Pema Cziedryn, zanim została buddystką, a później nauczycielką du chowa, przeszła długą drogę. Czytając jej książki, aż trudno sobie wyobrazić, że była kobietą owładniętą - jak przyznaje - zazdrością, że ktoś sprzedał więcej książek niż ona! Wszyscy ci uśmiechnięci, oświeceni ludzie, jakich widzisz na zdjęciach lub spotykasz osobiście, musieli stawić czoło w pełni rozwiniętej własnej neurozie" - pisze. Uff, pocieszające. Tom Butler-Bowdon, ekspert w dziedzinie literatury dotyczącej rozwoju osobistego, zebrał w trzy tomy dzieła Przewodników, najwybitniejszych twórców książek motywacyjnych, psychologicznych i duchowych. Każdemu z nich poświęcił zaledwie kil ka stron, podając w pigułce informacje na temat kolejnych odkryć w dziedzinie wewnętrznego rozwoju. Wszystkie trzy pozycje są warte uwagi, jednak to w klasykach duchowości" utonęłam na dobre na kilka wieczorów. "50 duchowych klasyków" jest książką o książkach, które zmieniają sposób myślenia kolejnych pokoleń, a przede wszystkim o ich autorach - tych, którzy nie mogąc znaleźć pełnej satysfakcji w swoim dotychczasowym życiu, szukali głębiej, i znaleźli. Doświadczyli wewnętrznej transformacji. Nic dziwnego, że ich przykład inspiruje, dodaje odwagi i energii, a przede wszystkim poszerza wewnętrzne granice. Pema Cziedryn zaczynała swoją podróż w głąb siebie grubo po trzydziestce. Malcolm X, przywódca czarnych Amerykanów walczących o swoje prawa w latach 60. XX wieku, zanim siał się oświeconym pielgrzymem", był drobnym przestępcą. Richard Alpert, słynny profesor psychologii z Uniwersytetu Harvarda, porzucił naukową karierę i stał się Ramem Dassem, mistrzem duchowej aspiracji. Franciszek z Asyżu był synem bogatego kupca, jednak zrezygnował z dostatniego życia, zaczął odnawiać zrujnowane kościoły i żyć w zgodzie z naturą. Być może w naszym życiu brakuje sacrum. Być może sukces materialny i zawodowy już nie cieszy tak jak kiedyś. Być może przeczuwamy, że sens życia znajduje się poza granicami naszych małych spraw. A wtedy ta książka złożona z niezwykłych życiorysów w pigułce, jak przeczuwam, może pomóc. Nie ma niczego złego w przyjemnościach tego świata, pisze we wstępie Tom Butler. Zaspokajanie naszych pragnień może nieść wiele satysfakcji i na pewnym etapie życia być wszystkim, czego potrzebujemy. Chodzi o to, że rozkosz, którą daje poznanie rzeczywistości poza naszym jednostkowym ja, jest "nie do opisania", to satysfakcja najwyższa. Paradoksalnie to poprzez zatracenie małej jaźni można uzyskać największą moc osobistą, zyskać prawdziwą siłę. W książce sami bliscy: Fritjof Capra, Carlos Castaneda, Epiktet, Khalil Gi-bran, Gandhi, Thich Nhat Fłanh, Hermann Hesse, Aldous Huxley, William James, Carl Custav Jung, Krishnamurti, James Redfield, Miguel Ruiz, Emanuel Swedenborg, Eckhart Tolle, Simone Weil, Ken Wilber i inni. Najbardziej lubię jednak Franciszka z Asyżu, którego już jemu współcześni nazywali bożym szaleńcem. Ten człowiek żył w permanentnej podzięce! Właśnie wdzięczność jest kluczem do zrozumienia jego życia. W epoce sztywnych podziałów społecznych Franciszek traktował ludzi po królewsku, bez względu na stan: odnosił się identycznie do żebraka i do księcia. Osła nazywał swoim bratem, a wróbla siostrą. Legenda ukazuje go jako hojnego darczyńcę i wielkiego miłośnika życia. Kochał każdego, kto stanął na jego drodze. Nie miał wrogów. Nawet jeśli to tylko legenda, dobrze wiedzieć, że ludzie ją stworzyli.

Zwierciadło; Renata Arendt-Dziurdzikowska