Recenzje

„Uwięzieni w grach relacyjnych. Jak wygrać bliskość” to poradnik psychologiczny, który podejmuje temat niezwykle aktualny: schematy - powtarzane przez nas oraz dlaczego w relacjach powtarzamy te schematy, które nas ranią. Pocieszeniem jest jednak to, że grę można przerwać w każdej chwili. Autorzy prowadzą czytelnika krok po kroku do tego, jak wyjść z takiej gry. Jest tu też ważny temat bliskości i to, dlaczego mimo starań trudno nam osiągnąć prawdziwą bliskość. "Każdy z nas przyswaja w życiu wzorce i metody postępowania, które mu pokazują, jaką rolę ma do odegrania w życiu i jak ją zagrać (...)." Agnieszka Kozak i Zbigniew Rećko pokazują tzw. „gry relacyjne” i uczą, jak budować prawdziwą bliskość poprzez szczerość i świadomość własnych potrzeb. Autorzy łączą wiedzę terapeutyczną z bardzo praktycznym, życiowym doświadczeniem. Dużym atutem są tutaj właśnie konkretne przykłady dialogów i sytuacji z życia codziennego, które pozwalają łatwo rozpoznać własne schematy. To książka konkretna, pełna przykładów, ale momentami wymagająca i skłaniająca do głębszej autorefleksji. Już od pierwszych stron widać, że to nie jest typowa książka ‘motywacyjna’. Zamiast prostych rad dostajemy wgląd nieświadome strategie zachowań, które mają nas chronić, ale w praktyce oddalają nas od innych ludzi. Autorzy pokazują, że te mechanizmy wynikają z dawnych doświadczeń i niezaspokojonych potrzeb emocjonalnych. Autorzy prowadzą narrację opartą na zrozumieniu: za każdym trudnym zachowaniem stoi jakaś potrzeba - bycia zauważonym, zaakceptowanym. Autorzy pokazują, że prawdziwa bliskość zaczyna się tam, gdzie nie musimy udowadniać swojej wartości ani dopasowywać się do oczekiwań innych. „Uwięzieni w grach relacyjnych. Jak wygrać bliskość” to wartościowa książka psychologiczna, która: pomaga zrozumieć mechanizmy relacyjne, zachęca do refleksji nad sobą, jednak jednocześnie wymaga gotowości na konfrontację z własnymi schematami. Nie jest to poradnik ‘łatwy i przyjemny’, ale raczej taki, który może realnie coś zmienić - pod warunkiem, że czytelnik podejdzie do niego uczciwie. Największą siłą tej książki jest właśnie jej autentyczność. "Poszukać nowych słów. To początek tworzenia nowego świata- tworzenia, zamiast odtwarzania gry, która nie daje oddechu."

Książka skupia się przede wszystkim na tworzeniu list to do. Sama je bardzo lubię tworzyć, jednak bardzo rzadko się ich trzymam. Autor dobrze pokazuje jak aktualnie wygląda nasze życie. Ciągły pęd, brak czasu na poukładanie swojego życia, rozpisanie planu dnia. Ilość zadań, które planujemy na dzień bardzo często przerastają nas i trwają więcej niż doba. Natomiast wieczorem czujemy zmęczenie i frustrację że nie dokończyliśmy naszego planu. Autor proponuje metodę 30 dni produktywności, jest to dobra konkretna metoda. Dużym plusem jest to, że sam autor nie promuje cudów. To jak wprowadzimy ten plan zależy od nas samych. Plan jest konkretny, każdy rozdział jest na każdy dzień, przekazuje inną dawkę informacji oraz zadań. To nie jest poradnik do przeczytania i rzucenia w kąt, zostaje na długi czas i promuje zdrowe nawyki, aby poprawić produktywność. Bardzo polecam tą książkę.

„Edzio weź coś nawiń" to książka, która opowiada o postaci Edzia. Zapewnie go kojarzycie np. z tik toka (bo ja właśnie stamtąd go kojarzę). Trzy słowa, myślę,że to pierwsze skojarzenie z Edziem. Piotr Bylina stworzył publikacje dla młodszych, ale i starszych czytelników. Utrzymana jest w lekkim tonie, dość motywacyjnym. Poznajemy bliżej Edzia, jego drogę, która nie zawsze była kolorowa. Miał wzloty i upadki, ale się nie poddał. Zmagał się z różnymi życiowymi wyzwaniami. Dodatkowo oprócz samej historii, autor daje nam wskazówki motywacyjne. W dość przystępny sposób porusza temat budowania pewności siebie czy radzenia sobie z trudnościami. Sięgając po tę książkę, niespodziewałam się, że dostanę taką historię. Jest napisana w przystępny i zrozumiały sposób. Daje do myślenia by się nie poddawać, jeśli jest trudniej. Myślę,że ta pozycja może być dużym wsparciem dla młodych, gdyż działa inspirująco. Warto po nią sięgnąć. 

Jakiś czas temu czytałam inną książkę tej autorki, czyli „Uwięzieni w słowach rodziców” i szczerze, była to jedna z najlepszych książek, jakie przeczytałam w życiu. Więc i do tej książki miałam spore oczekiwania, ale nie zawiodłam się. W książce autorzy opisują „gry”, w jakie grają ludzie. Powtarzające się zachowania i schematy, które świadomie lub nieświadomie niszczą relacje międzyludzkie. Nie chodzi tylko o miłość, ale też przyjaźnie, relacje z rodziną czy w pracy. Są tutaj obszernie opisanie niszczące zachowania, które wręcz kłują w oczy, ale nie przez to, że są one przerysowane, tylko przez to, że one są naprawdę z życia wzięte. Jak radzić sobie z ludźmi, którzy wybierają te „gry”? Jak samemu nie dać się wplątać w to? Z czego wynika takie zachowanie osoby? W tej książce wszystko jest wyjaśnione. Całym sercem polecam tę książkę. Bardzo dużo z niej wyciągnęłam, bo nie zawsze chodzi tylko o niszczące zachowania innych, ale również jak samemu uniknąć takich schematów.

To już trzecia książka tej autorki, z którą mam styczność - i ponownie jest to ciekawa, konkretna pozycja skupiona na praktycznym wykorzystaniu generatywnej AI. Książka koncentruje się głównie na tym, jak realnie pracować z AI - od podstaw prompt engineeringu, przez budowanie kontekstu, aż po bardziej zaawansowane scenariusze wykorzystania w codziennej pracy. Pojawiają się przykłady zastosowań w różnych obszarach - od tworzenia treści, przez analizę danych, po wsparcie procesów technicznych i biznesowych. To nie jest teoria „dla teorii” - raczej zestaw podejść, które można od razu przełożyć na praktykę. Dużym plusem jest sposób prowadzenia czytelnika - krok po kroku, z pokazaniem nie tylko „co zrobić”, ale też „dlaczego tak”. Dzięki temu łatwiej zrozumieć, jak budować skuteczne prompty i jak unikać typowych błędów (np. zbyt ogólnych poleceń czy braku kontekstu). Największą wartością takich książek - i ta dobrze to pokazuje - jest możliwość znalezienia kilku konkretnych obszarów, które można wykorzystać u siebie. Nie wszystko będzie potrzebne każdemu, ale wystarczy 1-2 pomysły wdrożone w pracy, żeby realnie odczuć wartość. Dla osób, które już korzystają z AI, będzie to dobre uporządkowanie wiedzy i inspiracja do dalszego rozwoju. Dla tych, którzy dopiero zaczynają - solidne wejście w temat z naciskiem na praktykę.