Trzeci tom rozmów jakie przeprowadza! z Jorge Luisem Borgesem, na krótko przed śmiercią wybitnego argentyńskiego pisarza, Osvaldo Ferrari składa się z 28 dyskusji radiowych czyli jest ich o 17 mniej niż w pozycji poprzedniej - W dialogu II". O ile w tamtym zbiorze dawała się zauważyć fascynacja Borgesa buddyzmem i obaj rozmówcy często powracali do wątków związanych z reinkarnacją, to w tym tomie Borges i Ferrari starają się znaleźć klucz do tajemnic życia i śmierci za pomocą myśli chrześcijańskiej. Wgłębiają się w zawiłości teologiczne św. Tomasza z Akwinu, mówią o angielskim pisarzu G.K. Chestertonie, autorze książek o św. Tomaszu oraz św. Franciszku z Asyżu. A jednym z najważniejszych rozdziałów-dyskusji jest ten poświęcony postaci Jezusa Chrystusa wraz z wpływem intelektualnym jaki wywarło chrześcijaństwo na literaturę i sztukę. Idąc za Renanem, autorem głośnej w XX wieku książki o Jezusie, Borges mówi - .że jeżeli Chrystus nie byt ludzkim wcieleniem Boga - a to, że nim był, wydaje się nader nieprawdopodobne - to w pewnym sensie byl najbardziej nadzwyczajnym człowiekiem, jakiego pamięta historia". Mówi także: Nie wiem natomiast, czy zauważono, że Chrystus, poza tyloma innymi rzeczami, jest stylem literackim". W rozmowie tej pada niezwykła analogia na temat Sokratesa i Jezusa. Borges porównuje śmierć ich obu i w pewnym sensie stawia znak równości pomiędzy zaakceptowaniem przez greckiego filozofa podanej mu cykuty, a dobrowolnym poddaniu się Ukrzyżowaniu przez Chrystusa. Obaj ponieśli śmierć za głoszenie wyższej prawdy i obaj mieli swoich wyznawców, dzięki którym przeszli do potomności. Nawet próba zanegowania istnienia Sokratesa przez George′a Bernarda Shawa, który był zdania, że Sokratesa wymyślił Platon, współgra z twierdzeniami niektórych ateistów lansujących pogląd, iż Jezus nie istniał, lecz został wykreowany przez twórców Ewangelii.

Magazyn Literacki KSIĄŻKI; Piotr Kitrasiewicz, 01/11/2008