Kiedy odbieramy dyplom uczelni wyższej, pierwszym uczuciem, które nas przepełnia, jest duma. Oto zakończyłyśmy trudny etap zdobywania wiedzy, napisałyśmy niezłą pracę dyplomową i pozytywnie zaliczyłyśmy ostatni egzamin. Mając w pamięci stres przed sesją, godziny spędzone w bibliotece i przesiadywanie na wykładach od rana do wieczora, myślimy, że nastał wreszcie nowy, lepszy okres w naszym życiu. Idziemy do pracy. Nic bardziej mylnego. Po kilku miesiącach w nowych okolicznościach życiowych często tęsknimy za beztroską lat studenckich, długimi wakacjami i intensywnym życiem towarzyskim. Przystosowanie się do tzw. dorosłego życia nie jest łatwe. Nagle znajdujemy się w świecie sztywnych zasad i procedur oraz wśród ludzi, z którymi niekoniecznie możemy się zaprzyjaźnić. Przynajmniej nie od razu. Wydawnictwo OnePress z myślą o świeżo upieczonych pracownicach wydało po polsku książkę Hannah Seligson zatytułowaną Grzeczna dziewczynka idzie do pracy, czyli jak przetrwać trudne początki. Przejrzawszy spis treści, spodziewamy się uniwersalnych rad, jak wejść w rytm życia zawodowego. Chcąc poznać sposoby na uniknięcie błędów nowej osoby w danym środowisku, otwieramy książkę... i przez dwieście stron zastanawiamy się. czy faktycznie możemy zastosować się do zawartych w niej wskazówek. Dwa pierwsze rozdziały odnoszą się do bardzo istotnej rzeczy, jaką jest rozpoczęcie kariery. Jak znaleźć dobrą pracę Jak wywalczyć sobie mocną pozycję w nowej firmie W jaki sposób sprawiać wrażenie profesjonalistki Seligson skupia się na każdym szczególe: od właściwego stroju, po relacje z przełożonymi i współpracownikami. Przestrzega przed zbyt emocjonalnym podejściem do problemów, jakie w naturalny sposób wynikają z przyjęcia na siebie zupełnie nowych zadań. Radzi uczyć się od najlepszych, znaleźć sobie mentora i dostosować się do grupy współpracowników. Niestety, uważne wczytanie się w poszczególne punkty pokazuje, że autorka często zaprzecza sama sobie. Bo jak możemy jednocześnie być sobą" w pracy i przeglądać co tydzień tabele sportowe, by dopasować się do tego, o czym rozmawiają współpracownicy płci męskiej Takich zgrzytów i sprzeczności jest więcej. Właściwie ta książka bardziej obrazuje świat korporacyjny Ameryki, niż daje cenne wskazówki dla dziewczyn, które zaczynają karierę zawodową. To zresztą główna jej wada, z którą w żaden sposób nie poradziła sobie redakcja polskiego wydania - nieprzystosowanie do realiów bliskich polskim odbiorczyniom. Jeden z ostatnich rozdziałów, który traktuje o odejściu i zwolnieniu z pracy, zawiera w sobie szczegóły, które dotyczą tylko życia w Stanach Zjednoczonych. Tamtejszy system ubezpieczeń społecznych jest kompletnie inny od obowiązującego w Polsce. Redakcja polskiego wydania nie zająknęła się o tym nawet w małym przypisie. Tymczasem w innym miejscu zamieniła amerykańskie adresy stron internetowych na polskie. Taka niekonsekwencja nie pomaga w odbiorze książki, gdyż trudno stwierdzić, czy ma się do czynienia z rzetelnym poradnikiem czy tylko z opisem sytuacji młodych pracownic w Ameryce. Osobiście skłaniałabym się ku tej drugiej opcji. Niestety, znajduję zbyt mało odniesień do sytuacji znanych mi osobiście czy z relacji koleżanek, by wybrać książkę Seligson jako przewodnik po życiu zawodowym. Być może ta zbytnia szczegółowość poradnika zaważyła na tym, że jego użyteczność została ograniczona. Wiele z nas pracuje nadal w niewielkich firmach, gdzie oddział HR to jedna osoba z szefostwa, a nawet w tych większych upomnienie się o szkolenia dyskwalifikuje pracownika zamiast sprawić, że jego zaangażowanie w pracy zostanie zauważone. Nie każdy młody pracownik może sobie pozwolić na negocjowanie swoich zarobków, gdyż często nie posiada nawet formalnej umowy o pracę. Sądzę, że młoda pracownica w Polsce zmaga się z zupełnie innymi problemami niż jej rówieśniczka ze Stanów Zjednoczonych. Jednak książka Seligson nie jest zupełnie bezużyteczna, gdyż zawiera także fragmenty, które są bardziej uniwersalne. Problemy molestowania seksualnego, a także różnorodnych koneksji towarzyskich w miejscu pracy stanowią na pewno atut poradnika. Nie wszystko, o czym pisze autorka, odnosi się do naszego miejsca pracy, ale jeśli pracujemy w firmie, która otwarcie wzoruje się na zasadach korporacyjnych, możemy na podstawie tej książki wskazać, czego jej jeszcze brakuje do osiągnięcia standardów. Autorka pisze też otwarcie o niechęci starszych pracownic do młodszych koleżanek, szkodliwości plotkowania w zespole oraz o niebezpieczeństwie zamknięcia kobiet w kręgu gorzej płatnych zajęć o charakterze służebnym (asystentka, tak jak przedszkolanka i pielęgniarka, maja. Żeńską końcówkę). W Polsce nadal są to rzadko poruszane tematy Książka podpiera się także licznymi danymi statystycznymi, które dotyczą. udziału kobiet w rynku pracy, w rozdziale poszczególnych stanowisk czy też wysokości ich wynagrodzenia. Takie informacje mogą się przydać każdemu. Z jednej strony mamy doić przerażająca, wizję biura jako miejsca, w którym czają się liczne niebezpieczeństwa ora/ gdzie wpadamy w wir niekorzystnych dla nas schematów i mechanizmów i po to. aby przetrwać, musimy zaprzeczyć części sienie i przeglądać nudne tabele sportowe, by w oczach kolegów wyjść na równą dziewczynę (czy oni przeglądają żurnale mody?), to tylko jedna strona tej książki Druga to podsycanie w kobietach poczucia, że mogą łatwo stać się profesjonalistkami i osiągnąć sukces. Biorąc pod uwagę fakt, że ab) dojść do czegoś, kobiety w Polsce muszą nie tylko nauczyć się. jak zachowywać się w środowisku zawodowym, ale przede wszystkim pokonać tkwiące u nich samych ograniczenia, poradnik Seligson może być użyteczny. Mimo wszystko czekam na polską wersję - napisaną przez kobietę stąd i dającą bardziej adekwatne do naszych realiów rady dla świeżo upieczonych pracownic.

Gazeta Ubezpieczeniowa; Katarzyna Sosnowska, 21/10/2008