Recenzje

Nowa książka Magdaleny Trus-Urbańskiej to dosłownie bardzo ciekawa, wciągająca lektura. Komunikacja z drugim człowiekiem to z pewnością skomplikowany proces. Czasem się zastanawiamy, dlaczego ktoś obraził się na nas, choć przecież urazić kogoś wcale nie mieliśmy zamiaru? Czemu na rodzinnym spotkaniu wszyscy, jak jeden mąż, zaczynają się kłócić o wszystko? Czy ciasto, które podano do kawy jest dobre? A może jest za suche? Czemu tak się dzieje? Być może ta książka da Ci na te i inne pytania odpowiedź. Magdalena Trus-Urbańska z zawodu jest psycholożką, wykładowczynią oraz trenerką biznesu z długoletnim doświadczeniem. Jest również specjalistką od komunikacji oraz zarządzania sytuacjami kryzysowymi. Jej książka ,,DoSłownie. Rzecz o porozumiewaniu się” w zabawny oraz pozwalający nabrać dystansu sposób zwraca uwagę na to, jak komunikujemy się z innymi ludźmi. Oczywiście jednym idzie lepiej, drugim gorzej, ale myślę, że każdy znajdzie w tej książce coś dla siebie. Choć autorka zaznacza, że nie jest to poradnik psychologiczny, to nie jest to od psychologii całkowicie oderwane. W książce zwraca ona uwagę na wiele przeróżnych aspektów stojących za określonym sposobem porozumiewania się ludzi we współczesnym świecie, w tym co wpływa zarówno na przekaz jak i odbiór określonego komunikatu. Dzięki temu nie tylko widzimy co być może sami robimy źle w kontaktach z innymi ludźmi, jak również zaczynamy rozumieć, co może wpływać na ich reakcje. Nic nie jest czarno - białe, oprócz kolorów. Szczególnie my, jako ludzie, jesteśmy bardzo skomplikowanymi istotami, różniącymi się od siebie nawzajem, w różny sposób postrzegającymi świat. Autorka swoimi przemyśleniami, które określa ,,subiektywnym komentarzem do codzienności” pozwala nam to dostrzec. Każdy rozdział opatrzony jest cytatami, znanych i poważanych autorów oraz również tych nieznanych, ale bardzo trafnych w swoim przesłaniu. Jest to bardzo fajne uzupełnienie wypowiedzi autorki, które pozwala lepiej zrozumieć oraz przemyśleć sobie to, co ta chce nam przekazać. Dodatkowym atutem tej publikacji jest szata graficzna. Gdyby ktoś nie przeczytał tytułu i zajrzał do środka, to widząc czarno-białe zdjęcia mógłby w pierwszej chwili pomyśleć, że to książka dotycząca sztuki. Książka jest z pewnością warta przeczytania. Napisana lekkim piórem, zabawna, spostrzegawcza. Czego więcej chcieć od dobrej lektury?

Ta książka jest piękna! Zarówno w środku, jak i na zewnątrz. Niecałe 160 stron rozważań i przemyśleń na temat mówienia i słuchania, przeplatanych pięknymi fotografiami, grafikami oraz mądrymi cytatami. Rzeczywiście, nie jest to żaden poradnik psychologiczny, a raczej zbiór komentarzy na temat relacji międzyludzkich i porozumiewania się, które skłaniają do własnych refleksji. Jest to tekst będący, w moim odczuciu, połączeniem elementów z zakresu psychologii i filozofii, okraszony jednak zabawnymi porównaniami i przykładami. Całość napisana prostym językiem, który na pewno trafi do każdego. Jak już wspomniałam, wydanie jest piękne, estetyka mnie zachwyciła, a stosunkowo krótki tekst świetnie wkomponowany w czarno-białą grafikę. Myślę, że ta książka może być świetnym pomysłem na prezent, nawet dla osób niebędących fanami psychologii czy poradników. Autorka w bardzo przystępny sposób zwraca uwagę na problemy w porozumiewaniu się i pokazuje, jak można dążyć do lepszej komunikacji z innymi, ale nie tylko. Mamy tu również trafne spostrzeżenia na temat otwartości, mądrości oraz wolności, a także na temat różnic w słuchaniu a słyszeniu i patrzeniu, a widzeniu. Nie znajdziemy tutaj gotowych instruktaży i rozwiązań, ale inspiracje do wysnucia własnych wniosków.

Poradnik '' Pewność siebie. Jak być asertywnym, pokonać lęk i sięgnąć po swoje '' miał swoją premierę 25 listopada tego roku i ukazał się nakładem wydawnictwa One press i Sensus. O samym Mateuszu Grzesiaku dowiedziałem się dopiero jakieś 2 lata temu przez posty na Facebooku i właśnie w listopadzie postanowiłem sięgnąć po jego książkę. Nie jest ona gruba pod względem objętości. Jednak postanowiłem czytać ją przez dłuższy czas tak, by jak najwięcej wniosków wyciągnąć z lektury 🧐 W wypadku tej lektury nawet nie cytuję, ponieważ jest tam zbyt dużo świetnych stwierdzeń, więc wybranie chociaż jednego z nich jest bardzo trudne. Słowem wstępu: Jeżeli szukacie poradnika, który odkryje przed wami magiczne sekrety, a w jego środku znajdziecie slogan typu: '' Przeczytaj tę książkę, stań się pewny siebie, a rozbijesz ręką ścianę '', to nie jest to poradnik dla was. Miałem bardzo duże wymagania odnośnie tej lektury i faktycznie nie zawiodłem się. Przede wszystkim już od początku, autor rozbija pojęcie pewności siebie na '' czynniki pierwsze'', a więc analizuje czym w zasadzie jest/ może być szeroko pojęta pewność siebie, a czym nie jest. Razem z autorem w pewien sposób wchodzimy w głąb ludzkiej psychiki, zakamarki życia społecznego i prywatnego każdego z nas, albo przynajmniej sporej większości z nas. Na końcu każdego rozdziału znajduje się zestaw ćwiczeń, które pomogą nam podejść naukowo do problemów związanych z pewnością siebie, lękami, przerobić je na tyle, na ile jest to możliwe w pojedynkę. Szczególnie wrażenie zrobiło na mnie stanowisko autora odnośnie syndromu DDA, a naszego społeczeństwa, jak również wiele porównań Polaków i Amerykanów. Dawno nie trafiłem na książkę, która wywołałaby we mnie takie zainteresowanie, spełniła oczekiwania i rozszerzyła punkt widzenia. Uważam, że nie bez kozery pojawiła się tutaj masa porównań, a książka wyszła w miesiąc przed świętami. Polecam sięgnąć po nią w nowym roku. Myślę, że ta książka, to totalny sztos 🔥🔥, dlatego moja ocena, to - 9️⃣/🔟

W książce "Pewność siebie. Jak być asertywnym, pokonać lęk i sięgnąć po swoje" Mateusza Grzesiaka bardzo spodobało mi się, że Autor w swojej książce pokazał szerszy obraz pewności siebie - z punktu widzenia nie jednostki ale również polskiego społeczeństwa. Przedstawił, że nasza narodowa mentalność, przeszłość naszych dziadków czy rodziców ale także nawyki czy uzależnienia - powszechnie obecny alkohol i kultura picia alkoholu w Polsce, mają bardzo duży wpływ, na to, że jako jednostki mamy bardzo duży problem z pewnością siebie. Nauka w szkole czy praca wcale nie pomagają w tym, a wręcz powodują, że jeszcze bardziej oddalamy się od upragnionej postawy. Mateusz Grzesiak zawarł tez ważne informacje o naszych wewnętrznych głosach, z których warto zdać sobie sprawę być świadom. Jestem jednak przekonana, że dużo osób, która dopiero rozpoczyna rozwój osobisty może tej części książki nie zrozumieć, albo wyda im się za trudna. Również część dotycząca ćwiczeń mogłaby być rozbudowana. Są ciekawe pytania, zagadnienia czy sugestię ale bardziej rozbudowane czy z konkretnymi przykładami byłyby dla czytelnika bardziej pomocne.

Nasza seksualność to szeroko pojęte zagadnienie, którego nie możemy postrzegać jedynie w wymiarze cielesnym. Jak podkreślają autorki książki pt. "Sexy zaczyna się w głowie" to samoświadomość i akceptacja stanowią podwaliny zadowolenia w sferze seksualnej. Co więcej znajdziemy w tej książce? Spieszę z odpowiedzią: trochę teorii, coachingu i ćwiczeń. Przytoczone zostają również historie kobiet, które odważyły się podzielić, nierzadko trudnymi doświadczeniami. Ponadto zawiera ona sporo ogólnych zagadnień: zaczynając od asertywności i samodoskonalenia, przechodząc przez porady dotyczące stylu życia a na seksualności kończąc. Szczerze mówiąc, miałam co do tej książki wysokie wymagania. Spodziewałam się, że pod tak piękną okładką i cudownym, kobiecym designem znajdę odpowiedzi na moje pytania. Niestety ich nie znalazłam. Uważam, że temat seksualności, został jedynie delikatnie zaznaczony w ostatnim rozdziale. Pozostawia to pewien niedosyt. Z drugiej strony, trudno oczekiwać, by komukolwiek udało się zebrać tak obszerny temat jakim jest seksualność, w jedną cienką książkę. Czy ją Wam polecam? Jeśli nie jesteście zaznajomieni z literaturą z zakresu rozwoju osobistego, to myślę, że może to być dobry punkt wyjścia do pracy nad sobą. Jeśli szukacie czegoś na temat tego jak rozkwitnąć w sferze erotycznej/seksualnej, nie nastawiajcie się na wiele. Książka nie jest jednak złą pozycją. Uważam, że spokojnie nadawałaby się na prezent dla siostry, przyjaciółki czy partnerki. Dla mnie nie było tu po prostu niczego odkrywczego.