Recenzje

Przyznam wam, że nie miałam żadnych oczekiwań jeśli chodzi o Ptaki. Była to nowa książka Marty, a wszystko co pisze Marta jest zaskakujące, porywające i wzruszające. Ale przejdzmy do fabuły… Na początku poznajemy Austina- jednego z dwójki głównych bohaterów. Mężczyzna rozmyśla w barze o swojej przyszłości i ma wielką ochotę wyrwać się z miasta, w którym przebywa. Wtem widzi kobietę, która wygląda jakby uciekła sprzed ołtarza - w sukni ślubnej, upiętych włosach i makijażu. Savannah na początku niechętnie odpowiada na pytania, które zadawał jej Austin, lecz potem szybko ,,rozkręca się” i opowiada swoją historię jak się tu znalazła. Koniec końców oboje wyruszają w podróż po wszystkich stanach w Ameryce. Jednak nasuwa się zasadnicze pytanie - czy wybuchowy charakter Austina nie doprowadzi Savannah do szału? A może jednak dziewczyna stwierdzi, że jest to zły pomysł zabierając go ze sobą? Książki dzielimy na przeróżne kategorie. Jedni według przypisanych im gatunków, a drudzy wymyślają własne. I ja zdecydowanie zaliczam się do tej drugiej grupy. Ptaki były książką, która skłania do refleksji nad swoim życiem. Nawet krótkie dialogi pomiędzy bohaterami mogły być interpretowane na przeróżne sposoby. Trudno napisać taką książkę, więc jestem niezwykle dumna z Marty, że udało jej się stworzyć takie arcydzieło. Ja podzieliłam tą książkę na trzy części. Można powiedzieć, że na wstęp, rozwinięcie i zakończenie tak jak w rozprawce. Łatwiej było mi zrozumieć i bohaterów, i cały świat, który ich otaczał. Fabuła Ptaków rozkręcała się w normalnym tempie. Ani nie za szybkim, ani nie za wolnym. Oprócz ostatnich kilkudziesięciu stron. O. Mój. Boże. Chyba nigdy się nie przyzwyczaję do tego jak Marta potrafi zaskakiwać czytelników. Ile tam było emocji… Nie jestem w stanie tego opisać, ale uwierzcie mi na słowo 🙏. Podobała mi się postać Savannah. Ona dużo myśli. Nie chce, aby drugiemu człowiekowi stała się krzywda. Znalazłam w niej wiele cech, które i ja posiadam, więc myślę, że bym się z nią dogadała. Od początku wiedziałam, że Austin jest idealnym kandydatem na męża (I TO DOSŁOWNIE). On był totalnym przeciwieństwem Savannah. Energiczny, optymistyczny i romantyczny człowiek. Ale za takimi osobami zawsze kryje się druga strona, prawda? Tak też było w tym przypadku. Austin był dopełnieniem dla Savannah, a ona była dla niego. I to była jedna z przyczyn, dlaczego ich polubiłam. ,,Ptaki, które śpiewają nocą” to opowieść z dużą ilością wspomnień, śmiesznych i uczuciowych momentów, ale także tych co uderzą w was mocniej. Sprawią, że zatracicie się w swoich myślach, czy na pewno to co zrobiliście jest prawidłowe i nie krzywdzicie drugiego człowieka 🤍 

"Sztuka życia bez pośpiechu" Damon Zahariades Wydawnictwo Sensus 💙Wiele wątków z tej książki siedzi mi w głowie od dłuższego czasu. A oto kilka z nich: 💙Oducz ludzi oczekiwać od Ciebie natychmiastowej reakcji! Oni domagają się Twojego czasu, ale ich pragnienie do niczego Cię nie zobowiązuje. 💙Każdego dnia edukujemy osoby z naszego otoczenia, określając pewne oczekiwania, które wzmacniasz przez powtarzające się zachowania. 💙Mózg w sposób zupełnie naturalny stawia opór każdej zmianie. Ale jeśli wykażesz się wytrwałością - on się podda. 💙Twoje "rutynowe TAK dla innych" sprawia, że Twój kalendarz zapełnia się sprawami mało znaczącymi dla Ciebie. 🌞🌞🌞 Ta publikacja jest świetnym narzędziem, które pomaga świadomie zwolnić tempo. To nadal niestety kojarzy się z lenistwem, brakiem motywacji czy apatią, a autor na przekór udowadnia, że zupełnie nie warto rezygnować ze snu, by zrobić więcej. Mnie przekonuje każdy rozdział tej książki. Autorefleksja, priorytety.. jak je dostrzec i ustalić. Mnóstwo ćwiczeń proponowanych przez autora pozwala spojrzeć na własne życie z innej perspektywy i trafnie je zweryfikować. 🌞🌞🌞 Jak z osoby niecierpliwej i lekceważącej stać się kimś otwartym i cierpliwym? Kluczem nie jest robienie więcej, ale mniej - z pełną uwagą. Dopracowanie własnej koncentracji w ciągłym pędzie bez wyczerpania i rozczarowania jest trudne, ale możliwe. Często ludzie, mimo sporej świadomości nie znajdują czasu na naukę i refleksję, co przecież prowadzi co radości i spełnienia. 🌞🌞🌞 Publikację zdecydowanie polecam! Zostaje u mnie na półce. Warto do niej wracać w chwilach zwątpienia czy braku wytrwałości w budowaniu nawyków💙💙💙 

Przyznam szczerze — statystyka i rachunek prawdopodobieństwa to nie moje ulubione tereny. Liczby, wzory, rozkłady — brzmi jak coś, przez co trzeba przebrnąć, nie coś, przy czym można się zatrzymać z przyjemnością. Ale ta książka to zupełnie inna historia. To fascynujące rozważania o tym, czym naprawdę jest niepewność, ryzyko i przypadek — i jak możemy je świadomie wykorzystać w czasach, które pewne zdecydowanie nie są. Kilka koncepcji, które biorę dla siebie: Niepewność ma charakter osobisty. To nie jest abstrakcyjna właściwość świata — to stan, który zależy od tego, w jakiej sytuacji się znajdujemy i ile wiemy lub nie wiemy w danym momencie. Rozdział o szczęściu jest wyjątkowo ciekawy — autor rozważa jego różne rodzaje i pokazuje, że to pojęcie jest znacznie bardziej złożone, niż nam się wydaje na co dzień. Bardzo zainspirowały mnie też rozważania o cechach dobrego prognosty. Agregowanie informacji, metapoznanie i pokora — to trzy filary, które odróżniają tych, którzy trafnie przewidują przyszłość, od tych, którzy jedynie wierzą, że to robią. Szczerze polecam — nawet jeśli, tak jak ja, liczby nie są Waszą mocną stroną.

„Sztuka życia bez pośpiechu” Damona Zahariadesa to poradnik, który łączy refleksję nad współczesną kulturą nieustannej produktywności z konkretnymi narzędziami pomagającymi odzyskać kontrolę nad własnym czasem. Autor, specjalizujący się w tematyce efektywności i zarządzania sobą, proponuje czytelnikowi uporządkowane, praktyczne podejście do życia w świecie pełnym nadmiaru bodźców i zobowiązań. Zahariades prowadzi czytelnika przez dziesięć kroków, które pomagają rozpoznać mechanizmy napędzające pośpiech, ograniczyć rozpraszacze oraz wypracować nowe, wspierające nawyki. Porusza zagadnienia stresu, nadmiernej reaktywności na e-maile i komunikatory, trudności z asertywnością czy skłonności do brania na siebie zbyt wielu zobowiązań. Jednocześnie podkreśla, że zwolnienie tempa nie oznacza rezygnacji z ambicji, a wręcz może stać się warunkiem skuteczniejszego i bardziej świadomego działania. Autor konsekwentnie stawia na praktykę. Krótkie rozdziały, pytania do autorefleksji oraz ćwiczenia pozwalają wdrażać proponowane strategie niemal od razu. W książce znajdziemy także rozbudowany zestaw narzędzi wspierających produktywność, które pomagają uporządkować cele, zadania i priorytety. Zahariades zachęca do budowania uspokajających rytuałów, prowadzenia dziennika bez presji oraz systematycznego przeglądu własnych zobowiązań. Autor pokazuje, że robienie mniej, ale z pełnym skupieniem, może przynieść lepsze rezultaty niż nieustanne odhaczanie zadań. Zachęca do odzyskiwania przestrzeni na refleksję, odpoczynek i działania zgodne z osobistymi wartościami. „Sztuka życia bez pośpiechu” to książka, która pomaga zatrzymać się, uporządkować wewnętrzny chaos i odzyskać poczucie sprawczości. To przemyślany, konkretny przewodnik dla tych, którzy chcą działać skutecznie, ale bez wyniszczającego tempa współczesnego świata.

Zmień swój paradygmat, a odmienisz swoje życie. Dziennik Twojej osobistej przemiany to jedna z tych książek, które nie tylko się czyta, z tą książką się pracuje. Bob Proctor, jeden z najbardziej wpływowych mentorów rozwoju osobistego, od lat podkreślał, że prawdziwa zmiana zaczyna się nie od działania, lecz od sposobu myślenia. To właśnie paradygmaty, czyli głęboko zakorzenione przekonania, decydują o tym, jak reagujemy, czego się podejmujemy, a czego unikamy, i jakie rezultaty osiągamy w życiu. Ten dziennik jest praktycznym rozwinięciem idei przedstawionych w bestsellerze Proctora. Nie oferuje gotowych recept ani pustych haseł motywacyjnych. Zamiast tego prowadzi czytelnika przez proces świadomej pracy nad sobą: identyfikowania ograniczających schematów, kwestionowania ich i zastępowania nowymi, wspierającymi przekonaniami. Co wyróżnia tę książkę? Praktyczność i konkret - zamiast teorii dostajemy zestaw starannie opracowanych ćwiczeń, testów i pytań, które zmuszają do zatrzymania się i zajrzenia w głąb siebie. To narzędzie, które wymaga zaangażowania, ale jednocześnie daje poczucie realnego postępu. Praca z paradygmatami - Proctor pokazuje, jak nasze „wewnętrzne oprogramowanie” wpływa na każdy obszar życia: finanse, relacje, zdrowie, karierę, poczucie własnej wartości i duchowość. Dziennik pomaga te mechanizmy zobaczyć, nazwać i zmienić. Budowanie dyscypliny i wewnętrznej sprawczości - autor podkreśla, że dyscyplina to zdolność do wydania sobie polecenia i wykonania go. Ćwiczenia w dzienniku uczą właśnie tego: konsekwencji, odpowiedzialności i świadomego kierowania własnym życiem. Proces, nie jednorazowy impuls - książka prowadzi czytelnika krok po kroku, pozwalając pracować we własnym tempie. To nie jest zeszyt „do odhaczenia”, ale towarzysz długofalowej zmiany. Wzmocnienie kluczowych idei z głównej książki - dziennik pomaga utrwalić i przełożyć na praktykę koncepcje z Zmień swój paradygmat, a odmienisz swoje życie. Dzięki temu teoria staje się doświadczeniem, a nie tylko inspiracją. Dla kogo jest ta książka? Dla osób, które czują, że utknęły w powtarzalnych schematach i chcą zrozumieć, skąd one się biorą. Dla tych, którzy wiedzą dużo o rozwoju osobistym, ale brakuje im narzędzi do realnego wdrażania zmian. Dla czytelników, którzy cenią autorefleksję, pracę własną i procesy prowadzące do głębokiej transformacji. Dla wszystkich, którzy chcą odzyskać poczucie sprawczości i zacząć działać w zgodzie z własnym potencjałem. Dlaczego warto? Bo to książka, która nie obiecuje cudów. Ona uczy, jak je tworzyć samodzielnie. Pomaga zrozumieć, że zmiana nie jest kwestią szczęścia, przypadku czy talentu, ale świadomego przeprogramowania własnych przekonań. A to, jak pokazuje Proctor, jest możliwe dla każdego, kto jest gotów na szczerość wobec siebie i konsekwentną pracę.