Recenzje

Już dawno nie czytałem książki, którą tak mocno chciałem podkreślać, zaznaczać i przepisywać do własnych notatek. Na wielu stronach trafiałem na zdania, które zatrzymywały mnie na dłużej. Niektóre były po prostu dobre, inne naprawdę mądre, a wiele z nich miało w sobie coś bardzo praktycznego. To nie były myśli oderwane od życia, tylko takie, które mogą mi pomóc w codziennym funkcjonowaniu, zarówno zawodowym, jak i osobistym. Cała książka prowadzi właściwie do jednej bardzo ważnej myśli, przypisywanej Senece: nikt nie staje się mądry przez przypadek. I wiem, że być może się powtarzam, ale chcę to napisać jeszcze raz, bo właśnie ta myśl najmocniej została mi w głowie. Droga do mądrości nie jest czymś, co wydarza się samo. Ona wymaga codziennej, wytrwałej pracy, a często także wysiłku, cierpliwości i gotowości do konfrontacji z własną niewiedzą. Nie ma chyba innej drogi, jeśli człowiek chce być lepszą wersją samego siebie. Oczywiście na początku trzeba w ogóle być sobą, a dopiero później można próbować siebie rozwijać. To ważne rozróżnienie, bo łatwo pomylić rozwój z udawaniem kogoś innego. Ta książka przypomina, że mądrość nie polega na stworzeniu sztucznej, lepszej maski, ale na uczciwym kształtowaniu tego, kim już jestem. Chodzi o pracę nad sobą, ale taką, która nie odrywa mnie od własnej prawdy. Książka jest chyba czwartą częścią cyklu biblioteki filozoficznej wydawnictwa Onepress. Dla mnie była pierwszym spotkaniem z tą serią, ale już wiem, że na pewno sięgnę po kolejne tomy. Bardzo odpowiada mi taki sposób pisania o filozofii, który nie zamyka jej w akademickim języku, ale pokazuje, że filozofia może być czymś bardzo życiowym. Może pomagać w podejmowaniu decyzji, w lepszym rozumieniu siebie i w porządkowaniu własnego myślenia. Jedną z najważniejszych rzeczy, jakie ta książka porządkuje, jest różnica między wiedzą, inteligencją i mądrością. Mądrość nie polega tylko na posiadaniu dużej ilości informacji. Nie jest też tym samym, co inteligencja. Można dużo wiedzieć i wcale nie być mądrym. Można być błyskotliwym, a jednocześnie niedojrzałym. Mądrość jest raczej procesem, ciągłą praktyką uczenia się, rozwijania, korygowania własnych błędów i coraz lepszego rozumienia świata oraz samego siebie. Autor ma wiele bardzo celnych spostrzeżeń. Szczególnie zapamiętałem myśl, że czasem bardziej boimy się wyglądać na głupich, niż naprawdę nimi być. To mocne, bo pokazuje, jak często bronimy swojego wizerunku zamiast własnego rozwoju. Bardzo trafne jest też przekonanie, że nastawienie bywa ważniejsze niż inteligencja czy umiejętności. Brak wiedzy jest problemem tymczasowym, jeśli człowiek ma chęć się uczyć. Ignorancja również może być problemem do rozwiązania, ale najpierw trzeba ją w sobie zobaczyć. W książce pojawia się też kilka myśli, które szczególnie dobrze układają końcową refleksję. Młodzi ludzie często są błyskotliwi, ale rzadko mądrzy, bo mądrość wymaga czasu, doświadczenia i porażek. Im więcej człowiek naprawdę wie, tym mocniej rozumie, jak wiele jeszcze przed nim. To bardzo zdrowe i potrzebne podejście, bo uczy pokory. Podobnie działa zdanie, że pewnego dnia można zostać przywódcą, ale najpierw trzeba nauczyć się posłuszeństwa. Nie chodzi tutaj o ślepe podporządkowanie, ale o zrozumienie, że prowadzenie innych wymaga wcześniejszego doświadczenia bycia prowadzonym, słuchania i uczenia się od tych, którzy są dalej na drodze. Najbardziej cenię w tej książce to, że nie sprzedaje łatwych recept. Nie obiecuje, że człowiek po kilku prostych krokach stanie się mądry, spokojny i dojrzały. Raczej przypomina, że mądrość jest codzienną praktyką. To nauka, dyscyplina i powtarzane dzień po dniu drobne decyzje. Trzeba czytać, myśleć, słuchać, ćwiczyć charakter, zauważać własną niewiedzę i nie bać się zaczynać od nowa. To książka, do której pewnie będę wracał. Nie dlatego, że wszystko w niej odkryłem od razu, ale właśnie dlatego, że zostawiła mi wiele zdań do przemyślenia. Dla mnie to bardzo dobra lektura o tym, że mądrość nie jest jednorazowym osiągnięciem, tylko drogą. A skoro jest drogą, to trzeba nią po prostu iść, najlepiej codziennie, spokojnie i wytrwale.

„Możesz więcej! O tym, że tylko życie w pełni przynosi spełnienie” to książka, która nie daje pustych sloganów motywacyjnych, ale mocno uderza w temat działania, wytrwałości i przekraczania własnych ograniczeń. Pokazuje, że bardzo często największą przeszkodą nie są okoliczności czy brak możliwości, ale nasze własne zwątpienie i momenty, w których sami rezygnujemy z tego, co naprawdę chcemy osiągnąć. To nie jest lekka książka o pozytywnym myśleniu i prostych sposobach na sukces. Bardziej przypomina mocny impuls do zastanowienia się nad własnym podejściem do życia, codziennych wyborów i tego, ile jesteśmy w stanie zrobić, gdy przestajemy szukać wymówek. Autor pokazuje, że spełnienie nie pojawia się samo - często wymaga wysiłku, dyscypliny i konsekwentnego działania nawet wtedy, gdy brakuje motywacji. Podobało mi się również to, że między motywacją a życiowymi refleksjami można znaleźć dużo autentyczności. To książka, która nie mówi „musisz być idealny”, ale raczej „stać Cię na więcej, niż myślisz”. Po przeczytaniu zostaje kilka mocnych przemyśleń i taki wewnętrzny impuls, żeby przestać odkładać niektóre rzeczy na później

⭐| 5/5 📜| 451 📚| Wydawnictwo BeYa 🎨| 5/5 ✍🏼| Marta Łabęcka ❝ Ostatnie, co zapamiętała, zanim przegrała tę walkę, były usta Austina składające krótki pocałunek na czubku jej głowy i nieśmiała myśl, że jej odwaga się opłaciła…❞ „Ptaki, które śpiewają nocą” to opowieść o beztrosce, komforcie i zaufaniu. Przedstawia losy dwóch zagubionych dusz, które odnajdują w sobie nawzajem subtelną intymność. Sav. Savannah Rivers jest dziewczyną pełną obaw, strachu, a także empatii i miłości. W dniu swojego ślubu decyduje się uciec sprzed ołtarza, aby spełnić swoje marzenie - podróż starym, dziewczęcą różowym camperem przez stany swojego kraju. Niespodziewanie na swojej trasie spotyka chłopaka, który postanawia wybrać się w tę podróż razem z nią… Austin. Austin Hale jest przeciwieństwem poukładanej Savannahy. W młodości uciekł z domu rodzinnego, aby odnaleźć swoje przeznaczenie w… spontaniczności. Nigdy niczego nie planuje, bierze od życia to, co ono daje. Pełen charyzmy kieruje się maksymą "carpe diem". W dniu, w którym poznaje dziewczynę, postanawia ruszyć z nią w drogę… Mimo niecodzienności, podczas tej trasy dzieje się naprawdę wiele. Niesamowite widoki, sceny i chwile owiane podróżą, muzyką oraz rozmowami o wszystkim i o niczym. Wszystko tam gra tak, jak powinno. Beztroska wraz z sielanką nie opuszczają ich na krok, a wokół nich rośnie niebiańskie uczucie. Austin z Savannahą są para, której w moim odczuciu nie da się nie polubić. Oboje się dopełniają, wprowadzając drobinki światła w swoje serca. Każda ich interakcja wywołuje uśmiech, a także rozczula. Slow burn w ich wykonaniu jest niezwykle przyjemny, a miłość jest piękna. Od samego początku czułam wyjątkowość tej książki, magia spontaniczności pochłonęła mnie w stu procentach. Szczególnie urzekł mnie klimat podróży, który niemal czuć na każdej stronie. Malownicze krajobrazy, muzyka i poczucie wolności sprawiają, że ma się wrażenie, jakby siedziało się z bohaterami w różowym camperze i przemierzał kolejne mile ich wspólnej drogi. Podczas czytania nie mogłam oderwać wzroku od stron, a po przeczytaniu potrzebowałam wielu chwil, żeby się pozbierać po tym, co ta historia ze mną zrobiła. Okrutnie nie mogę się doczekać dalszej części losów tej dwójki. To lektura dla wszystkich miłośników slow burn, podróżniczych klimatów i bohaterów, którzy pomagają sobie nawzajem odnaleźć własne miejsce w świecie. Jeśli szukacie książki otulającej niczym ciepły letni wieczór, zdecydowanie powinniście po nią sięgnąć. I pamiętajcie nie zawsze trzeba mieć plan, a błędy mogą napisać najciekawszą historię!

“Uwięzieni w grach relacyjnych. Jak wygrać bliskość” Dr Agnieszka Kozak - Psycholog, psychoterapeutka, coach, nauczyciel akademicki, trenerka biznesu Zbigniew Rećko Coach, trener i konsultant z wieloletnim doświadczeniem w pracy z liderami, zespołami i organizacjami. Książkę tę wydało wydawnictwo Sensus Książka ta należy do poradników psychologicznych, w którym podejmowany jest temat schematów. Autorzy podkreślają że z trybu gry da się wyjść! (Co myślę, że jest ważna informacją). Przekazana jest teoretyczna i praktyczna wiedza na przykładach dialogów. “Uwięzieni w grach relacyjnych. Jak wygrać bliskość” książka ta sprawdzi się osobom co chcą dowiedzieć się jak wyjść z schematu co nie jest i nie będzie łatwe. Mimo wszystko uważam że warto wyjść z nich i przeczytać tą lekturę. Lektura może być idealnym dodatkiem do własnej psychoterapii.

Siła wrażliwości to 12 rozdziałów, przez które przeprowadzi Cię autorka, a dzięki nim dowiesz się jak mając wrażliwą duszę i ambicje nie zginąć pod naporem świata i własnych oczekiwań zwłaszcza, gdy się ma duży samokrytycyzm i brak samoakceptacji, jak się wzmacniać i przyjąć swoją wrażliwość jako zaletę, a później ją wykorzystać ✨. __ Ta książka powstała z myślą o kobietach, które: -mają talent i kompetencje, ale nie widzą siebie w biznesie, -marzą o sukcesie, ale się boją, -idą do przodu, ale płacą za to ogromną cenę, -mimo konsekwentnego działania są niedoceniane, -zwątpiły w swoją wartość przez świat i jego negatywne podejście, -po prostu chcą się rozwijać. ___ Dzięki niej poznasz schematy powszechne motywacji w dążeniu do awansu dużych osiągnięć, dowiesz się czym jest self-concept i jak nie utonąć w nadmiarze bodźców i emocji. Książka zawiera ćwiczenia i zestaw narzędzi ⚒. . . . #ksiazkidlakobiet #rozwojosobistykobiet #wysokowrażliwa #wrażliwość #książkowepremiery