Z pewnością takie pytania nasuną się wielu z tych, którzy sięgną po książkę Roberta Goffee i Garetha Jones "Dlaczego ktoś miałby Cię uważać za swojego przywódcę?" Autorzy, prawdopodobnie zdając sobie sprawę z potencjalnej reakcji czytelników na kolejną publikację traktującą o przywództwie, śpieszą z odpowiedzią na pierwszych stronach swojej książki.

I tak, "Dlaczego ktoś miałby Cię uważać za swojego przywódcę?" powstała, ponieważ znaczna część dotychczasowych książek o liderach i dla liderów była albo czczymi teoretycznymi rozważaniami, mającego niewiele wspólnego z rzeczywistością, albo stanowiły zbiór porywających anegdot z życia najpopularniejszych przywódców świata polityki i biznesu. Mądrych i pouczających, ale kompletnie niepowtarzalnych.

Autorzy -- naukowcy, konsultanci i menedżerowie w jednej osobie, proponują nam spojrzenie na zagadnienie przywództwa poprzez zrównoważenie wiedzy teoretycznej oraz doświadczeń praktyki zarządzania. Za punkt wyjścia do rozważań o przywództwie Goffee i Jones odbierają twierdzenie, że nie istnieje jedna, uniwersalna receptura na skuteczne przywództwo. Krytyce poddają królującą przez wiele lat teorię cech charakteru, jak też szybko przemijające koncepcje.

Wg. autorów jedyne czym powinien charakteryzować się dobry przywódca, to autentyczność. A dokładniej rzecz biorąc autentyczność w byciu sobą. Choć brzmi to prosto i banalnie, w praktyce nie jest ani proste, ani banalne. Aby być autentycznym należy po pierwsze uświadomić sobie kim naprawdę jesteśmy. Jakie są nasze słabe i mocne strony oraz jak i kiedy je wykorzystać (również te słabe). Właśnie ten ostatni punkt jest najtrudniejszy w realizacji i w gruncie rzeczy decyduje o tym, "czy ktoś miałby Cię uważać za swojego przywódcę".

Dziesiątki przykładów zebranych przez autorów w ich długoletniej pracy, osób stojących na czele wielkich koncernów, jak i kilkuosobowych zespołów, pokazują jak wielką sztukę stanowi przewodzenie innym. Sztukę, ponieważ, oprócz elementarnych umiejętności niezbędnych każdemu na stanowisku kierowniczym, przywództwo w znacznej mierze jest sprawą kształtujących się przez całe życie wyczucia i intuicji. Ponadto, autorzy dowodzą swojej tezy o decydującym znaczeniu autentyczności dla skutecznego przywództwa, prezentując sylwetki odnoszących sukcesów liderów. Kontrowersyjnych indywidualistów, charyzmatycznych wizjonerów i zwyczajnych ludzi mających swoje mniejsze i większe słabości.

Prócz świeżego spojrzenia na przywództwo, niewątpliwą zaletą książki jest także jej aktualny charakter. Autorzy koncentrują się na współczesnym wymiarze przywództwa, określony przez zmieniający się pod wpływem licznych trendów gospodarczych, politycznych oraz społecznych, kontekście organizacyjnym i kulturowym zarządzania.

Rozpoznanie i uświadomienie sobie istoty owych przemian to warunek wstępny sukcesu. Myślenie o roli przywódcy kategoriach chociażby krytykowanej przez autorów teorii cech charakteru, to pewna porażka.

W czasach, gdy pewna jest tylko zmiana, nieustannej zmianie ulegają również potrzeby organizacji, jak i każdego z jej członka z osobna. Potrzeby te musi rozpoznać i zaspokoić przywódca. Jak piszą autorzy: "W miarę jak wzrasta tempo zmian, ludzie coraz bardziej angażują się w poszukiwanie stałości i sensu. Jesteśmy coraz bardziej podejrzliwi wobec świata zdominowanego przez zwykłych odtwórców ról społecznych".

Książka "Dlaczego ktoś miałby Cię uważać za swojego przywódcę?" nie byłaby kompletna, gdyby nie przestrogi autorów na temat ryzyka i pułapek czyhających na każdego przywódcę.

W tym przypadku znowu nieocenione dla zrozumienia przez czytelnika poruszanych kwestii stają się przytoczone przez Goffee i Jones przykłady liderów, których kariery będące pasmem spektakularnych sukcesów kończy się z dnia na dzień sromotną klęską.

A wszystko, dlatego że przestawali być sobą. Ponieważ, "tylko jedna osoba może przekonująco odegrać rolę Jacka Welcha -- sam Jack Welch".

Decydent; Kamil Dudek; 04/2007