się dużo o samej sobie. *Słuchając audiobooka jest nieco mniej wygodnie wykonywać ćwiczenia, cała część praktyczna spoczywa po Twojej stronie począwszy od przygotowania do wykonania ze względu na to, że nie masz papierowej wersji książki co oczywiście nie wpływa na jakość i wartość tej pozycji. Polecam!

Pytanie: gdybyś był piklem, wolałbyś być słodki czy ostry? W poszukiwaniu spokoju. Dziennik uważności dla dzieci" J. Robin Albertson-Wren to cudowna, pełna ciepła książka z prześlicznymi ilustracjami. Zawiera w sobie różne ćwiczenia, instrukcje medytacji czy listy rzeczy, za które dziecko może być wdzięczne. Według wydawcy jest przeznaczona dla dzieci w wieku 6-9 lat, ale dorosłą mnie również zachwyciła. Książka dzieli się na pięć sekcji z odpowiednimi maskotkami - zakorzenienie (drzewa), spokój (ogórki), skupienie (świetliki), życzliwość (kapibary) i połączenie (powietrze). Najbardziej spodobały mi się ogórki, z przykrywaniem się kołderką i udawaniem, że jest ona liściem chroniącym przed słońcem czy z rozciąganiem się jak pędy rośliny. Ćwiczenia są przeurocze, pomagają dostrzec piękno świata wokół, pomyśleć, jak możemy zmienić się na lepsze i przypomnieć sobie, co dobrego zrobiliśmy dla siebie i dla innych lub jak inni ludzie pomogli nam. Nacisk położony jest na docenianie przyrody i bliskich, zamiast na ciągłą motywację do zapierdolu i nauki technik manipulacji, więc książka jest takim powiewem świeżego powietrza wśród poradników psychologicznych. To, z jaką czułością autorka zwraca się do czytelnika jest niesamowite, naprawdę można się rozkleić. Polecam ją dosłownie wszystkim, bo jest tak piękna i przydatna, no serio, kto nie chciałby stać się tak życzliwym jak kapibara. Radzę jednak robić te ćwiczenia w lato, najlepiej na zewnątrz (ja czytałam w ogrodzie na leżaczku), bo rozglądanie się, czego możemy dotknąć o wiele lepiej sprawdzi się, jeśli będzie to trawa niż dywan. Wstawiam Wam zdjęcia moich ulubionych ćwiczeń i zachęcam do spróbowania.