Nie wiem dlaczego, ale początkowo miałem opory przed przeczytaniem tej książki. Myślałem sobie - przecież to 50 streszczeń innych książek. Przecież nie da się oddać ducha całej książki opisując ją na zaledwie kilku stronach! I to prawda, bo nie o to w tej książce chodzi!
Zacząłem ją czytać jednego niedzielnego popołudnia i już w połowie pierwszej strony wstępu musiałem wstać po mój rażąco żółty zakreślacz, aby podkreślić sobie cytat Andrew Carnegie’go:
"Nikt nie zostaje bogaty, dopóki nie wzbogaca życia innych."
I wtedy moje początkowe opory co do tej książki topniały strona za stroną, linijka za linijką, słowo za słowem. Przeczytałem tego popołudnia ponad 150 stron i nawet nie poczułem kiedy.
Teraz wiem, że książka Toma jest po prostu rewelacyjna i mimo, że moja obawa, która podpowiadała mi, że przecież nie da się oddać ducha całej książki opisując ją na zaledwie kilku stronach z jednej strony się potwierdziła, to z drugiej strony autor udowodnił, że da się z powodzeniem wycisnąć całą esencję książki, przelać ją na kilka stron i zachęcić przy tym do przeczytania jej w oryginale.
Dzięki przeczytaniu Fortuny w pigułce (jak mówi podtytuł) moja lista książek do uzupełnienia w mojej domowej biblioteczki powiększyła się o 24 tytuły [sic!]. No ale cóż, przyjemności trzeba odpowiednio dozować, więc pewnie wszystkich od razu nie kupię ;) a 50 dzieł klasyki dostatku i bogacenia się naprawdę polecam wszystkim tym, którzy uważają, że zwiększania swojej inteligencji finansowej nigdy za wiele ;)
Bogać się mądrze!

neoma.pl; Marek