Recenzje

O różnicach kulturowych napisano już bardzo wiele — ale ta pozycja wyróżnia się na tle innych. Autorka skupia się mocno na kontekście biznesowym, co czyni ją wyjątkowo praktyczną i przydatną dla każdego, kto działa w środowisku międzynarodowym. Dla mnie osobiście najbardziej poruszające były dwa wątki. Pierwszy dotyczy języka i AI. Autorka odnosi się do coraz popularniejszej tezy, że wkrótce nie będziemy musieli uczyć się języków obcych, bo sztuczna inteligencja zrobi to za nas. Ale jej odpowiedź na tę teorię jest przekonująca i głęboka — język to nie tylko narzędzie komunikacji. To cały ekosystem kulturowy. Ucząc się języka, uczymy się jednocześnie kultury, w której ten język funkcjonuje. Sposób, w jaki język jest zbudowany — kolejność słów, obecność lub brak pewnych pojęć, poziomy formalności, nieprzetłumaczalne wyrażenia — to wszystko jest odzwierciedleniem kultury, z której pochodzi. I żadna AI, choćby najbardziej zaawansowana, nie jest w stanie tego w pełni zastąpić. Drugi wątek, który mnie zaskoczył, dotyczy chorób tropikalnych i zamożności krajów. Autorka pokazuje, że istnieje między nimi ścisły związek — im więcej osób choruje i im częstsze są epidemie, tym trudniej pracować, trudniej budować stabilne struktury gospodarcze i generować zyski. To spojrzenie na rozwój gospodarczy przez pryzmat zdrowia publicznego daje do myślenia i pokazuje, jak wiele czynników — często pomijanych w klasycznych analizach biznesowych — wpływa na rzeczywistość ekonomiczną różnych krajów. Bardzo ciekawa pozycja, którą polecam każdemu, kto chce lepiej rozumieć świat biznesu w wymiarze globalnym.

Czasem wystarczy jedna książka, żeby trochę poukładać sobie w głowie różne sprawy. Ostatnio sięgnąłem po „30-dniowy plan produktywności” Damona Zahariadesa i to była naprawdę dobra decyzja. Książka jest podzielona na 30 krótkich rozdziałów, dzięki czemu można czytać ją spokojnie po kawałku. Każdy dzień to jeden mały krok, jedna myśl albo jedno ćwiczenie, które pomaga inaczej spojrzeć na swoje nawyki i sposób zarządzania czasem. To sprawia, że nie jest to ciężki poradnik, tylko coś, do czego chce się wracać każdego dnia. Czyta się ją bardzo lekko i przyjemnie. Autor pisze prostym językiem i skupia się na konkretnych rozwiązaniach, a nie na samej teorii. W trakcie czytania łatwo zauważyć, ile rzeczy robimy automatycznie i jak często sami utrudniamy sobie bycie produktywnym. Najbardziej podobało mi się to, że ta książka naprawdę porządkuje głowę. Pozwala zatrzymać się na chwilę, spojrzeć na swoje codzienne działania z dystansu i zastanowić się, które z nich mają sens, a które tylko zabierają czas i energię. To dobra pozycja dla każdego, kto chce wprowadzić w swoim życiu małe zmiany, poprawić organizację dnia i odzyskać trochę kontroli nad swoim czasem. Bez presji, bez skomplikowanych metod, krok po kroku. Czasem właśnie takie małe kroki robią największą różnicę. 

To było moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki i zupełnie nie wiedziałam, czego się spodziewać. Sięgnęłam po tę książkę z ciekawości, a już po kilku stronach poczułam, że jej styl bardzo do mnie trafia. Pisze lekko, ale jednocześnie w prostych słowach potrafi przekazać dużo emocji i ważnych myśli. Historia Sav i Austina nauczyła mnie, żeby zwolnić. Żeby nie martwić się ciągle przyszłością, tylko skupić się na tym, co jest teraz. Kiedy czytałam o tym, czego bała się Sav i jak chciała po prostu wszystko „odhaczyć”, zrozumiałam, że sama często tak żyję. Ciągle gdzieś się spieszymy, myślimy o kolejnych obowiązkach i rzadko zatrzymujemy się, żeby naprawdę cieszyć się chwilą. Tak właśnie wyglądało życie Sav, zanim poznała Austina. Zakończenie było mocne i pełne emocji. Mimo wzruszeń jeszcze bardziej pokochałam tę książkę.

To, że jesteśmy gatunkiem społecznym, pewnie już wiecie. A czy wiecie, że badania pokazują, iż życie w samotności może mieć skutki podobne do niewłaściwego odżywiania czy niskiej aktywności fizycznej — i w konsekwencji przyczyniać się do przedwczesnej śmierci? Obecność innych ludzi pomaga nam nie tylko przetrwać, ale też rozwijać się. Badania z 2010 roku pokazały również, że osoby prowadzące głębsze rozmowy odczuwają wyższy poziom szczęścia. Otwartość w relacjach wpływa na poczucie satysfakcji z życia. Z pomocą w rozwijaniu tej otwartości przychodzi nowa książka Od small talku do głębokiej relacji wydana przez @wydawnictwo_sensus To zbiór praktycznych wskazówek i ćwiczeń. Znajdziecie w niej wiele metod na nawiązywanie i podtrzymywanie rozmów. Sporą część z nich można też zaadaptować do pracy z grupą młodzieżową albo warsztatów dla dorosłych. Ja na pewno zabieram do swoich grup pomysł na stworzenie CV konwersacyjnego — narzędzia, które pomaga budować poczucie bezpieczeństwa w rozmowach i przygotować się do nich. Podoba mi się też propozycja luźnych rozmów opartych na skojarzeniach oraz poszukiwaniu podobieństw między uczestnikami. Czasem jedna dobra rozmowa potrafi zmienić naprawdę dużo, a ta książka może być wsparciem do ich prowadzenia. #komunikacja #głębokierelacje #rozwojosobisty #psychologiarelacji #umiejętnościspołeczne  • Inspiracje do Warsztatów • Inspiracje na TUS • Rozmowa • Relacje

„Uwięzieni we własnej głowie. Jak zrozumieć przeszłość i mieć szczęśliwsze życie” Agnieszka Kozak Wystarczy, żeby choćby zajrzeć do książki Agnieszki Kozak, nawet wtedy, gdy czujemy swobodny przepływ myśli w głowie bez cienia krat uwięzienia. To już druga po – „W poszukiwaniu siebie. Każdy ma swoją opowieść do odkrycia” książka Agnieszki Kozak, która rozbudza moją wyobraźnię i kieruje myśli w stronę pielęgnacji tego, co zaniedbane. Potencjalni czytelnicy książki nie muszą wcale zmagać się ze skutkami uwięzienia, żeby z chęcią oddać się lekturze „Uwięzionych we własnych głowach”. Z problemami mogą zmagać się nasi znajomi i bliscy i to wystarczy, żeby choćby zajrzeć do książki Agnieszki Kozak, nawet wtedy, gdy czujemy swobodny przepływ myśli w głowie bez cienia krat uwięzienia. Autorka „Uwięzionych we własnej głowie” to płodna pisarka, psycholog, psychoterapeuta i trener. Uważa, że to, co mówimy i sposób, w jaki to mówimy, ma bardzo duży wpływ na kształtowanie relacji ze sobą i innymi. W swoim życiu zawodowym zajmuje się tworzeniem programów rozwojowych, bazujących na idei porozumienia bez przemocy. Kocha swoją pracę i to dzięki temu jej życie wypełnia się zajęciami, które kocha. Najważniejsze są dla niej szczerość, akceptacja i zaufanie. Na YT można znaleźć dużo publikacji z jej udziałem, które mogą być udanym początkiem ciekawej przygody w poszukiwaniu własnej, lepszej, satysfakcjonującej drogi. Agnieszka Kozak jest także coachem i nauczycielem akademickim oraz trenerką biznesu. Zajęcia ze studentami prowadzi jako Adiunkt w Instytucie Psychologii KUL. „Uwięzieni we własnej głowie. Jak zrozumieć przeszłość i mieć szczęśliwsze życie” Agnieszki Kozak obfituje w szeroki zakres treści psychologicznych. Autorka posługuje się metaforą, opowiadaniem, przykładem, oddaje głos swoim pacjentom, podaje przykłady z własnego życia. Wytłuszcza frazy najważniejsze, które zakorzeniają się w czytelniku na dłużej. Władzę ratowania ludzi i zaszczyt pomagania uważa za sens swojego życia. Różnorodność książki można uznać za jej duży walor. Obok rozdziału o wstydzie i ocenie znajdujemy tu m.in. refleksje o niewidzialnym dziecku, lęku, macierzyństwie, ojcu, osamotnieniu, głodzie, krzyku, milczeniu, kruchości, niezawodności, grach, więziach, łzach, rodzicach i zaklęciach. Autorka zabiera nas w niełatwą podróż przez historie ludzi, którzy zdecydowali się na terapię. Opisuje ich sposób na poradzenie sobie z trudnymi emocjami. Nie jest to lektura łatwa, szczególnie dla osób starumatyzowanych, może wyznaczyć kierunki pracy nad wyjściem z więzienia myśli, ciężkich emocji i nieprzepracowanych uczuć. Wymaga czasu i skupienia, a w zamian daje szansę na poprawę jakości życia. Dla niektórych może być to bezcenna perspektywa.