Recenzje

„Mindfulness dla dzieci” to pozycja, która może okazać się przydatna zarówno dla dzieci jak i dla ich rodziców. Głównie skierowana jest dla osób w wieku 6 – 10 lat. Kolorowa publikacja pełna ilustracji. Na początkach historii - opowiastek zaznaczono jakie emocje będą w nich prezentowane. Przedstawiane sytuacje są takie by mogły z nimi utożsamiać się różne dzieci. Później zaś pokazano możliwości jak poradzić sobie z tym co czuje (bądź może czuć) osoba w określonych warunkach. Prezentowana treść może pomóc być bardziej uważnym, ale także po prostu lepiej zrozumieć co może z nami się dziać w danych sytuacjach (specjalnie piszę nami, bo choć historie dotyczą dzieci to prezentowane rozwiązania mogą się przydać nie tylko "naszym" pociechom). Za przekład odpowiedzialna była: Joanna Sugiero. Tytuł oryginału: „Mindfulness for Kids: 30 Fun Activities to Stay Calm, Happy, and In Control". Copyright oryginału z 2018 r., wydania polskiego z 2020 r. Wydawnictwo Helion (Helion S.A.), Sensus. Na końcu książki znajduje się „Jak dowiedzieć się więcej o uważności?” z podziałem na: „dla dzieci” oraz „dla dorosłych i nastolatków”. Na początku zaś znajduje się najpierw „List do dorosłych” później „List do dzieci”. Wspomniano też krótko czym uważność jest. Ogólnie jest to więc kolorowa i ciekawa publikacja. Może posłużyć do wspólnego spędzania czasu z dziećmi poprzez wspólne czytanie. Może również przydać się jako lektura dla "naszych" latorośli (o ile już same czytają). Bądź raz tak, raz tak. I na koniec jeszcze mała uwaga, jeśli ktoś jest wrażliwy na zapachy warto najpierw odłożyć publikację by się „przewietrzyła” przed rozpoczęciem lektury. Ma specyficzny zapach, który może nie przypaść do gustu każdemu nosowi. Reasumując jestem jak najbardziej na tak. Szczególnie jeśli pozycja stałaby się punktem wyjścia do rozmów pomiędzy rodzicami i dziećmi na różne tematy, także te związane z emocjami.

„Mindfulness dla dzieci” to pozycja, która może okazać się przydatna zarówno dla dzieci jak i dla ich rodziców. Głównie skierowana jest dla osób w wieku 6 – 10 lat. Kolorowa publikacja pełna ilustracji. Na początkach historii - opowiastek zaznaczono jakie emocje będą w nich prezentowane. Przedstawiane sytuacje są takie by mogły z nimi utożsamiać się różne dzieci. Później zaś pokazano możliwości jak poradzić sobie z tym co czuje (bądź może czuć) osoba w określonych warunkach. Prezentowana treść może pomóc być bardziej uważnym, ale także po prostu lepiej zrozumieć co może z nami się dziać w danych sytuacjach (specjalnie piszę nami, bo choć historie dotyczą dzieci to prezentowane rozwiązania mogą się przydać nie tylko "naszym" pociechom). Za przekład odpowiedzialna była: Joanna Sugiero. Tytuł oryginału: „Mindfulness for Kids: 30 Fun Activities to Stay Calm, Happy, and In Control". Copyright oryginału z 2018 r., wydania polskiego z 2020 r. Wydawnictwo Helion (Helion S.A.), Sensus. Na końcu książki znajduje się „Jak dowiedzieć się więcej o uważności?” z podziałem na: „dla dzieci” oraz „dla dorosłych i nastolatków”. Na początku zaś znajduje się najpierw „List do dorosłych” później „List do dzieci”. Wspomniano też krótko czym uważność jest. Ogólnie jest to więc kolorowa i ciekawa publikacja. Może posłużyć do wspólnego spędzania czasu z dziećmi poprzez wspólne czytanie. Może również przydać się jako lektura dla "naszych" latorośli (o ile już same czytają). Bądź raz tak, raz tak. I na koniec jeszcze mała uwaga, jeśli ktoś jest wrażliwy na zapachy warto najpierw odłożyć publikację by się „przewietrzyła” przed rozpoczęciem lektury. Ma specyficzny zapach, który może nie przypaść do gustu każdemu nosowi. Reasumując jestem jak najbardziej na tak. Szczególnie jeśli pozycja stałaby się punktem wyjścia do rozmów pomiędzy rodzicami i dziećmi na różne tematy, także te związane z emocjami.

Zaczynam się zastanawiać czy nie zostanę fanką autora (Jarosław Gibas)…. a przynajmniej jego twórczości. „Totem” to książka może nie całkiem o tym o czym wspomina ten pierwszy człon tytułu, choć ten zaciekawia i przyciąga (wraz z okładką), ale już dalsza część tytułu naprowadza co można znaleźć w środku pozycji (i to też jest ciekawe). Zgodnie np. z internetowym słownikiem języka polskiego PWN totem to (u ludów pierwotnych) zwierzę, roślina bądź przedmiot, które otaczane są szczególną czcią religijną, będące godłem danej grupy. Nie całkiem z tym związana jest ta publikacja, choć do pojęcia ‘totem’ znajdują się odwołania w różnych fragmentach książki. Jak tu rozumiane jest to pojęcie wskazano we Wstępie. Publikacja składa się z 27 numerowanych rozdziałów oraz Wstępu i Zakończenia. W sumie niecałe 230 stron tekstu, dodatkowo strony na notatki, informacja o innych książkach autora i krótkie nadmienienie czym zajmuje się Jarosław Gibas. Copyright z 2020 r. Wydawnictwo Helion S.A., Sensus. Ciekawa publikacja z czytelną czcionką, ramkami, „ilustracjami” (graficzne przedstawienie treści np. za pomocą czegoś co można pokusić się nazwać diagramami). + podejście do omawianej tematyki, przykładowe historie obrazujące omawiane zagadnienie, język - ciężko nieraz po samym opisie „określić siebie”, np. na jakim poziomie jest u nas dana ‘inteligencja’ czy jaki mamy przeważający typ osobowości Prezentowana treść jest w sposób zrozumiały, użyto w większości prostego języka, a gdy nawet pojawiają się różne potocznie rzadko używane pojęcia to i tak dane zagadnienia ukazywane są także za pomocą różnych przykładowych historii co ułatwia zrozumienie co autor miał na myśli 😉. Użyto tu również metafor. Odnaleźć tu można odwołania do dorobku nauki jaką jest psychologia. Autor wspomina m.in. diagram inteligencji emocjonalnej Golemana czy teorię inteligencji wielorakiej Howarda Gardnera. Ukazane jest tu jakie istnieje połączenie (bądź brak takiego połączenia) pomiędzy poczuciem własnej wartości, jej wyceną, pewnością siebie a wewnętrznymi zasobami oraz zewnętrznymi czynnikami. Wspomina się tu także o asertywności i samoakceptacji. Opisane są tu też różne „inteligencje” (np. adaptacyjna, duchowa, somatyczna). Autor odwołał się także do archetypów postjungowskich czy enneagramu (miło sobie o nim przypomnieć). Odwołano się tu do ciekawych zagadnień i dorobku psychologii. To mnie bardzo cieszy. Podobała mi się „Mantra ciszy” autora, ale chyba ta pozycja podoba mi się jeszcze bardziej (ciężko powiedzieć, na pewno przynajmniej są na podobnym poziomie). Choć mało tu ezoterycznych rzeczy (na co mógłby wskazywać pierwszy człon tytułu - „Totem”) to jest tu wiele interesujących zagadnień, przystępnie przedstawionych. Pomaga przyjrzeć się samemu sobie, zastanowić się nad sobą i tym jak siebie postrzegamy oraz jak siebie traktujemy. Nie ze wszystkim trzeba się zgadzać – w końcu np. w przypadku teorii inteligencji wielorakiej Gardnera są osoby, które zgadzają się ze stworzonym przez niego podziałem a są też takie, którym całkowicie im ten podział nie przypadł do gustu. Jestem szczęśliwa, że pozycja trafiła w moje ręce. Może przydać się osobom z obniżonym poczuciem własnej wartości, a także gdy ono (PWW) bądź pewność siebie danej osoby jest niestabilna. Może być dobrym wyborem dla osób interesujących się psychologią i chcących coś więcej w tym zakresie się dowiedzieć. Słowa klucze ukazujące z jakimi zagadnieniami można się tu spotkać: inteligencje, typy osobowości, pewność siebie, poczucie własnej wartości, harmonia.

Dzięki tej książce pierwszy raz spotkałam się określeniem Mindufulness. Poradnik pozwolił się zapoznać z tym tematem i zobaczyć jak wygląda historia mindfulnessu. Uważność wydaje nam się czymś oczywistym, ale jak się okazuje może być rozumiana na wiele sposobów. W naszym życiu bardzo ważne jest zwolnienie i chwila na zastanowienie. Oddech, czyli czynność którą z pozoru wykonujemy cały czas, również powinna być przez nas traktowana uważniej. Świadome oddychanie i medytacją mogą mieć niesamowity wpływ na nasze samopoczucie. Pozwolą nam cieszyć się ze zwykłych rzeczy i wyhamować. Myślę że ta pozycja może być pomocna zarówno dla osób posiadających już wiedzę o mindfulnessie, jak również dla nowicjuszy, którzy przy jej pomocy mogą zmienić swoje życie.

„Napisałem tę książkę, bo potrzebowałem takiej lektury”. Tymi słowami Austin Kleon otwiera „Rób swoje”, poradnik twórczego podejścia do życia i szukania kreatywności tam, gdzie na pozór nie sposób jej odnaleźć. Po przeczytaniu doszedłem do wniosku, że tym zdaniem autor niejako też podsumowuje - już na samym wstępie - tę zgrabną i niedużą, ale bogatą w treść publikację. Ale o tym później. Na początek warto zaznaczyć, że Kleon zdaje się kierować lekturę do wąskiego grona artystów, twórców kultury, tych którzy nie tylko odbierają, ale przede wszystkim kreują. Jeśli jednak dłużej się nad tym zastanowić i spojrzeć z perspektywy, to w pewnym sensie artystami jest większość z nas. Z tym, że nieliczni odkryli swoje talenty i przekuli w sposób na życie, inni nadal szukają, a jeszcze kolejni zgoła rozsądnie pozostawili je w sferze hobby. I ta książka jest dla każdej z tych osób. Żyjemy w dziwnych czasach. Jeszcze nigdy tworzenie nie było tak łatwe i dostępne, a jednocześnie nigdy tak wiele rzeczy nie odwracało naszych umysłów od tego procesu. Trzymamy w dłoniach całą wiedzę ludzkości, skrzynkę z pomysłami, przenośne studio filmowe, asystenta i doradcę. Problem polega na tym, że to samo narzędzie mają też miliardy innych ludzi, nieustannie zabiegających o uwagę, a każdy krzyczy „ja!, ja!”. Austin Kleon przedstawia swoje patenty na odnalezienie równowagi w tym szaleństwie. Motywuje do tego, by odnaleźć harmonię, nabrać dystansu, a w chwilach niemocy skierować swoją uwagę na to, co naprawdę w życiu ważne. Dałem się przekonać, że największa siła tkwi w rzeczach prostych i przyziemnych. Często dość nieprzychylnie patrzę na różnej maści poradniki i książki motywacyjne. Wielu jest ludzi, którzy usiłują zbić kapitał na cudzej niepewności. Ot, wyświechtane frazesy, kilka ilustracji i przynęta gotowa. Tutaj nie miałem takiego wrażenia. To jedna z tych książek, które chcę mieć na półce, choćby po to, by sam jej widok przypominał mi o ważnych rzeczach. Pisałem o tym, że Austin Kleon już na wstępie zrobił podsumowanie. Dlaczego? Otóż pisząc te słowa udowodnił, że poszukiwanie i brak czegoś może stać się motorem naszego działania. Że jeśli nie znajdujemy furtki do wyjścia z twórczej niemocy, to możemy sami ją stworzyć i przezeń przejść. Pozycja moim zdaniem wartościowa.

Jest to kolejny ciekawy przewodnik ukazujący nam, iż ludzie w dzisiejszych czasach żyją w ciągłym biegu. Każdy jest tego zdania, że szybciej i więcej tzn. lepiej. Większość ludzi żyje stwierdzeniem, że trzeba więcej pracować i wszystko robić w pośpiechu, planować sobie wszystko nawet i na miesiąc.. Jednak czy życie w pośpiechu jest faktycznie dla nas dobre? Czy przez to jesteśmy szczęśliwi czy wręcz przeciwnie? Czy przez to będziemy bardziej spełnieni w dążeniu do zamierzonych celów? Książka ta ukazuje czytelnikowi to, że powinniśmy wprowadzić w nasze życie szereg zmian. Dzięki niemu dowiemy się jak na przekór wszystkiemu wreszcie zwolnić i czerpać życie pełnymi garściami. Mimo tego, że każdy z nas jest niesamowicie zabiegany, to w głębi serca chcielibyśmy mieć chwilę przerwy, spokoju, oderwania się od codzienności. Życie w pośpiechu nie jest dobre na długą metę, z czasem zacznie nas to coraz bardziej przytłaczać.. Myślę, że warto sięgnąć po tą lekturę, która z pewnością w jakimś stopniu, pomoże nam odnaleźć wewnętrzny spokój i z czasem zmieni też i nasze nastawienie do życia, pokaże nam co zrobić, by nasze życie wyglądało lepiej. Będzie odpowiednia dla tych, którzy wreszcie pragną odetchnąć. Polecam gorąco! ☺