Recenzje

Kompletność jest czymś, o czym możemy zapomnieć. Nie można jej zdobyć ani stracić - każda z nas ma ją ukrytą w sobie. Kim jest kobieta kompletna? Sylwia Kocoń, terapeutka i trenerka motywacyjna, napisała ten poradnik, by pomóc kobietom się odkryć, zmienić nastawienie. Znaleźć, wydobyć i uruchomić drzemiące moce. Brzmi to dość magicznie, ale z magią nie ma nic wspólnego. Chodzi tu o nasz umysł i sposób myślenia. Poradnik oparty na doświadczeniach pracy terapeuty Sylwia Kocoń przeprowadza czytelniczkę przez proces poznania siebie i zrozumienia, co daje nam szczęście i co nam przeszkadza, w byciu kobietą kompletną. Miłość, świat zewnętrzny i strategie obronne psychiki To tylko niektóre z poruszanych zagadnień. Autorka przerabia z czytelniczką wszystkie składniki postrzeganego przez nas szczęścia, jak i tej prawdziwej kompletności. Moją uwagę zwrócił zawarty w książce cytat: "Szczęście może pochodzić wyłącznie z Twojego wnętrza i jest wynikiem Twojej miłości. Kiedy uświadamiasz sobie, że nikt inny nie może sprawić, że będziesz szczęśliwy, i że szczęście jest owocem Twojej miłości, staniesz się mistrzem w największej sztuce - sztuce miłości" (Don Miguel Ruiz) ...i to jest fundament w dążeniu do kompletności. "Kobieta kompletna. Przestań szukać spełnienia. Bądź szczęśliwa" Sylwii Kocoń to pozycja dla każdej kobiety.

Książka podzielona jest na 75 króciutkich rozdziałów, które poruszają różne zagadnienia związane z poprawą koncentracji. Konstrukcja jest prosta - problem/rozwiązanie. Duża czcionka i niewielka ilość stron sprawia, że przeczytanie całości zajmuje nie więcej niż dwie godziny. Osobiście bardzo lubię książki „pigułki”. Nie musi być dużo treści, ważne żeby była w punkt i żeby jako pordanik, dawała nam konkretne informacje i odpowiedzi. Zdawałoby się, że przepis na sukces gotowy, jednak… niestety nie w tym przypadku. W moim odczuciu każdy rozdział zamykał się z podobną konkluzją: oddychaj, powiedz do siebie w głowie jakieś motywujące zdanie oraz skup się na byciu tu i teraz. Kropka. Dowiedziałam się bardzo dużo o ćwiczeniach oddechowych, medytacji, i prawdę mówiąc zupełnie to do mnie nie przemówiło. Pozycja jest raczej dla osób, które chętnie uprawiają tego typu aktywności i które lubią mówić do siebie w lustrze „dasz sobie radę”. Znalazło się też kilka ciekawych rozwiązań typowo psychologicznych w stylu „jak oszukać swój mózg, żeby myślał, że nie jest Ci tak źle”. I to uważam, za bardzo dobre posunięcie, bo ostatecznie nie raz wpadamy w pułapkę własnego pesymizmu. Z trudnością (ale jednak!) udało mi się znaleźć dla siebie kilka rad. Można by je nazwać oczywistymi, jednak czasami zapominamy o rzeczach oczywistych i ktoś nam o nich musi przypomnieć 😉 - wyeliminuj najwięcej zadań, które nie są związane z twoimi priorytetami - zadbaj o to, żeby otoczenie było wolne od czynników rozpraszających - skup się na jednym zadaniu na raz - aby spokojnie spać, myśl przed snem o rzeczach miłych - kiedy czujesz się wypalony, zatroszcz się o siebie

Kim są toksyczni ludzie? Toksyczni ludzie (w innej nomenklaturze zwani nie raz wampirami energetycznymi) to osoby po kontakcie z którymi tracimy energię. Czujemy się zmęczeni i zniechęceni. Nie mamy siły na dalsze działanie. Toksyczni ludzie to osoby które potrafią odebrać optymizm i dobre samopoczucie zaledwie w kilku zdaniach. I to nie koniecznie skierowanych przeciwko Tobie. Wśród cech typowych dla toksycznych ludzi znajdują się:obłuda i kłamstwo, bezwzględność, arogancja, chamstwo, krytyka, kontrola, złe/wrogie nastawienie, manipulacja, narcyzm, przemoc, egocentryzm i wiele innych pomniejszych cech z worka tych negatywnych. W swojej książce pt. "Nie daj sobie spieprzyć życia. Sposoby na toksycznych ludzi."Jarosław Gibas trochę uporządkował i posegregował typy toksycznych z którymi się spotykamy. W sumie wśród rodzajów toksycznych ludzi znalazło się 15 różnych typów podzielonych z uwagi na swoje dominujące cechy i/lub zachowania, którymi na nas wpływają. Przyznam szczerze, że nie należę do osób wyjątkowo podatnych na działanie toksycznych ludzi lub ich manipulację. Większość typów np.wieczne ofiary (osoby wiecznie narzekające, stawiające się zawsze w roli ofiary, takie którym potrzebna jest pomoc i współczucie) totalnie mnie nie ruszają. Bowiem jestem typem osoby, której jeśli coś nie pasuje to to zmienia, lub przynajmniej próbuje zmienić. Z natury jestem optymistyczna, energetyczna, radosna (z okresowymi przedziałami spadku energii w okresie jesienno zimowym, ale to ponoć dla niektórych norma). Trudno mi odebrać energię. Jednak wśród typów wyróżnionych przez autora znalazło się kilka takich, które mogły by na mnie podziałać. Pogorszyć mój nastrój. Sprawić, że nic nie będzie mi się chciało. A tego przecież nie chcę.A ty? Zatem jak można sobie radzić z tymi wampirami energetycznymi? Jak się przed nimi chronić? I czy to ogóle jest możliwe? Jak sobie radzić z ludźmi toksycznymi? Z początku zastanawiałam się dlaczego Autor tyle czasu poświęca opisowi poszczególnych typów konkretnych zachowań. Przechodząc jednak do drugiej części wszystko staje się jasne. Pierwszą i kluczową sprawą w tym, żeby się skutecznie bronić przed toksycznymi ludźmi jest uświadomienie sobie że mamy z nimi do czynienia. Co jak się okazuje nie zawsze jest jakie proste, zwłaszcza jeśli toksyczną osobą jest ktoś Ci bliski np partner, członek rodziny, bliski przyjaciel, wówczas podświadomie wypieramy fakt jego toksyczności i ten sposób narażamy się na jego/jej negatywny wpływ. Jeśli sytuacja nam na to pozwala to zanim przejdziemy to technik samoobrony powinniśmy w pierwszej kolejności zastanowić się nad wyeliminowaniem takich osób z naszego otoczenia. Niestety nie zawsze jest to możliwe. W takim przypadku musimy przejść do ćwiczenia kolejnego.. Techniki radzenia sobie z toksycznymi ludźmi W społeczeństwie są osoby bardziej i mniej odporne na wpływ osób toksycznych. W tej samej konfrontacji z toksykantem jedna osoba, nazwijmy ją osobą A nie straci energii słowem cała sytuacja spłynie po niej jak woda po kaczce a druga -osoba B, będzie przeżywać i borykać się ze sporym spadkiem energii i nastroju. Jak zatem wypracować taką odporność jak osoba A? Jarosław Gibas w swojej pracy odwołuje się do różnych technik przeciwstawiania się toksycznym osobom. Większość z nich bazuje na mocy naszej wyobraźni i naszej wewnętrznej sile. Sposobów na taką ochronę siebie jest kilka i w zależności od tego co do Ciebie przemawia możesz wybrać taki który spełni tę rolę najlepiej dla Ciebie. Mnie podoba się sposób o nazwie Sanktuarium, który polega na tym, że po takim kontakcie z osobą toksyczną udajemy się w nasze "miejsce mocy", takie nasze prywatne sanktuarium. To może być cokolwiek, biblioteka, kawiarnia, garaż, ławka w parku lub cokolwiek innego. I tym sanktuarium poprzez spędzenie chwili sam na sam ze sobą staramy się oczyścić z tej negatywnej energii. Zazwyczaj czas który do tego jest nam potrzebny nie przekracza pół godziny. Pamiętajcie, że tego typu działania wymagają ćwiczenia. Jeśli często jesteście wystawieni na ekspozycję osób toksycznych i będziecie często ćwiczyć z czasem powinniście osiągnąć poziom osoby A, która pojawiła się już wyżej w tym akapicie. Z racji tego, że anonimowość w sieci uwolniła całe nowe rzesze toksykantów a jest to środowisko w którym pracujemy i uczymy się na codzień warto sięgnąć po broń i faktycznie nie spieprzyć sobie może nie tyle, życia co dnia.:)

Każdego dnia borykamy się ze stresem i zmęczeniem, prawdziwymi plagami nowoczesności. Wyzwania i presja rosną, a możliwości ludzkiego organizmu nie. Człowiek nie jest maszyną, którą można ulepszyć, stuningować, do której można dokupić kości pamięci RAM... Tymczasem przemęczonemu nadmiarem bodźców i zadań umysłowi bardzo by się przydało takie wzmocnienie. Na szczęście, za pomocą odpowiedniego treningu, możemy sobie pomóc. Umysł też można trenować. W tej książce Autorki przedstawiają specjalnie dobrane ćwiczenia wspomagające sprawność intelektu. Trening został przygotowany z myślą o osobach pragnących myśleć precyzyjnie, skutecznie i klarownie. A także tych, które z różnych przyczyn odczuwają spadek formy psychicznej i którym doskwiera obniżona klarowność myślenia. Trening umysłu to sposób na poprawę tego stanu.

Zosia, Kuba i Alex dostają trudne zadanie: pani od przyrody prosi ich o przygotowanie raportu na temat wymarłych zwierząt, które żyły kiedyś w najbliższej okolicy. Hmmm, ciężka sprawa! Na szczęście jest internet - pani Monika mówi, że można z niego korzystać podczas przygo-towywania raportu. Młodzi bohaterowie uruchamiają przeglądarkę stron WWW i... spotykają wirtualnego profesora, który wie, jak zabrać się do poszukiwań. Tak w zarysie rozpoczyna się fabuła tej edukacyjnej książeczki, której zadaniem jest przybliżenie dzieciom technologii sieci WWW od strony użytkowej, nauka strategii i metod wyszukiwania informacji, krytycznej oceny tych informacji, a także źródeł, z których pochodzą. Tajemnice sieci Adama Wierzbickiego (Wydawnictwo Helion) mają również przygotować młodego czytelnika do samodzielnego publikowania danych w internecie oraz do bez-piecznego korzystania z mediów społecznościowych. Książka przeznaczona jest dla dzieci w wieku 9-13 lat.