Recenzje:
Powiedzieć, że prof. Marian Zembala jest wybitnym lekarzem, który zapisał się w annałach polskiej medycyny, to zdecydowanie za mało. Wystarczyłoby jednak użyć trzech słów-kluczy, by, w sposób najbardziej uczciwy, opisać jego postać: służba, empatia, zespół.To one stanowią punkty odniesienia każdego działania profesora oraz źródło jego sukcesów. "Moje życie ukształtowały wspaniałe spotkania. Nie byłbym dzisiaj tym, kim jestem, gdyby nie ludzie, których spotkałem na mojej drodze." Pewnie o tym nie wiecie, ale przez pewien czas rozważałam karierę lekarza. Profil mojej klasy w liceum jest specjalnie przeznaczony dla ludzi chcących iść na medycynę. I połowa mojej klasy ma takie plany na przyszłość. Mimo że ja już nie wybieram się na Uniwersytet Medyczny, z ogromnym zainteresowaniem sięgnęłam po wydane niedawno "Spotkania. Opowieść o wierze w człowieka", wywiad-rzekę z profesorem Marianem Zembalą. Założę się, że nie znajdzie się osoba, która nie słyszała o Zbigniewie Relidze. To własnie zespół pod jego kierownictwem przeprowadził pierwszą w Polsce, udaną operację przeszczepienia serca. Niedawno o projekcie przypomniał nam film "Bogowie" i właśnie od rozmowy o nim zaczyna się rozmowa. Potem przechodzimy do dzieciństwa i domu rodzinnego, aby przez młodość i dorosłość, dotrzeć do rozdziałów związanych z empatią, rolą lekarza, wiarą, polityką oraz tym, co obecnie dzieje się z życiu profesora. Nie zabrakło także części poświęconej profesorowi Relidze i pracy w słynnej klinice w Zabrzu. Uważam, że poukładanie rozdziałów tematycznie było bardzo dobrym zabiegiem. Fakty i informacje nie mieszają się, mimo ich nagromadzenia. Część się powtarza w różnych rozdziałach, jednak mi absolutni to nie przeszkadzało. Podział na konkretne tematy ma jeszcze jedną zaletą - poznajemy profesora Zembalę z wielu różnych perspektyw. Nie tylko jako lekarza, kardiologa, który na co dzień ratuje ludzkie życie, ale przede wszystkim człowieka. Męża, ojca, nauczyciela, później także polityka. "Byliśmy szaleńcami, nie bogami." Niech Was nie zwiedzie fakt, że jest to rozmowa z kardiochirurgiem - w "Spotkaniach (...)" stricte medycyny jest naprawdę niewiele. Nie jest także typową biografią. Książka to, oczywiście, historia człowieka, wybitnego lekarza, ale w dużej mierze to zbiór refleksji. O życiu i tym, co jest w nim najważniejsze, o pracy lekarza i wielu, wielu innych aspektach, które bliskie są każdemu człowiekowi. Z wypowiedzi profesora wyłania się obraz człowieka skromnego, pełnego empatii i wrażliwego - prawdziwego lekarza z powołaniem. "Spotkania (...)" są również niezwykle interesującą formą przedstawienia historii kardiochirurgii ostatnich 50 lat niejako od środka, z perspektywy człowieka, który w pisaniu tej historii uczestniczył osobiście. Nie dziwi fakt, że sporo jest tu informacji o działalności Centrum Chorób Serca w Zabrzu, łącznie z kroniką szpitala, listą projektów badawczych i nagród. Jednak czy słyszeliście kiedykolwiek o programie "Poolse Hartpatientjes Naar Nederland", prowadzonym w latach 80.? Sama usłyszałam o nim po raz pierwszy. "Optymistycznie patrzę w teraźniejszość i przyszłość. Kiedy patrzę dzisiaj na swoje palce u rąk, widoczne zmiany zwyrodnieniowe, kiedy czuję ból przy ich zginaniu, to pomimo wszystko odczuwam radość, że te ręce dużo pracowały i nie marnowały czasu. Bóg nie lubi leniwych." Wspomnę jeszcze o wydaniu, ponieważ nie mogę przejść obok niego obojętnie - całość jest przejrzysta i estetyczna. Ponadto, na końcu każdego rozdziału zamieszczone zostały zdjęcia z dokładnym opisem "co, kto i gdzie?". Lektura była prawdziwą przyjemnością. "Spotkania. Opowieść o wierze w człowieka" to naprawdę niezwykła książka. Bez wahania mogę powiedzieć, że jest jedną z najlepszych, jakie miałam okazję czytać. To intrygująca i inspirująca historia człowieka, który poświęcił swoje życie, ratowaniu żyć cudzych. Kronika transplantologii, oczami kogoś, kto sam ją pisał. Opowieść o pełnej poświęceń i wyrzeczeń codzienności lekarza. Dowód na to, że wiara w człowieka i w sens swojej pracy, sprawiają, że coś, co wczoraj było niemożliwe, dziś staje się rzeczywistością. Za możliwość poznania profesora Mariana Zembali dziękuję wydawnictwu Editio i grupie wydawniczej Helion!

readwithnefmi.blogspot.com Hania Porada


Kardiochirurgia i transplantologia to dziedziny medycyny trudne a jednocześnie ratujące życie wielu osób. Profesor Marian Zembala to znakomity lekarz, który miał duży udział w rozwoju tych dziedzin w naszym kraju i na trwałe zapisał się na kartach historii medycyny. Obecnie jest dyrektorem Śląskiego Centrum Chorób Serca. W swojej wieloletniej karierze lekarskiej przeprowadził tysiące operacji. Teraz opowiada Dawidowi Kubiatowskiemu o swojej drodze, na której spotkał wielu wartościowych ludzi. O tym znanym i cenionym lekarzu słyszałam, ale po przeczytaniu książki muszę przyznać, że zdecydowanie za mało. Warto więc było sięgnąć po publikację, w której ten wybitny kardiochirurg odpowiada na wiele pytań z różnych dziedzin, dotyczących jego życia osobistego i zawodowego. Jednocześnie wskazuje osoby, których spotkanie pozostawiło trwały ślad w jego pamięci i wpłynęło na kierunek jego drogi. Czasem zupełnie nie zdajemy sobie sprawy, jak duże znaczenie może mieć z pozoru drobne wydarzenie. "Wyrosłem w duchu zrozumienia dla drugiego człowieka. Miałem to szczęście, że otaczali mnie przewodnicy - w domu, w szkole, w kościele, wśród nauczycieli - i oni mieli dobry wpływ na mój rozwój". str. 141 Książka została podzielona na jedenaście rozdziałów, a każdy z nich oscyluje wokół innej tematyki. W każdym też profesor Marian Zembala odpowiada na szereg pytań, nie stroniąc od wyrażania opinii na trudne, bądź kontrowersyjne tematy takie jak chociażby aborcja, czy eutanazja. Odpowiedzi pozwalają czytelnikowi poznać tego lekarza, jako człowieka, który także napotyka na wiele trudności, ma chwile słabości, czuje dużą odpowiedzialność za zdrowie każdego pacjenta zabrzańskiego szpitala. Pytania dotyczą zarówno okresu dzieciństwa, domu, w którym dorastał, rodziny, początków nauki i pracy w zawodzie oraz dalszego jej przebiegu, ale także okresu związanego z polityką, gdy Marian Zembala był Ministrem Zdrowia. Nie zabrakło pytań o wiarę, bieżące problemy, o których warto mówić głośno i wyraźnie oraz o przyszłość. Nie zabrakło także wspomnień dotyczących profesora Zbigniewa Religi oraz filmu "Bogowie" w reżyserii Łukasza Palkowskiego. Trudno sobie wyobrazić jak dużą odpowiedzialnością obarczony jest lekarz wykonujący tak skomplikowane operacje. Nie każdy potrafi dobrze radzić sobie ze stresem. Widać, że profesor ma swój sposób na trudności, który zawsze gdy tego potrzeba dodaje mu sił. Każda odpowiedź wybrzmiewa pozytywną energią, ukazuje szacunek do ludzi: pacjentów, współpracowników, nauczycieli, znajomych. Każdy osiągnięty sukces przypisywany jest całemu zespołowi, który na niego pracuje, a który często jest niedoceniany. Książka poszerza wiedzę na temat rozwoju kardiochirurgii w Polsce. Można dowiedzieć się o pierwszych operacjach, powstawaniu nowego ośrodka, budowaniu zabrzańskiego zespołu, dzieleniu się nabytą wiedzą. Można także poszerzyć wiedzę na temat programu operacji polskich dzieci z wadami serca w Holandii w latach 1981 - 1992. Tematyka książki mnie zainteresowała, ale i tak nie sądziłam, że tak dobrze i szybko będzie się ją czytało. Właściwie zajęło mi to dwa wieczory. Profesor Marian Zembala ciekawie i z dużą skromnością opowiada o różnych wydarzeniach ze swojego życia. Dodatkowo publikacja zawiera szereg zdjęć uzupełniających treść oraz opis najważniejszych osiągnięć klinicznych zabrzańskiej kardiochirurgii w latach 1985 - 2017. Czyta się bardzo dobrze, z zainteresowaniem i podziwem dla tego wybitnego lekarza, człowieka z pasją, empatycznego oraz jego współpracowników. Człowieka spełnionego. "Spotkania. Opowieść o wierze w człowieka" to warta poznania publikacja poszerzająca wiedzę na temat tak ważnej dziedziny medycyny, ale przede wszystkim przedstawiająca profesora Mariana Zembalę, człowieka odważnego, skromnego, niezwykle pracowitego, z pasją, walczącego o dobro pacjenta. Wiele w niej informacji na temat jego życia, pracy, ale też wiele opinii i przemyśleń na różne tematy. Zachęcam do lektury, która jest pełna treści, zapada w pamięci i dodaje sił.

http://ksiazki-moj-maly-swiat.blog.pl/


Wybitny kardiochirurg, szef jednego z najlepszych polskich szpitali leczących choroby serca, minister zdrowia, wychowanek Zbigniewa Religi prof. Marian Zembala został bohaterem i współautorem książki, która ukazała się właśnie nakładem wydawnictwa Editio. „Spotkania. Opowieść o wierze w człowieka” to wywiad rzeka, który przeprowadził z nim Dawid Kubiatowski. Podczas wtorkowego spotkania promującego książkę w Śląskim Centrum Chorób Serca w Zabrzu z udziałem rodziny, współpracowników i przyjaciół prof. Zembala dziękował najbliższym oraz swoim współpracownikom i mistrzom. "Religa był, jest, pozostanie dla bardzo wielu z nas, ale każdy z nas miał wielu mistrzów. Każdy z państwa jest dla mnie „Spotkania. Opowieść o wierze w człowieka” to wywiad rzeka, który przeprowadził z nim Dawid Kubiatowski. Podczas wtorkowego spotkania promującego książkę w Śląskim Centrum Chorób Serca w Zabrzu z udziałem rodziny, współpracowników i przyjaciół prof. Zembala dziękował najbliższym oraz swoim współpracownikom i mistrzom. "Religa był, jest, pozostanie dla bardzo wielu z nas, ale każdy z nas miał wielu mistrzów. Każdy z państwa jest dla mnie mistrzem w codziennym kontakcie i funkcjonowaniu" - powiedział. Jak podkreślał, sukces nie byłby możliwy bez ludzi, którzy go otaczali. "Sukces jest zespołu. Gdyby nie fantastyczni kardiolodzy, anestezjolodzy, pielęgniarki, rehabilitacja - cały zespół, nie bylibyśmy w tym miejscu i to jest ta droga, to nasze El Camino, na której spotykamy tylu wędrowców" - podkreślił prof. Zembala. "Kiedy myślę, z czego jesteśmy najbardziej dumni w Zabrzu, to właśnie z takich ludzi" - zapewniła prezydent Zabrza Małgorzata Mańka-Szulik. "Bardzo się cieszę, że miałem okazję cię poznać i cieszę się, że jesteś moim przyjacielem na dobre i na złe" - powiedział inny wybitny uczeń prof. Religi, kardiochirurg prof. Andrzej Bochenek. Obaj kardiochirurdzy wystąpili w głośnym filmie Łukasza Palkowskiego "Bogowie", wcielając się w epizodyczne role członków komisji. Rolę prof. Zembali zagrał Piotr Głowacki, który napisał też przedmowę do książki. W książce prof. Zembala opowiada m.in. o kulisach pracy nad filmem, wspominając, że jego opór wzbudziła ilość przekleństw. "Na stronie było ich od 7 do 11, niewyobrażalnie więcej niż to się zdarzało nawet prof. Relidze" - podkreślił. Dyrektor zabrzańskiej Fundacji Rozwoju Kardiochirurgii im prof. Z. Religi Jan Sarna przytoczył anegdotę: "Po czym poznać, że profesor Marian Zembala jest na urlopie? Po tym, że po szpitalu chodzi w kapciach". Jak podkreśla wydawca książki, profesor Zembala po raz pierwszy mówi o sobie w tak obszernej rozmowie. Poznajemy go nie tylko jako słynnego specjalistę, ale także męża, ojca rodziny i polityka. W publikacji tej znajdziemy również historię prof. Religi opowiedzianą z perspektywy ucznia i przyjaciela. To właśnie prof. Religa sprowadził do Zabrza prof. Zembalę, gdzie niebawem nastąpić miał przełom w polskiej kardiochirurgii. W 1985 r. w zabrzańskiej klinice prof. Religa przeprowadził pierwszy przeszczep serca, a członkiem zespołu był również prof. Zembala, który dziś jest kontynuatorem tej misji - w Śląskim Centrum Chorób Serca przeprowadzono wiele pionierskich zabiegów z zakresu transplantologii, jak np. jednoczesny przeszczep serca i płuc. Dawid Kubiatowski od kilku lat pracuje w jednej z najstarszych w kraju agencji aktorskich, reprezentującej największe gwiazdy polskiego kina i teatru. Jego pasją jest kino, teatr i dziennikarstwo. Współpracuje z kilkoma ogólnopolskimi magazynami, w których publikuje wywiady z ludźmi kultury i nauki. Na swoim koncie ma ponad 50 opublikowanych rozmów, m.in. z Arturem Żmijewskim, Jerzym Stuhrem, Katarzyną Nosowską, Danutą Stenką i Tomaszem Kotem.

salon24.pl Anna Gumułka; 2017-09-19


"Otrzymałeś dobro? To podaj je dalej! Tylko taka ludzkość ma sens" (s. 141)W październiku 2014 roku na ekrany polskich kin wszedł film Bogowie, o którym głośno było jeszcze przed premierą. Obraz Łukasza Palkowskiego osiągnął wielki sukces przynajmniej z kilku powodów, a dla mnie najważniejsze z nich to: przepiękna muzyka Bartosza Chajdeckiego, wspaniała gra aktorska oraz jedyny w swoim rodzaju temat. Tytułowi bogowie to zespół lekarzy pod kierownictwem profesora Zbigniewa Religii, który dokonał pierwszego udanego przeszczepu serca w Zabrzu i tym samym stworzył Śląskie Centrum Chorób Serca znane w całej Europie. Wielkiemu wizjonerowi, profesorowi Relidze, partnerowali profesorowie Andrzej Bochenek i Marian Zembala. W ubiegłym tygodniu miałam wielką przyjemność przeczytać znakomitą książkę, która ma swoje źródło właśnie w tamtych wydarzeniach. Dawid Kubiatowski przeprowadził wywiad z profesorem Marianem Zembalą, uczniem, współpracownikiem i kontynuatorem dzieła profesora Religii. Ta książka nosi tytuł Spotkania. Opowieść o wierze w człowieka i ma w sobie ogromny ładunek pokory, siły, nadziei i właśnie wiary w człowieka, ale również w Boga. Przedmowę do książki napisał znany aktor Piotr Głowacki, który w filmie wcielił się w postać profesora Zembali. Profesor Marian Zembala jest kardiochirurgiem i transplantologiem, od lat piastuje stanowisko dyrektora Śląskiego Centrum Chorób Serca, a nawet ma za sobą półroczne doświadczenie bycia Ministrem Zdrowia. Profesor jest szczęśliwym mężem z ponad czterdziestoletnim stażem i ojcem czworga dzieci. W publikacji Spotkania. Opowieść o wierze w człowieka znajduje się jedenaście rozdziałów, czyli jedenaście rozmów, w których profesor Zembala podzielił się z Czytelnikami częścią swojego życia rodzinnego, opowiedział o rodzicach, swojej młodości, wyborach, które zaważyły na jego późniejszym życiu, studiach i początkach swojej pracy zawodowej. Snuta przez profesora opowieść dotyczy także współpracy z legendarnym profesorem Religą, powstawania szpitala w Zabrzu, nieznanych szczegółów z ważnej współpracy polskich lekarzy z kardiochirurgami w Holandii w czasie komunizmu oraz późniejszej pomocy lekarzom na Ukrainie. Jeden z rozdziałów w całości poświęcony jest także filmowi Bogowie oraz współpracy z twórcami obrazu Palkowskiego. Profesor Zembala kilkanaście razy oglądał ten film, gdyż jak stwierdził "(...) ten film najpiękniej pokazuje właśnie wymiar służebny naszej pracy oraz znaczenie bardzo odpowiedzialnej pracy zespołowej, która wobec chorych starszych, trudniejszych staje się symbolem współczesnej medycyny" (s.29). Pomimo udanej kooperacji z filmowcami, zabrzańscy lekarze protestowali przeciwko tytułowi filmu, gdyż nie chcieli być uznani za pysznych czy lepszych od innych, co profesor Zembala zabawnie skwitował słowami: "Byliśmy szaleńcami, nie bogami" (s. 15). Wywiad z dyrektorem Śląskiego Centrum Chorób Serca to lektura wciągająca, bardzo ciekawa i porywająca. Z kart książki i opowieści samego profesora wyłania się trudna, bardzo odpowiedzialna, ale również niezwykle owocna i potrzebna praca lekarza, który jest w stanie wiele z siebie poświęcić dla dobra pacjenta. Profesor Zembala to wielka postać, lekarz oddany chorym, wspierający młodych adeptów medycyny oraz dzielący się z nimi swoim doświadczeniem. Po lekturze książki mam przed oczami profesora Zembalę ? człowieka światłego, mądrego, ale również głęboko wierzącego, bardzo zajętego i wciąż robiącego dobro, bo, jak wielokrotnie podczas wywiadu powtarzał, ?Bóg nie lubi leniwych?. Bardzo polecam Spotkania. Opowieść o wierze w człowieka. P.S. Mottem tej recenzji uczyniłam słowa profesora Mariana Zembali, którymi kieruje się w swoim życiu.

ksiazkowelove.wordpress.com


Po obejrzeniu w 2014 roku filmu Bogowie byłam pod wrażeniem determinacji lekarzy, prekursorów kardiochirurgii w Polsce. Prof. Marian Zembala wraz z prof. Zbigniewem Religą i prof. Andrzejem Bochenkiem byli twórcami Śląskiego Centrum Chorób Serca w Zabrzu. To oni stali się ojcami polskiej transplantologii. "Byliśmy szaleńcami, nie bogami. (...)" Kardiochirurg wykonując zabieg przeszczepu serca podejmuje ogromne ryzyko. Nigdy nie wie, czy przeszczepiony organ podejmie pracę u biorcy. Koniec zabiegu niesie za sobą sporo niepewności. Lekarze kardiochirurdzy swoją pracą dają szanse ciężko chorym ludziom na nowe, normalne życie. Spotkania. Opowieść o wierze w człowieka to książka o ludziach, którzy poświecili swoje zawodowe życie, żeby pomagać chorym. Profesor Marian Zembala jest niekwestionowanym autorytetem w dziedzinie chirurgii i transplantologii. Zaimponował mi swoją postawą i pokorą wobec ratowania ludzkiego życia. Sukces polskiej kardiochirurgii ma wielu ojców. Przez książkę przewija się wiele nazwisk, uznanych w Polsce i na świecie lekarzy. Ich mentorem był profesor Zbigniew Religa. Dla jednych był szaleńcem, dla innych ostatnią deską ratunku w trudnych przypadkach medycznych. Inspirował, zarażał optymizmem i determinacją. Dzięki niemu nastąpił ogromny rozwój kardiochirurgii i transplantologii w Polsce. Dla Mariana Zembali był przede wszystkim wiernym przyjacielem i uznanym autorytetem medycznym. Zbigniew Religa był prekursorem, który pokazał polskim lekarzom nowe rozwiązania medyczne. Spotkania. Opowieść o wierze w człowieka to wywiad Dawida Kubiatowskiego z profesorem Zembalą. Książa podzielona jest na rozdziały poświęcone określonym zagadnieniom związanym z polską kardiochirurgią i transplantologią. Profesor Marian Zembala to postać wyjątkowa. Podziwiałam go za jego oddanie. W swojej pracy całą uwagę poświęcał swoim pacjentom. Książka rozpoczyna się od krótkich dygresji związanych z premierą filmu Bogowie. Profesor opisuje początki swojej kariery u boku Zbigniewa Religi. Dalsze rozdziały przybliżają nam postać Mariana Zembali. Dowiadujemy się co przyczyniło się do jego decyzji o zostanie lekarzem. Profesor w swojej karierze zawodowej wielokrotnie napotykał na trudności stawiane przez przedstawicieli lokalnych władz. Mimo wszystko nie poddał się. "Kiedy patrzę dzisiaj na swoje palce u rąk, widoczne zmiany zwyrodnieniowe, kiedy czuję ból przy ich zginaniu, to pomimo wszystko odczuwam radość, że te ręce dużo pracowały i nie marnowały czasu. Bóg nie lubi ludzi leniwych. (...)" Sporo miejsca w książce poświęcone jest historii polskiej kardiochirurgii. Profesor Zembala doświadczenie zbierał w trakcie zagranicznych praktyk, m.in. w Holandii. Lekarz krok po kroku opisuje swoje doświadczenia i kolejne projekty realizowane we współpracy z zagranicznymi placówkami. Autor zgrabnie opisuje życie kardiochirurga od kuchni. Lekarze transplantolodzy poza trudnościami natury medycznej muszą borykać się również z problemami natury moralnej i prawnej. Profesor Zembala przybliża nam szczegóły związane z operacją przeszczepu serca. Książka wzbogacona została archiwalnymi zdjęciami profesora Zembali, dokumentującymi historię Śląskiego Centrum Chorób Serca w Zabrzu. Czytelnik ma okazje zapoznać się również z najważniejszymi osiągnięciami zabrzańskiej kardiochirurgii i transplantologii w latach 1985-2017. Mamy również okazje dowiedzieć się, jakie najważniejsze projekty badawcze były realizowane w Katedrze i Oddziale Klinicznym Kardiochirurgii, Transplantologii, Chirurgii Naczyniowej i Endowaskularnej SUM 'Śląskiego Centrum Chorób Serca w tych latach. Te osiągnięcia robią wrażenie i trudno przejść obok nich obojętnie. Książka zawiera również zestawienie przewodów doktorskich i habilitacyjnych z zakresu kardiochirurgii i transplantologii pracowników Centrum. Profesor Marian Zembala jest bardzo ciekawą postacią. Ma na swoim koncie wiele wybitnych osiągnięć, w tym staże w zagranicznych placówkach medycznych. Od 1993 roku jest dyrektorem Śląskiego Centrum Chorób Serca w Zabrzu. Był pierwszym lekarzem , który dokonał w Polsce przeszczepu pojedynczego płuca oraz pierwszym chirurgiem który wykonał zabieg przeszczepu płuco- serca. W 2015 roku pełnił funkcję Ministra Zdrowia. Profesor Zembala to skromny człowiek, który z pokorą podchodzi do wykonywanej pracy. Czytając o jego osiągnięciach byłam pod wrażeniem. Lista jego dokonań dosłownie nie ma końca. Zaimponował mi swoją empatią. Profesor Zembala to wybitny specjalista, ale przede wszystkim człowiek. Twierdzi, że nie potrafi sam o sobie mówić. Jego osiągniecia mówią za niego. To człowiek, który walczy o życie każdego pacjenta i który stara się tej walki nie przegrać. "Niestety empatia występuje zdecydowanie za rzadko w naszym codziennym życiu. Paradoks polega jednak na tym, że o empatii nie należy mówić, należy ją pokazywać swoimi decyzjami, zachowaniem, postawą, stosunkiem do innych, a przede wszystkim działaniem. (...)" Kardiochirurgia to dziedzina wiedzy wymagająca wielu poświęceń. Lekarz transplantolog na co dzień musi borykać się z ogromnym obciążeniem psychicznym związanym z wzięciem odpowiedzialności za zdrowie i życie drugiego człowieka. Nie każdy może sobie z tym poradzić. Profesor Zembala to kompetentny lekarz i wrażliwy człowiek, który pokazał mi ludzkie oblicze medycyny. Książkę czytałam z zapartym tchem. Profesor Zembala to lekarz z powołania, który pokazał mi nowe oblicze medycyny. Książka jest skonstruowana w sposób ciekawy. Każdy rozdział rozbudowuje naszą wiedzę związaną z rozwojem polskiej kardiochirurgii. Spodobał mi się przejrzysty układ stron i szata graficzna. Kolejne zagadnienia omawiane są prostym, zrozumiałym językiem. Książka będzie idealną pozycją dla tych z was, którzy zainteresowani są historią polskiej kardiochirurgii. Ta pozycja zrobiła na mnie ogromne wrażenie. Polecam!

http://zakladkadoksiazek.pl/


W ubiegłym tygodniu ukazała się książka będąca zapisem rozmowy Dawida Kubiatowskiego z prof. Marianem Zembalą, wybitnym kardiochirurgiem, dyrektorem Śląskiego Centrum Chorób Serca w Zabrzu, uczniem prof. Religi, byłym ministrem zdrowia, wreszcie tarnogórzaninem. Dla naszych czytelników mamy trzy egzemplarze publikacji. Książka ,, Spotkania. Opowieść o wierze w człowieka" ukazała się nakładem wydawnictwa Editio. Jest efektem wielu godzin rozmów, jakie z prof. Zembalą przeprowadził Dawid Kubiatowski, w czasie gdy zabrzański kardiochirurg pełnił funkcję ministra zdrowia. Publikacja to wywiad-rzeka. Panowie omawiają w niej wszystkie etapy życia profesora, poruszając przy okazji bieżące problemy medycyny i transplantacji. Mówią ponadto o etyce zawodowej, wierze oraz kwestiach delikatnych, jak choćby homoseksualizm. Mimo że głównym bohaterem książki jest prof. Marian Zembala, ważną rolę odgrywają w niej ludzie, z którymi zetknął się w życiu zabrzański kardiochirurg. Publikacja wyraźnie stała się okazją, by im podziękować. - Jest też czymś więcej. To przekaz drogi. Dla mnie życie jest wędrówką, o której najlepiej opowiada się przez pryzmat spotkań z ludźmi. Stąd też tytuł ?Spotkania (...)" - mówi prof. Zembala. Na pomysł napisania książki o Marianie Zembali wpadł Dawid Kubiatowski, któremu po raz pierwszy profesor udzielił wywiadu, będąc ministrem zdrowia. Rozmawiali wówczas o 12 miliardach złotych, jakie dzięki staraniom ministerstwa zdrowia otrzymała Polska z Unii Europejskiej na rozwój krajowej służby zdrowia. - Rozmawialiśmy też o transplantologii. Byłem zaskoczony, jak dogłębnie znał problem. Na koniec rozmowy powiedział, że marzy mu się książka na podstawie rozmów ze mną. ?Ma pan tyle ciekawych spraw do przekazania innym" - powiedział. Zapamiętałem te miłe słowa i uznałem, że to dobry pomysł - opowiada prof. Zembala. Panowie spotykali się wieczorami w domu poselskim, gdy nie było głosowań w Sejmie. Najbliżsi ministra nie mieli pojęcia o powstającej książce. Jako pierwsza dowiedziała się o niej żona prof. Zembali, Anna. - Dałem ją jej do przeczytania po pierwszej korekcie. Powiedziałem: ?Anula, znasz moje życie. Przeczytaj i powiedz, czy jest w niej coś, co może kogokolwiek zranić i czy są w niej jakieś elementy fałszywe, nieprawdziwe". Po lekturze odparła, że nie ma zastrzeżeń. Zwróciła mi tylko uwagę, że być może za mało mówię o naszych dzieciach. Mimo to nie wprowadziłem zmian. Nie chciałem, by książka była egocentryczna - mówi. Na jej ostateczną autoryzację kardiochirurg poświęcił tegoroczny urlop nad morzem. Ten fakt mówi wiele o jej bohaterze. Człowieku niezwykle pracowitym, który już od młodzieńczych lat poświęcał każdą chwilę na naukę i osobisty rozwój. Jak się okazuje, prof. Zembala śpi średnio 4 godziny na dobę. -To mi wystarcza. Zawsze tak było, to moja norma, przyzwyczajenie - dodaje. Prof. Marian Zembala urodził się w 1950 r. w Krzepicach (powiat kłobucki). Jest naczelnym dyrektorem Śląskiego Centrum Chorób Serca w Zabrzu oraz uczniem prof. Zbigniewa Religi. Należał do zespołu lekarzy, którzy jako pierwsi w Polsce dokonali udanej transplantacji serca. Sam natomiast jako pierwszy w Polsce przeszczepił płucoserce. Ma żonę Annę oraz czworo dzieci: Michała, Joannę i bliźnięta Pawła i Małgorzatę.

gwarek.com.pl HANNA KAMPA; 2017-10-03


Marian Zembala to niesamowita postać. Znany kardiochirurg, były minister zdrowia, poseł na sejm, a także wieloletni współpracownik profesora Religii.Jego dokonania można by mnożyć, a zachwytom pod jego adresem prawdopodobnie mogłoby nie być końca. Zembala zaś to człowiek skromny, mądry, dojrzały, skupiający się przede wszystkim na zdrowiu i życiu pacjenta, bo to one stanowią dla niego priorytet. Zazwyczaj nie czytam wywiadów. Nie interesuje się medycyną. Nie oglądałam słynnych "Bogów" Łukasza Palkowskiego. A jednak w pozycji też doszukałam się wiele dla siebie. Ten tytuł nie pozostawił mnie obojętną. Dawid Kubiatowski i Marian Zembala przeprowadzili szereg rozmów, poruszając wiele interesujących i aktualnych tematów. Tym, co interesowało mnie najbardziej, było podejście profesora Zembali do medycyny. Chciałam posłuchać wypowiedzi kogoś, kto ratowaniem życia rzeczywiście zajmuje się na co dzień, kogoś, kto ludzkie życie bierze w swoje ręce, uzależniając chorego od własnych decyzji i poczynań. I w tym kontekście (nie tylko w tym) doktor ma rzeczywiście do powiedzenia wiele mądrych rzeczy. Dużo słyszy się o życiu lekarzy, lecz ciężko zweryfikować te informacje komuś, kto jak ja, nie obraca się w tym kręgu, nie ma w rodzinie czy wśród znajomych doktora. Zembala opowiada naprawdę ciekawie. O rozwoju kardiochirurgii, pierwszych transplantacjach przeprowadzonych w Polsce, współpracy z zagranicznymi ośrodkami. Tematy te nie należą do popularnych i być może zainteresują tylko wąskie grono odbiorców, ale w moim odczuciu są potrzebne, istotne i minimum wiedzy na ten temat każdy z nas mógłby czy może nawet powinien posiadać. Bo to dotyczy nas samych. Bo to są nasze powody do dumy. Z jego opowieści wyłania się również obraz lekarza jako zwyczajnego człowieka. Bo on nie pozwala nazywać się bogiem, czuje się z tym niekomfortowo. I mówi o oddanej rodzinie, własnych poświęceniach, czyhających na lekarzy pokusach, problemach i wyzwaniach. W trakcie wywiadu przywołuje kilka własnych doświadczeń, które naprawdę mnie zainteresowały. Największe wrażenie zrobiła na mnie opowieść o operacji świadka jehowy, któremu nie przetoczono krwi. Ta wiara uniemożliwia ten proces, natomiast profesor postanowił postąpić w zgodzie z jego przekonaniami. Udało się, co więcej kadra zrozumiała, że podczas operacji często zbyt dużo krwi się marnuje, że warto nad tym popracować, trochę tą krew bardziej szanować. Wywiad Kubiatowskiego podzielony został na kilka rozdziałów- mamy możliwość lepiej poznać min. codzienność lekarza, funkcjonowanie jego rodziny, dzisiejsze postrzeganie kwestii etycznych oraz wraz z Zembalą zagłębić się w politykę, która w jego życiu zajęła dość istotne miejsce. Nie wszystkie rozdziały mnie przekonały, ten dotyczący polityki dość mocno zmęczył. Ale to tylko fragment, w mojej ocenie nierzutujący na całość tej publikacji i jej ocenę. Mnie akurat nie interesuje, nie można mu jednak odmówić istotności, zwłaszcza, że może wiązać się z medycyną, regulując takie sprawy jak aborcja czy eutanazja. "Spotkania..." czyta się dobrze, choć wbrew pozorom nie jest to prosta lektura. Zawarto w niej dużo informacji, które laikowi mogą sprawić pewną trudność w odbiorze. Ale Zembala stara się odpowiadać prosto, na temat, tłumaczy, a w tych wypowiedziach czuć jego zaangażowanie. Medycyna to jego życie i łatwo zauważyć to w każdym fragmencie. Zaimponowało mi natomiast, w jaki sposób do tej rozmowy przygotował się Kubiatowski i w jaki sposób ją poprowadził. Ciężko doszukać się tutaj przypadkowości, dialog przebiega płynnie, jest rzeczowy i skupia się na kwestiach interesujących obydwie strony. Cieszę się, że poświęciłam tej lekturze trochę czasu. Bo mogłam dowiedzieć się czegoś nowego. Bo poznałam naprawdę interesującego człowieka. Bo zwróciłam uwagę na nieco inny gatunek, niż te, po jakie sięgam na co dzień. Zachęcam, żebyście o wartości tej pozycji przekonali się sami.

rudarecenzuje.blogspot.co.uk RUDA RECENZUJE


Wywiad z szaleńcem Ta książka ukaże się na rynku 27 września, ale dla Czytelników mamy specjalny egzemplarz z dedykacją jej bohatera - Mariana Zembali, przekazany nam podczas promocji publikacji zorganizowanej kilka dni temu w-Śląskim Centrum Chorób Serca w Zabrzu. Spotkania. Opowieść o wierze w człowieka to intymny portret profesora, członka zespołu kardiochirurgów, który przeprowadził pierwszą w naszym kraju udaną transplantację serca. Sam Zembala jako pierwszy w Polsce przeszczepił płucoserce, dziś kieruje SCCS, ale - jak podkreśla - nie byłby w tym miejscu, gdyby nie ludzie, których spotkał na swojej drodze. Uważa, ze każde spotkanie jest zaciągnięciem długu, który wypada spłacić. I pomyśleć, że chciał być ministrantem, a potem dyrygentem... Szczególne miejsce w wywiadzie--rzece zajmuje oczywiście profesor Zbigniew Religa. Zembala bez skrępowania opowiada o trudnej, ale owocnej współpracy, walce swego mentora z alkoholizmem i rakiem płuc, a także niegasnącej wierze w przeszczep serca. - Nigdy nie zwątpiliśmy w sens transplantacji. Religa nie pozwalał nam na takie wątpliwości. Po pierwszej nieudanej próbie już po dwóch dniach mówił nam, że musimy się rozglądać za kolejnym dawcą - zapewnia doświadczony lekarz. Wywiad z naszym kardoichirurgiem przeprowadził Dawid Kubiatowski, którego pasją jest kino, teatr i dziennikarstwo. Współpracuje z kilkoma ogólnopolskimi magazynami, w których publikuje rozmowy z ludźmi kultury i nauki. Na swoim koncie ma wywiady z m.in. aktorami Arturem Żmijewskim i Jerzym Stuhrem, piosenkarką Katarzyną Nosowską, czy aktorem Tomaszem Kotem, odtwórcą roli Religi w słynnym firnie Bogowie. Teraz Zmebala w książce mówi: - Byliśmy szaleńcami, nie bogami. Nie potrafi zresztą mówić o sobie (albo tylko osobie), jest za to mistrzem opowieści o innych, których poznał w swoim życiu. Stąd zapewne tytuł książki.

Głos Zabrza i Rudy Śląskiej