Recenzje

„… Człowiek sukcesu to osoba, na którą można liczyć przy wykonywaniu zadań. Sumienny pracownik o niezwykle rozległej wiedzy i dużych umiejętnościach, który wykorzysta je do maksimum …” Wiele osób zastanawia się teraz, czy tak w ogóle można? Być pierwszym, najlepszym, ale i szczęśliwym? Ostatnio na wykładach dowiedziałam się, że tak modny coaching może namieszać w wielu aspektach naszego życia. Poradniki są przecież po to, by je czytać, ale indywidualna ocena, uzależniona jest od naszej interpretacji każdego zagadnienia. Książka podzielona jest na pięć części. Pierwsza obejmuje zagadnienia dotyczące tego, czego pragniemy. Część druga dotyczy zasad, jak dbać o siebie. Trzecia mówi o tym, jak radzić sobie z innymi. To umiejętności personalne, ale i poznanie życia, które łączy pokolenia. Część piąta to pokonywanie trudności życiowych. Każdy konflikt może mieć wspaniałe rozwiązanie, ale trzeba też zwracać uwagę na panowanie nad emocjami. Sama przyznaję się bez bicia, że wolę krzyczeć, przeklinać i lubię postawić na swoim w mojej dziedzinie. W tej kwestii się chyba nie zmienię. Część piąta książki wydaje mi się być istotna - zwraca uwagę na rozwijanie swoich umiejętności, wielozadaniowość, ale i to jak zorganizować sobie wspaniałe życie. Dodatkiem są Zasady Dale’a Carnegie’ego. Te podpowiadają, jak odzyskać swoje życie w pełni i kierować własnym nastawieniem wobec różnych sytuacji. Ciekawa jestem tylko, jak zminimalizować stres, zmartwienia i przyswoić sobie zasady zdrowego stylu życia? Treści zawarte w publikacji nie są wymysłem teoretyka, ale to efekt wieloletnich doświadczeń osób, które zastosowały je i zyskały satysfakcjonujące życie. Każda osoba ma różne umiejętności interpersonalne. Jeśli jesteś wizjonerem skupiasz się na obrazie całości. Masz przed oczami rezultaty. Wnosisz poczucie misji, wyznaczasz kierunek. Facylitator – trudne słowo najlepiej radzi sobie w pracy z ludźmi. Umożliwia stronom przedyskutowanie różnic. Analityk natomiast jest w pracy zespołowej „sumieniem zespołu”. To taki kompas, którego potrzebuje grupa. Mnie osobiście podoba się Test na równowagę, gdzie sprawdzacie się, przez odpowiedzi na pytania prawda – fałsz. Sposoby przywracania równowagi dotyczą pracy, finansów, zdrowia, rodziny, czy życia towarzyskiego. Dale Carnegie (1888 – 1955) był amerykańskim pisarzem i pionierem w dziedzinie samorozwoju i umiejętności interpersonalnych. Prowadził badania nad podejściem do życia ludzi, którzy odnieśli sukces. Jego książki przetłumaczono na kilkadziesiąt języków i sprzedano w milionach egzemplarzy. Gorąco polecam książkę, która zainteresuje każdego z WAS w zupełnie innej dziedzinie życia. Pytanie jest tylko jedno – Czy warto zmienić własną wizję i misję życia? Niekiedy zrozumienie odpowiedniego związku pomiędzy myśleniem, odczuwaniem, a zachowaniem nie jest proste.

„… Człowiek sukcesu to osoba, na którą można liczyć przy wykonywaniu zadań. Sumienny pracownik o niezwykle rozległej wiedzy i dużych umiejętnościach, który wykorzysta je do maksimum …” Wiele osób zastanawia się teraz, czy tak w ogóle można? Być pierwszym, najlepszym, ale i szczęśliwym? Ostatnio na wykładach dowiedziałam się, że tak modny coaching może namieszać w wielu aspektach naszego życia. Poradniki są przecież po to, by je czytać, ale indywidualna ocena, uzależniona jest od naszej interpretacji każdego zagadnienia. Książka podzielona jest na pięć części. Pierwsza obejmuje zagadnienia dotyczące tego, czego pragniemy. Część druga dotyczy zasad, jak dbać o siebie. Trzecia mówi o tym, jak radzić sobie z innymi. To umiejętności personalne, ale i poznanie życia, które łączy pokolenia. Część piąta to pokonywanie trudności życiowych. Każdy konflikt może mieć wspaniałe rozwiązanie, ale trzeba też zwracać uwagę na panowanie nad emocjami. Sama przyznaję się bez bicia, że wolę krzyczeć, przeklinać i lubię postawić na swoim w mojej dziedzinie. W tej kwestii się chyba nie zmienię. Część piąta książki wydaje mi się być istotna - zwraca uwagę na rozwijanie swoich umiejętności, wielozadaniowość, ale i to jak zorganizować sobie wspaniałe życie. Dodatkiem są Zasady Dale’a Carnegie’ego. Te podpowiadają, jak odzyskać swoje życie w pełni i kierować własnym nastawieniem wobec różnych sytuacji. Ciekawa jestem tylko, jak zminimalizować stres, zmartwienia i przyswoić sobie zasady zdrowego stylu życia? Treści zawarte w publikacji nie są wymysłem teoretyka, ale to efekt wieloletnich doświadczeń osób, które zastosowały je i zyskały satysfakcjonujące życie. Każda osoba ma różne umiejętności interpersonalne. Jeśli jesteś wizjonerem skupiasz się na obrazie całości. Masz przed oczami rezultaty. Wnosisz poczucie misji, wyznaczasz kierunek. Facylitator – trudne słowo najlepiej radzi sobie w pracy z ludźmi. Umożliwia stronom przedyskutowanie różnic. Analityk natomiast jest w pracy zespołowej „sumieniem zespołu”. To taki kompas, którego potrzebuje grupa. Mnie osobiście podoba się Test na równowagę, gdzie sprawdzacie się, przez odpowiedzi na pytania prawda – fałsz. Sposoby przywracania równowagi dotyczą pracy, finansów, zdrowia, rodziny, czy życia towarzyskiego. Dale Carnegie (1888 – 1955) był amerykańskim pisarzem i pionierem w dziedzinie samorozwoju i umiejętności interpersonalnych. Prowadził badania nad podejściem do życia ludzi, którzy odnieśli sukces. Jego książki przetłumaczono na kilkadziesiąt języków i sprzedano w milionach egzemplarzy. Gorąco polecam książkę, która zainteresuje każdego z WAS w zupełnie innej dziedzinie życia. Pytanie jest tylko jedno – Czy warto zmienić własną wizję i misję życia? Niekiedy zrozumienie odpowiedniego związku pomiędzy myśleniem, odczuwaniem, a zachowaniem nie jest proste.

W SIECI NARCYZA Instrukcja obsługi człowieka. "Prawa ludzkiej natury" Położyła kopertę na stole. Powoli ściągnęła płaszcz, zaparzyła herbatę i usiadła na krześle, wpatrując się w śnieżnobiałe zaproszenie. Zaproszenie na ślub siostrzenicy przywołało wspomnienia, do których niechętnie powracała. Ślub kojarzący się niemal każdemu z atmosferą radości, szczęścia, ekscytacji, dla niej miał zupełnie inny wydźwięk. Pamiętała doskonale dzień, który miał być najpiękniejszym wspomnieniem w życiu, a pozostawił po sobie głęboką ranę. Kostka poznała na jednej z imprez firmowych. Pracował w innym mieście. Oczarował ją, jak i całe towarzystwo od momentu, w którym się pojawił. Przystojny, pewny siebie, czarujący. Tak przynajmniej był odbierany przez otoczenie. Nikt nie miał pojęcia, że pod tą maską kryje się człowiek przepełniony lękiem i złością. Iza od razu wpadła mu w oko. Uczynił wszystko, by ją zaintrygować, a potem pokazać siebie jako ideał. Świetnie grał, robił wszystko, by ją oczarować, a potem rozkochać, aby dała mu poczucie bezpieczeństwa i dowartościowała w zamian za… piekło, które jej zgotował. Iza powoli wpadała w sidła zastawione przez mężczyznę wyrachowanego i nastawionego tylko na branie. Z kobiety pewnej siebie stawała się osobą, która przestawała istnieć. Liczył się w tym związku tylko on - człowiek pozbawiony empatii i poczucia winy. ​ Po odejściu od Kostka Iza długo nie mogła odzyskać równowagi. Przyjaciele znający ją od czasów studenckich nie mogli zrozumieć, jak ona - osoba stojąca nogami na ziemi, o wysokim poczuciu własnej wartości, dała się omotać takiemu zakompleksionemu człowiekowi. Stał się dla niej toksyczny, jak na narcyza przystało. Obraz W życiu niejednokrotnie spotykamy wiele toksycznych osób, nie tylko narcyzów, które są przyczyną naszego cierpienia i wielu problemów, z którymi musimy się zmierzyć. Jak się przed nimi ustrzec? Czy powinniśmy być bardziej czujni, a może mniej naiwni? ​ Robert Greene w książce „Prawa ludzkiej natury” napisał: „Gdybyśmy naprawdę rozumieli korzenie ludzkich zachowań, destrukcyjnym jednostkom byłoby znacznie trudniej wymigiwać się od skutków własnych działań. Nie dawalibyśmy się tak łatwo oczarować i wprowadzić w błąd. Moglibyśmy przewidzieć ich podłe manewry i manipulacje. (…) Nie pozwolilibyśmy, aby tacy ludzie wciągali nas w swoje intrygi. (…)”* Co zatem należy zrobić? Otóż Greene proponuje nam - czytelnikom - przyjrzeć się bliżej sobie, poznać swój potencjał i świadomiej się rozwijać, ale także uczyć się obserwowania ludzi, interpretowania sygnałów pochodzących od innych, rozpoznawania ludzkich masek, dzięki czemu będziemy mogli chronić siebie przed wpływem toksycznych osób. Można to zrobić dzięki lekturze jego książki, w której w osiemnastu rozdziałach odnosi się do konkretnych aspektów lub praw ludzkiej natury, między innymi do prawa irracjonalności, narcyzmu, odgrywania ról, kompulsywnego zachowania, pożądliwości, zazdrości, autosabotażu, wypierania śmierci, bezcelowości. ​Każdy z nich zawiera opowieść o jakiejś znanej osobie lub osobach, która ilustruje dane prawo oraz koncepcje i strategie postępowania z samym sobą i innymi w warunkach oddziaływania tegoż prawa. Możemy przeczytać między innym o Coco Chanel, Lwie Tołstoju, Józefie Stalinie, Abrahamie Lincolnie. Obraz Wracając do Izy. Czy mogła rozpoznać narcyza w Kostku? Otóż "osoby głęboko narcystyczne da się rozpoznać na podstawie następujących wzorców zachowania: Gdy ktokolwiek je obraża lub kwestionuje ich słowa albo działania, nie dysponują żadną obroną, niczym wewnętrznym, co mogłoby im zapewnić ukojenie lub potwierdzić ich wartość. Reagują na ogół z wściekłością w poczuciu tego, że to one mają słuszność, pragną zemsty. To jedyny sposób, w jaki potrafią koić poczucie zagubienia. We wszelkiego rodzaju konfliktach odgrywają rolę zranionych ofiar, co dezorientuje innych, a nawet wzbudza ich sympatię. Są zgryźliwe i nadwrażliwe. Niemal wszystko biorą do siebie. Mogą stawać się dosyć paranoiczne i we wszystkich doszukiwać się wrogów. Gdy mówimy o czymś, co w jakiś sposób nie dotyczy ich bezpośrednio, nie trudno doszukać się w wyrazie ich twarzy objawów zniecierpliwienia lub dystansu. Natychmiast kierują rozmowę z powrotem na siebie i rzucają jakąś historyjkę lub anegdotę, aby odwrócić uwagę od trawiącego je poczucia niepewności. Widząc, że inni zwracają uwagę na siebie, a we własnym mniemaniu zasługują na nie one, mogą wykazywać skłonność do wściekłych ataków zazdrości. Często cechuje je skrajna pewność siebie, bo jest to coś, co zawsze pomaga zwracać na siebie uwagę i starannie ukrywa ich wewnętrzną pustkę. Wykazują tendencję do postrzegania innych jako przedłużenia siebie – ludzie są dla nich wyłącznie narzędziami do zapewnienia sobie uwagi i walidacji. Ich pragnieniem jest kontrolowanie innych, jakby kontrolowali własną rękę lub nogę. W związkach stopniowo skłaniają swoich partnerów do zrywania kontaktów z przyjaciółmi – bo przecież nie mogą mieć konkurencji w kwestii zwracania na siebie uwagi. (…) Jednostki głęboko narcystyczne (…) mogą stać się bardzo szkodliwe, jeśli zbytnio się do nich zbliżymy. Wciągają nas we własne niekończące się dramaty i sprawiają, że zaczynamy mieć poczucie winy, jeżeli bez ustanku nie poświęcamy im uwagi. Relacje z nimi są całkowicie niesatysfakcjonujące, a bycie partnerem lub małżonkiem kogoś takiego może być wręcz śmiertelnie niebezpieczne.”* Książka Roberta Green'a otwiera oczy na wiele ważnych spraw. Jej przekaz jest zarazem profesjonalny, ale i rzeczowy, jasny, obrazowy i bardzo konkretny. Każdy rozdział kończy się zaleceniami, a wprowadzenie postaci ze świata historii, nauki i kultury sprawia, że książka jest bardzo autentyczna i czyta się ją jak najlepszą powieść, która nie tylko daje nam przyjemność czytania, ale przede wszystkim uczy poruszania się w świecie, gdzie niestety często człowiek człowiekowi staje się wilkiem.

Zmiany w życiu są nieuniknione – czy w obszarze zawodowym, czy w prywatnym, nie uciekniemy od zmienności i dynamicznego środowiska. To samo tyczy się sukcesu. Jak pisze Dale Carnegie, Sukces w karierze ma charakter dynamiczny, nie statyczny. Aby osiągnąć sukces, musimy być gotowi na zmiany i je przede wszystkim akceptować. Już w pierwszym rozdziale dowiadujemy się, jakie czynniki wpływają na sukces. Są to: pewność siebie, samodyscyplina, pobudzenie, inicjatywa, wrażliwość, sztuka sprzedaży i trzymanie się swoich postanowień. Zgodnie z receptą autora, ważne jest także wyspecjalizowanie się w danej dziedzinie. Kluczem do sukcesu jest zatem między innymi ponadprzeciętna wiedza z jednego, interesującego nas tematu. Ważne jest, by temat ten nas interesował, ponieważ gdy robimy to, co kochamy, jesteśmy mniej sfrustrowani, a wypalenie zawodowe nie jest dla nas aż takim zagrożeniem. Dale Carnegie: zmiany są częste W miejscu pracy zmiany zachodzą dość często – ktoś odchodzi, przychodzi ktoś nowy, pojawia się nowy klient lub nowe zlecenie. Zazwyczaj są to zmiany nieoczekiwane, jednak co, jeśli chcemy z premedytacją wprowadzić zmianę? Tutaj z pomocą przychodzi autor książki, prezentując czytelnikom model zmiany. Jest to sposób na jak najmniej bolesne wprowadzenie nowych pomysłów w życie lub zmodyfikowanie starych. Zatem warto określić naszą motywację do zmiany i ją przeanalizować – co zyskujemy wprowadzając to nowe rozwiązanie? Ile nas (jako organizację) to będzie kosztować? Co się stanie, jeśli wprowadzanie zmiany się nie powiedzie? Na te oraz wiele innych pytań odpowiada cała książka Dale’a Carnegiego. Autor podkreśla także znaczenie grania w zespole i bycia graczem zespołowym w miejscu pracy. Z racji tego, że wiele pracy wykonujemy w grupie, warto wprowadzać zmiany tak, by odbywało się to bezproblemowo i efektywnie. Autor poleca w procesie zmian wykorzystywać mocne strony każdego z członków zespołu. Pomaga to w podniesieniu wydajności zespołu i jednocześnie umacnia ducha pracy zespołowej. „Jak zapanować nad zmianą” to pozycja obowiązkowa nie tylko dla szczebla zarządzającego, ale również dla ich podwładnych. Rady autora można aplikować także poza organizacją – są one uniwersalne.

Good morning! Jak Wam mija weekend? U mnie znowu pod kocykiem z pudłem chusteczek, ale przez to, że prawie nigdzie nie wychodzę, to kończę książkę za książką. Jedną z ciekawszych przeczytanych przeze mnie ostatnio pozycji jest "Prawa ludzkiej natury", wydane przez @wydawnictwo_sensus Autorem "Praw ludzkiej natury" jest Robert Greene, autorytet w dziedzinie strategii i władzy, autor bloga Władza, uwodzenie i wojna oraz takich książek jak 48 praw władzy czy Sztuka uwodzenia. Zazwyczaj od tego typu pozycji trzymam się z daleka, ale kiedy przeczytałam, że "książka jest swoistym przewodnikiem po meandrach natury człowieka" uznałam, że to może być całkiem interesująca lektura. Nie zawiodłam się. "Prawa ludzkiej natury" składa się z osiemnastu rozdziałów zawierającej ogrom wiedzy z dziedzin jak psychologia, biologia, socjologia a wszystko bogacie ilustrowane anegdotami z historii. Książkę czytałam prawie miesiąc, ponieważ jest to lektura wymagająca skupienia, niektóre fragmenty czytałam kilkakrotnie, bo jak tylko cokolwiek rozproszyło moją uwagę (koty), to często traciłam wątek. Można Prawa czytać od deski do deski, a można wybrać najbardziej interesujące nas rozdziały. To jedna z tych pozycji, do których warto siadać z czymś do pisania, żeby robić notatki, do których można wracać. Żeby pobudzić Wasz apetyt załączam spis treści, przesuńcie zdjęcie w lewo, żeby go zobaczyć. Zaczytanego dnia Wszystkim

"Prawa ludzkiej natury" to najnowsza powieść bestsellerowego autora New Yourk Timesa, Roberta Greene. Jest to książka, która nie zaskakuje zakończeniem ale każdym wersem. Taka, z której wyciągamy wiedzę o sobie samych, jakiej dotąd nie posiadaliśmy i o jakiej nie mówią coachingowcy. To przewodnik po naturze człowieka i jednocześnie mapa ludzkich zachowań, która pomoże opanować to, z czym sobie nie radzimy i czego nie rozumiemy. Znalazł się tu potężny zasób wiedzy i koncepcji z różnych dziedzin, najistotniejsze jest jednak to, że wiedza zawarta w tym tytule pozwala dostrzec z pozoru niewidoczne ludzkie maski i nabrać odwagi by poznać te, które sami zakładamy. „Prawa ludzkiej natury” to także doskonały zapalnik do rozpoczęcia dyskusji o doświadczeniu, ideałach, sukcesie i motywacji, ale też o megalomanii, zazdrości, toksycznych ludziach, związkach i wielu innych aspektach ludzkiego życia. Wydaje nam się, że wszystko już zostało powiedziane, że wszystko już wiemy, ale cytując za autorem: „Robimy wszystko, co w naszej mocy, aby wybierać odpowiednią ścieżkę kariery i radzić sobie z nieuniknionymi życiowymi niepowodzeniami. W głębi umysłów wyczuwamy jednak ogólny brak kierunku, bo to tu, to tam ciągną nas nasze własne nastroje i opinie innych”. Niejednokrotnie na swojej drodze spotykamy osoby, które stwarzają problemy i utrudniają życie. Mogą to być szefowie, podwładni, przyjaciele, znajomi. Najczęściej są mistrzami gry na emocjach, wydają się czarujący i pełni świetnych pomysłów. Dopiero po czasie okazuje się, że to psychopatyczne jednostki, które myślą tylko o sobie i swoich korzyściach, ewentualnie szkodzą innym, nawet jeśli nic dzięki temu nie uzyskają. Z drugiej strony wielu ludzi angażuje się w niewłaściwe projekty czy zakochuje w zupełnie nieodpowiednich osobach albo postępuje w sposób nieuchronnie prowadzący do katastrofy. Co gorsza, takie autodestrukcyjne wzorce zachowań się powtarzają. Ta książka jest swoistym przewodnikiem po meandrach natury człowieka. Zawiera zestaw kodów służących do rozszyfrowywania ludzkich zachowań w pełnej gamie ich odcieni - tych zwyczajnych, nietypowych, a nawet destrukcyjnych. Poszczególne rozdziały odnoszą się do konkretnych aspektów lub praw ludzkiej natury. Znalazł się tu potężny zasób wiedzy i koncepcji z różnych dziedzin: biologii, psychologii, neurologii, socjologii czy historii. Uwzględniono też dzieła filozofów, którzy przez wieki oddawali się rozważaniom na temat ludzkiej natury. Pokazano, jak oderwać się od własnych emocji, opanować siebie i świadomie się rozwijać. W konsekwencji można się nauczyć patrzeć za ludzkie maski i odważnie przeciwstawiać konformizmowi, aby rozwinąć swoje wyjątkowe poczucie celu. Dzięki tej książce: staniesz się spokojnym obserwatorem innych osób zaczniesz po mistrzowsku interpretować sygnały pochodzące od innych nauczysz się radzić sobie z ludźmi o toksycznych typach osobowości poznasz mechanizmy motywowania i wywierania wpływu na innych ułatwisz sobie zmianę negatywnych wzorców własnych zachowań pojmiesz, jak ogromny potencjał tkwi w Tobie Natura człowieka: oto klucz w Twoich rękach!