Recenzje

Sięgnęłam po tę książkę jako osoba, która regularnie staje przed publicznością — i muszę przyznać, że nie spodziewałam się, że wyciągnę z niej aż tyle. Kama Kotowska pisze o wystąpieniach publicznych w sposób bardzo praktyczny i konkretny. Znajdziecie tu wskazówki dotyczące strukturyzowania prezentacji, budowania uwagi odbiorców, pracy z głosem i ciałem, a także tego, jak radzić sobie z tremą. Każdy z tych tematów omówiony jest z dbałością o szczegóły i — co ważne — z przykładami, które pomagają przełożyć teorię na praktykę. Dla kogoś, kto dopiero zaczyna swoją przygodę z publicznym mówieniem, ta książka będzie doskonałym przewodnikiem — wszystko zebrane w jednym miejscu, podane przystępnie i bez zbędnego żargonu. Ale i bardziej doświadczeni prelegenci znajdą tu wartościowe treści, które mogą odświeżyć ich podejście do przygotowania i prowadzenia wystąpień. Polecam szczerze — zarówno tym, którzy dopiero wychodzą na scenę, jak i tym, którzy czują się na niej jak w domu, ale chcą robić to jeszcze lepiej.

„Lider w świecie AI” to ciekawa pozycja dla osób, które chcą spojrzeć na sztuczną inteligencję szerzej niż tylko przez pryzmat narzędzi czy promptów. Książka pokazuje AI od strony strategii, zarządzania organizacją, budowy zespołów i podejmowania decyzji biznesowych. Z perspektywy QA, z którego sam się wywodzę, to szczególnie ważny temat. Dzisiaj zmiany związane z AI dzieją się bardzo szybko i każdy lider powinien mieć świadomość tego, co aktualnie dzieje się na rynku oraz jak nie zostać w tyle. Duży plus za zakres poruszanych tematów: - rozwój strategii AI zgodnej z regulacjami - zarządzanie projektami w podejściu zwinnym - różnice pomiędzy deterministyczną i probabilistyczną AI - projektowanie systemów AI skoncentrowanych na człowieku - bezpieczeństwo danych i prywatność modeli - optymalizacja działania systemów autonomicznych To nie jest kolejna książka wyłącznie o „promptach”. Bardziej pokazuje, że AI staje się nowym paradygmatem przywództwa, organizacji i rozwoju biznesu. Warto zajrzeć nawet po to, żeby wyciągnąć kilka konkretnych inspiracji i podejść, które później można wykorzystać w swojej codziennej pracy i projektach.

Współczesny świat sprawia wrażenie rzeczywistości nieustannego ruchu. Wszystko przyspiesza: informacje, kariery, opinie, relacje, a nawet sposób przeżywania własnego życia. Człowiek współczesny posiada niemal nieograniczony dostęp do wiedzy, a jednocześnie coraz częściej doświadcza zagubienia. Paradoks naszych czasów polega na tym, że nigdy wcześniej nie mieliśmy tylu możliwości, a równocześnie tak wielu ludzi nie wiedziało, ku czemu właściwie zmierza. W epoce doraźności, natychmiastowej gratyfikacji i kultu sukcesu szczególnie potrzebujemy trwałych punktów odniesienia — fundamentalnych wartości, które stanowią kotwicę pośród chaosu codzienności. Bez nich człowiek staje się podatny na chwilowe mody, emocjonalne impulsy i presję otoczenia. Dlatego właśnie książki odwołujące się do tradycyjnej mądrości mają dziś znaczenie większe niż jeszcze kilkanaście lat temu. Ryan Holiday w książce „Droga do mądrości. Nauka, dyscyplina i codzienna praktyka” próbuje właśnie przypomnieć czytelnikowi, że prawdziwe życie nie buduje się na spektakularnych osiągnięciach, lecz dzieje się codziennie i jest sumą małych zwycięstw i porażek. Nie jest to kolejna publikacja motywacyjna obiecująca szybki sukces. Holiday proponuje coś znacznie trudniejszego, ale też znacznie cenniejszego: powrót do wartości, takich jak męstwo, umiarkowanie, sprawiedliwość i roztropność, które przez wieki stanowiły fundament cywilizacji i ludzkiej dojrzałości. Te wartości, znane powszechnie jako cnoty kardynalne, mogą otworzyć nam drzwi do lepszego życia. Życia w „doskonałości” - jak zauważa autorka - w każdym możliwym sensie. Autor od lat popularyzuje filozofię stoicką, jednak w tej książce wychodzi poza prostą popularyzację antycznych maksym. „Droga do mądrości” jest próbą odpowiedzi na pytanie, jak żyć dobrze w świecie, który premiuje powierzchowność. Holiday odwołując się do klasycznych cnót, pokazując je nie jako abstrakcyjne pojęcia filozoficzne, lecz jako konkretne postawy możliwe do realizowania każdego dnia, wyznacza nam jednocześnie kierunek, w którym warto podążać. Siłą tej książki jest jednak jej praktyczny charakter. Autor prowadzi czytelnika przez galerię ludzkich losów, ukazując, jak te wielkie idee sprawdzają się w codziennym życiu. Szczególne wrażenie robi bogactwo przykładów historycznych i biograficznych. Holiday przywołuje postacie ludzi wielkich, ale także tragicznych, ludzi sukcesu i ludzi upadłych. Dzięki temu książka nie jest zbiorem suchych filozoficznych tez, lecz żywą opowieścią o człowieku. Autor pokazuje, że mądrość nigdy nie była czymś łatwym ani oczywistym. Wymagała (i wymaga) wysiłku, cierpliwości i niejednokrotnie samotności. Historie cesarza Marka Aureliusza, Michela de Montaigne, Harryego Trumana czy innych znanych postaci, w tym przedsiębiorców współczesnego świata tworzą wielowymiarową narrację o ludzkim charakterze wystawianym na próbę. Holiday posiada rzadką umiejętność łączenia refleksji filozoficznej z językiem przystępnym dla współczesnego odbiorcy. Styl książki jest prosty, ale nie banalny. Właśnie ta prostota sprawia, że wiele fragmentów trafia do czytelnika z dużą siłą. Każdy przykład, każda anegdota i każde odwołanie służą jednemu celowi: pokazaniu, że życie bez zasad prędzej czy później prowadzi do duchowej pustki. Jednym z najcenniejszych aspektów książki jest jej refleksyjny wymiar. Holiday nie daje gotowych recept na szczęście. Raczej zmusza do zadawania sobie niewygodnych pytań. Czym właściwie jest sukces? Czy człowiek potrafi zachować integralność pod presją? Co pozostaje, gdy znikają pieniądze, status i społeczny podziw? W świecie zdominowanym przez autoprezentację i nieustanne porównywanie się z innymi te pytania brzmią wyjątkowo aktualnie. Autor przypomina, że człowiek nie staje się lepszy dzięki deklaracjom, lecz dzięki codziennym wyborom, często niewidocznym dla innych. Istotne jest również to, że Holiday nie idealizuje swoich bohaterów. Wielu z nich popełnia błędy, doświadcza słabości, przegrywa. Właśnie dlatego ich historie mają autentyczną siłę oddziaływania. Mądrość w ujęciu autora nie oznacza doskonałości, lecz zdolność uczenia się, zachowania pokory i wyciągania wniosków z własnych porażek. To bardzo ważne przesłanie dla współczesnego człowieka żyjącego pod presją nieustannego sukcesu i perfekcyjnego wizerunku. Książka ma również wymiar głęboko moralny. Holiday przypomina, że charakter człowieka buduje się latami, ale można go utracić bardzo szybko. Wiele miejsca poświęca kwestii dyscypliny wewnętrznej, odpowiedzialności i panowania nad sobą. Nie są to dziś pojęcia modne. W kulturze promującej spontaniczność i natychmiastowe spełnianie pragnień brzmią wręcz staroświecko. A jednak właśnie ta „staromodność” okazuje się największą siłą książki. Holiday przekonuje, że pewne prawdy o ludzkiej naturze pozostają niezmienne niezależnie od epoki. „Droga do mądrości” nie jest lekturą rewolucyjną w sensie intelektualnym. Nie odkrywa nowych systemów filozoficznych ani nie proponuje radykalnych teorii. Jej wartość polega na czymś innym — na przypomnieniu rzeczy fundamentalnych, o których współczesny człowiek często zapomina. To książka o konieczności pracy nad sobą, o odpowiedzialności za własne życie i o potrzebie zakorzenienia w wartościach trwałych. Holiday pokazuje, że mądrość nie polega na sprycie, lecz na umiejętności życia zgodnego z zasadami. Co więcej, w części drugiej książki autor ostrzega nas przed „syrenami”, czyli pułapkami, jakich musimy się wystrzegać, od impulsywności poczynając (dopuszczanie do burzy w umyśle), przez uleganie autorytetom, po brak pokory. W rezultacie otrzymujemy książkę, która może pełnić rolę nie tylko inspiracji, ale wręcz przewodnika duchowego dla ludzi zmęczonych powierzchownością współczesności. To lektura, do której warto wracać powoli, zatrzymując się nad poszczególnymi historiami i myślami. Niektóre fragmenty mają niemal charakter medytacyjny, filozoficzny. Inne mobilizują do działania. Największą zaletą książki jest jednak to, że pozostawia czytelnika z poczuciem, iż życie oparte na cnotach i dyscyplinie nie jest reliktem przeszłości, lecz koniecznością dla każdego, kto pragnie zachować wewnętrzną wolność. To bez wątpienia książka potrzebna w obecnych czasach - czasach moralnego zamętu i kultury chwilowości. Lektura przypomina o rzeczach prostych, ale fundamentalnych: człowiek bez zasad łatwo traci samego siebie, a prawdziwa mądrość rodzi się z wytrwałości, dyscypliny i codziennej praktyki...

Są książki, które dają wiedzę. I są też takie, które zatrzymują człowieka w pół zdania, bo nagle okazuje się, że czyta o sobie. „Uwięzieni w grach relacyjnych” Agnieszki Kozak i Zbigniewa Rećko to właśnie jedna z takich książek. To niezwykle ważna pozycja o mechanizmach, które wnosimy do relacji — często nieświadomie, automatycznie, z poziomu własnych doświadczeń, zranień i schematów wyniesionych z przeszłości. Autorzy pokazują, jak łatwo wchodzimy w powtarzalne gry komunikacyjne, jak trudno nam budować autentyczną bliskość i jak często reagujemy nie „tu i teraz”, ale z miejsca dawnych emocjonalnych doświadczeń. I myślę, że największą wartością tej książki jest właśnie zaproszenie do zatrzymania się przy sobie. Do zobaczenia własnych pułapek komunikacyjnych, swoich strategii obronnych, sposobów reagowania, które kiedyś pomagały przetrwać, ale dziś często utrudniają tworzenie bezpiecznych relacji. To bardzo ważne szczególnie wtedy, gdy jesteśmy odpowiedzialni za drugiego człowieka — jako partnerzy, rodzice, psychologowie czy terapeuci. Bo prawda jest taka, że jeśli nie przepracujemy własnych historii, ktoś inny będzie ponosił ich emocjonalne konsekwencje. Czasem partner. Czasem dziecko. Ta książka nie oskarża i nie zawstydza. Ona pomaga zrozumieć. Pokazuje, że wzięcie odpowiedzialności za własne schematy nie jest oznaką słabości, ale dojrzałości emocjonalnej. Czyta się ją powoli. Nie dlatego, że jest trudna, ale dlatego, że zostawia człowieka z refleksją. I właśnie dlatego uważam ją za jedną z ważniejszych książek o relacjach, jakie ostatnio przeczytałam.

„Uwięzieni w grach relacyjnych. Jak wygrać bliskość” to poradnik psychologiczny, który podejmuje temat niezwykle aktualny: schematy - powtarzane przez nas oraz dlaczego w relacjach powtarzamy te schematy, które nas ranią. Pocieszeniem jest jednak to, że grę można przerwać w każdej chwili. Autorzy prowadzą czytelnika krok po kroku do tego, jak wyjść z takiej gry. Jest tu też ważny temat bliskości i to, dlaczego mimo starań trudno nam osiągnąć prawdziwą bliskość. "Każdy z nas przyswaja w życiu wzorce i metody postępowania, które mu pokazują, jaką rolę ma do odegrania w życiu i jak ją zagrać (...)." Agnieszka Kozak i Zbigniew Rećko pokazują tzw. „gry relacyjne” i uczą, jak budować prawdziwą bliskość poprzez szczerość i świadomość własnych potrzeb. Autorzy łączą wiedzę terapeutyczną z bardzo praktycznym, życiowym doświadczeniem. Dużym atutem są tutaj właśnie konkretne przykłady dialogów i sytuacji z życia codziennego, które pozwalają łatwo rozpoznać własne schematy. To książka konkretna, pełna przykładów, ale momentami wymagająca i skłaniająca do głębszej autorefleksji. Już od pierwszych stron widać, że to nie jest typowa książka ‘motywacyjna’. Zamiast prostych rad dostajemy wgląd nieświadome strategie zachowań, które mają nas chronić, ale w praktyce oddalają nas od innych ludzi. Autorzy pokazują, że te mechanizmy wynikają z dawnych doświadczeń i niezaspokojonych potrzeb emocjonalnych. Autorzy prowadzą narrację opartą na zrozumieniu: za każdym trudnym zachowaniem stoi jakaś potrzeba - bycia zauważonym, zaakceptowanym. Autorzy pokazują, że prawdziwa bliskość zaczyna się tam, gdzie nie musimy udowadniać swojej wartości ani dopasowywać się do oczekiwań innych. „Uwięzieni w grach relacyjnych. Jak wygrać bliskość” to wartościowa książka psychologiczna, która: pomaga zrozumieć mechanizmy relacyjne, zachęca do refleksji nad sobą, jednak jednocześnie wymaga gotowości na konfrontację z własnymi schematami. Nie jest to poradnik ‘łatwy i przyjemny’, ale raczej taki, który może realnie coś zmienić - pod warunkiem, że czytelnik podejdzie do niego uczciwie. Największą siłą tej książki jest właśnie jej autentyczność. "Poszukać nowych słów. To początek tworzenia nowego świata- tworzenia, zamiast odtwarzania gry, która nie daje oddechu."