(…) Od początku wiedziałam, że po lekturze będę pisać. Mimo to, nie bardzo wiem o czym. Bierzesz książkę do ręki, nie zamierzasz długo czytać. Tylko chwilę. Dosłownie kilka stron przed snem. I momentalnie wpadasz w trans. Przedzierasz się przez rozdziały z niezwykłą prędkością. Czas przestaje istnieć. A wszystko to za sprawą Richarda Bandlera, zwanego „ojcem NLP”. Książka jest podzielona na cztery części. Przejście między nimi jest tak płynne, że gdyby nie informacja na stronie w której części się znajduje, nie wiedziałbym. Ogólnie czytając nie wiedziałam gdzie jestem i co się dzieję. Cudowne uczucie. Wiesz jak to jest, upatrzyć sobie jakiś cel i podążać cały czas wytyczoną ścieżką by go zdobyć? Książkę tą można porównać do schodów na których szczycie znajduje się nasz cel. To co chcemy osiągnąć, czyli umiejętność hipnotyzowania. Od niego dzielą nas tylko cztery stopnie, po których wspinamy się przerzucając kolejne strony i wykonując ćwiczenia. Trzy początkowe „schodki” są do siebie bardzo podobne. Ciężko mi znaleźć między nimi znaczne różnice. Im dalej się znajdujemy, tym mniej jest teorii a więcej praktyki. Tak jakby teoria została gdzieś na dole, na samym początku trasy. Jej kopia jest już w naszych głowach, nie musimy po nią zawracać. Za to jesteśmy coraz bliżej celu. Coraz bliżej praktyki. Przelewa się ona z każdej strony. Otacza nas. Oczywiście nie oznacza to, że autor na początku zanudza nas jakimiś bredniami, których i tak nie rozumiemy. Właściwie to opowiada nam o tym, jak jest. Mówi o rzeczach, które znamy z codziennego życia, ale może nie do końca jesteśmy ich świadomi. Łączy to ze swoimi doświadczeniami. Wszystko przesycone jest wspaniałymi anegdotami a później to, co najważniejsze: ćwiczenia. Masa ćwiczeń. Zarówno do wykonywania samemu jak i z partnerem. Czwarta część bardzo różni się od pozostałych. Już sama konstrukcja przykuwa naszą uwagę. Strona podzielona jest na dwie kolumny. Z lewej znajduje się zapis dwóch sesji z klientami, natomiast z prawej jest opisane jakie schematy językowe zostały użyte i jak przebiegał cały proces. No i oczywiście, żeby tradycji stało się za dość, na końcu ćwiczenia. Zapis dwóch kolejnych sesji bez tłumaczenia zachodzących procesów, tylko wolne miejsce. Czas, abyśmy sami zaczęli dostrzegać schematy i rozłożyli je na części pierwsze. Na tym etapie już to umiemy. A skoro jesteśmy w stanie dostrzec jakie procesy zachodzą podczas sesji hipnotycznych kogoś, kto jest już właściwie legendą w tej dziedzinie, to co stoi na przeszkodzie byśmy sami zaczęli hipnotyzować? Dlaczego nie chcesz szybciej się uczyć? Czy tak bardzo lubisz swoje lęki i fobie, że nie chcesz się z nimi rozstać? A co najważniejsze: nie chcesz się dobrze bawić? Nie rozumiem czemu tu jeszcze siedzisz. Jeśli masz wątpliwości czy dasz radę, jeśli wahasz się, bo nigdy nie miałeś styczności z NLP, to możesz być spokojny. W książce znajdują się załączniki, dla „początkujących”. Wszystko co może sprawiać trudności jest tam opisane i wytłumaczone. No i oczywiście tu również są ćwiczenia. Wszędzie są ćwiczenia. Tak jak trans, on również jest wszędzie. Siedzi i czeka, aż zechcesz go wreszcie dostrzec i korzystać z niego świadomie. Nie bój się go, on chce Ci pomóc stać się kimś lepszym. Takim, jakim zawsze chciałeś być.

; Agnieszka Pilecka