Choć słowo COACHING wyparło polski odpowiednik TRENING, podobnie jak NEGOCJACJE zepchnęły na "drugi plan" ROKOWANIA ,nie powinniśmy przyjmować, że ten sposób indywidualnego rozwoju to coś zupełnie nowego. Znany i podziwiany międzynarodowy coach - trener i mistrz zarządzania Mark H. McCormack tak pisał o "biznesowej modzie" oraz swojej w niej roli -- funkcji:
[...] Jeśli już kimś jestem, to raczej anty-guru. Mój umysł natychmiast zatrzaskuje drzwi wejściowe, jeżeli słyszy takie hasła jak "paradygmat", "reinżynieria" czy "nadawanie uprawnień".

Poradnik "Coaching" Amandy Vickers i Stevea Bawistera ma już dwa lat od oryginalnego anglojęzycznego wydania. Ciągle jednak się nie zestarzał. Przesłanie tego przewodnika jest proste: "Czytelniku pomożemy Ci zostać" adeptem nowego zawodu - Trenerem! Ponieważ nie ma ogólnie dostępnych podobnych polskich podręczników "Coaching" jest godzien polecenia.

Książka jest napisana przystępnie i przetłumaczona z dostateczną troską o polskiego czytelnika. Nieco męcząca jest nadmierna dawka "amerykańskiej" indoktrynacji "jaki to wspaniały zawód". Dla mnie osobiście jest ta indoktrynacja "szczepionką" inspiracją do przemyślenia jakie mogą być wady takiego wyboru. "Coaching" polecam jako przydatne wprowadzenie do dalszej literatury -- koniecznej do doskonalenia praktyki oraz rozwoju kompetencji.

"Jak przeprowadzić transformację firmy" Johnego P. Kottera należy do biznesowej klasyki. Dziś czytamy tę książkę z perspektywy minionej dekady. Kotter napisał swoją pracę w 1996 roku, a artykuł "startowy" w 1994 roku.

Wraz z upływem czasu wskazane przez autora "potknięcia" menedżerów wcale się nie zdezaktualizowały. Samozadowolenie, brak mocnej z zdeterminowanej koalicji dla zmian, wizja nieznana lub niezrozumiana, bieżące poważne trudności, brak "codziennych" dostrzeganych sukcesów, przedwczesne "odtrąbienie zwycięstwa" oraz "zwijanie nowych żagli" na starej łajbie -- firmie to błędy powielające się i ponadczasowe.

Aktualna pozostaje również kluczowa teza, że "zmiana bardziej zależy od nastawienia niż od kwestii technicznych i ekonomicznych". Uważny czytelnik rozumie, że "Koło" nie da się wymyślić w procedurze "doskonalenia przeciągania bali". Potrzebny jest element toczenia się -- nowe nastawienie, punkt wyjścia do zmiany. Polecam.

Zagłoba "nie lubił" pustych szklanek. Ja "nie lubię" pustych miejsc bez rozmowy o książce. "Plan marketingowy w praktyce" Johnego Westwooda czeka już zbyt długo na komentarz. Książka w oryginale została wydana w 2005 roku, jej polskie tłumaczenie ukazało się rok później. Autor napisał praktyczny poradnik dla tych, którzy planowaniem marketingowym zajmują się obok innych zajęć. Nie zawsze jest to "przymus" czasem zatrudniający mówi "o szansie", "samorozwoju", "rotacji" lub "doskonaleniu umiejętności-kompetencji".

Westwood na początku lat dziewięćdziesiątych pisał tę książkę dla siebie, a potem dla swoich handlowców. To podejście przydaje się w obecnym wydaniu, bo rzeczywiście jest to książka dla zainteresowanego praktyka, a nie szukającego rozgłosu akademika. Autor nie udziwnia odpowiedzi na proste pytania:

• Co to jest sprzedaż?
• Co to jest marketing?
• Co to jest planowanie marketingowe?
• Co to jest segmentacja rynku?
• Jak przedstawiać dane liczbowe?
• Jak planować własne badania marketingowe?
• Co to są cele marketingowe?

Książka jest przyjaznym dla czytelnika dekalogiem postępowania w uczeniu się:

1. O czym to jest!
2. Audyt marketingowy wewnętrzny.
3. Audyt marketingowy zewnętrzny.
4. Analiza sytuacyjna.
5. Wyznaczanie celów.
6. Obmyślanie strategii.
7. Dystrybucja, reklama, promocja.
8. Nowy produkt -- nowy rynek.
9. Budżet i sprawozdania finansowe.
10. Jak to napisać i zaprezentować!

"Plan marketingowy w praktyce" radzę uzupełnić książką mistrza Philipa Kotlera "Marketing od a do z" wydaną przez PWE przed trzema laty. Obu autorów łączy pasja -- celowe napisanie "zamiennika" dla praktyków nie mających "chwilowo" czasu i sił na czytanie "akademickich cegieł".

"Sztuka rozpoczynania" to znakomita lektura dla osób planujących rozpocząć własny biznes lub prowadzących go od jakiegoś czasu. Guy Kawasaki przekazuje bowiem bardzo praktyczne wskazówki w sposób humorystyczny, lekki i przyjemny. Niemniej jego dzieło to skarbnica cennych porad, myśli, które mogą zmienić bieg kariery każdego przedsiębiorcy.

Nie jest to tylko książka o rozpoczynaniu biznesu, ale i o tym, co jest przydatne w trakcie jego prowadzenia (biznesplan, zdobywanie kapitału, rekrutacja pracowników, sztuka prezentacji, zawierania partnerskich układów, brandingu i pozyskiwaniu nowych klientów).

To także książka o tym, jak być dobrym człowiekiem. Najlepsze bowiem przedsiębiorstwa to te, które wyznaczają swoim pracownikom najwyższe standardy moralne i etyczne. Kawasaki mówi: musisz zbierać punkty przez całe swoje życie, a osiągniesz to, pomagając innym ludziom. A kiedy już będziesz ekspertem i nie będziesz chciał, żeby udzielanie rad innym przeszkadzało ci w pracy -- napisz własną książkę i powiedz wszystkim, żeby ją kupili -- radzi autor. Zanim to się stanie na pewno warto sięgnąć po "Sztukę rozpoczynania" Guy´a Kawasakiego.

Zazdrość, zawiść, chorobliwe, ambicje, wojny podjazdowe, niezdrowa rywalizacja to chleb powszedni polskich firm. Relacje międzyludzkie pozostawiają wiele do życzenia. Wśród zjawisk coraz częściej i wyraźniej obserwowanych pojawia się mobbing. Mobbing pochodzi od angielskiego "to mob" i oznacza tyle co molestować, napadać, szykanować, atakować.

W sytuacji w której grupa osób dłuższy czas ma współpracować razem, prędzej czy później dochodzi do różnicy zdań. Tarcia i napięcia, są naturalnym elementem życia zawodowego. Jeśli sytuacje konfliktowe ustępują i dają się wyjaśnić, nie ma mowy o mobbingu. Zupełnie inaczej wygląda to gdy sytuacje konfliktowe pojawiają się coraz częściej, są sprzeczne z prawem i celowo ukierunkowane. Jedna z najbardziej obszernych definicji mobbingu brzmi:
Mobbing, to sekwencja negatywnych działań, skierowanych w dłuższym okresie czasu (przynajmniej przez pół roku i przynajmniej raz w tygodniu) przez osobę lub grupę pracowników przeciw konkretnej osobie.

Mobbing ma swoje odmiany. Jeśli ataki kierowane są przez pracowników wobec przełożonych, lub współpracowników na tym samym poziomie hierarchii, mamy do czynienia ze "staffing-iem". Jeśli przełożony wywiera nacisk na swojego podwładnego, to niesprawiedliwe ataki noszą nazwę "bossing-u".