1. Chaos jako nowa normalność

Bycie ultraliderem zaczyna się od uświadomienia sobie, że chaos nie jest wyjątkiem, ale częścią reguły współczesnego swiata a co za tym idzie przywództwa. To zdolność do myślenia o niepewności jako o miejscu, w którym drzemie kreatywność. Zamiast pragnąć „normalności”, ultraliderzy wykorzystują chaos jako odskocznię do sukcesu. Co to oznacza:

• Przeformułowanie negatywnych sytuacji. Każde wyzwanie jest okazją do nauki nowych technik lub wdrożenia nowych procedur, modlei i systemów.
• Przyzwyczajenie się do dyskomfortu. Odporność jest tworzona poprzez doświadczenie w trudnych sytuacjach.
• Opracowanie strategii "antykruchości".

2. Rozwijanie radykalnej samoświadomości jest kluczowe

Kiedy świat zewnętrzny się zmienia, ultraliderzy dokładają wszelkich starań, aby dokładnie zrozumieć, co cenią, co ich napędza, a co pozostaje poza ich widocznością. Obejmuje to:

• Zaproszenie do współpracy innych – którzy zaoferują szczerą informację zwrotną, tak by móc  dostrzec martwe punkty.
• Odnalezienie swojej Gwiazdy Północnej. Warto wiedzić za czym się opowiadasz, na co będziesz zwracać uwagę w dłuższej perspektywie, bo to utrzyma cię na powierzchni, gdy wszystko inne przestanie działać.

Im bardziej ugruntowana jest Twoja tożsamość, tym bardziej stabilny i pewny siebie będziesz się wydawał swojemu zespołowi.

3. Rozwijanie umiejętności adaptacyjnego podejmowania decyzji

Kiedy sprawy przybierają naprawdę zły obrót, ludzie będą musieli przyjmować założenia oparte na ograniczonych danych. Ultraliderzy są mistrzami kompromisu między szybkością a rozwagą. To co ich wyróżnia to:

•    Analiza scenariuszy, prognozowanie sytuacji i tworzenie planów awaryjnych.
•    Zdecentralizowane podejmowanie decyzji - pozwolenie swojemu zespołowi działać na bieżąco w oparciu o własne unikatowe doświadczenia i perpsektywy. 
Eksperymentowanie, które odbywa się szybko i bez zbytniego strachu przed zmianą kierunku, jest tu kluczowe.

4. Opanuj emocjonalną zwinność

Zwinność emocjonalna to zdolność do przechodzenia przez trudne emocje bez ich absorbowania. Jak rozwijać to podejście?

•    Nie walcz ani nie unikaj strachu lub gniewu. Emocje można lepiej kontrolować, nazywając je i poprawnie dekodując.
•    Naucz się poświęcać czas na refleksję, zanim zaczniesz działać w sytuacjach naładowanych emocjonalnie. Emocje nigdy nie są dobrym doradcą.
•    Bądź emocjonalnym punktem oparcia. Pewność siebie, która dodaje otuchy Twojemu zespołowi, sprawia, że zespół czuje się lepiej sam ze sobą i przede wszytskim działa a nie ulega sytuacyjnemu paraliżowi.

5. Budowanie i podtrzymywanie zaufania

Stabilność w przywództwie to budowanie zaufania. Jeśli masz zespół, który ufa Tobie i Twoim wytycznym, nawet w niepewnośc zrobi to, o co ich poprosisz.

•    Pielęgnuj szczerość. Przyznaj się do niewiadomych i porozmawiaj o tym, co jest robione, aby im zaradzić.
•    Zachowywanie się w ten sam sposób za każdym razem. Bądź etyczny i uczciwy nawet pod presją.
•    Kultywuj wrażliwość. Poczuj, jak to jest być w Twoim zespole. Zrozum perspektywę innych. Ludzie trzymają się liderów, którym zależy i którzy ich rozumieją.

6. Wykorzystaj mądrość zespołu

Ultraliderzy nie wiedzą wszystkiego. Korzystają raczej z mądrości i doświadczeń grupy. Jak to robią? 

•    Koncentrują się na bezpieczeństwie psychologicznym. Inspirują rozmowy i podejmują ryzyko bez strachu przed konsekwencjami.
•    Wykorzystują różnorodność. Zróżnicowane zespoły znacznie lepiej radzą sobie z trudnymi wyzwaniami.
•    Współpracują w ramach organizacji. Porzucają silosy informacyjne, aby wykorzystać zasoby z innych działów lub grup interesariuszy.
UltraLiderzy umożliwiają skalowalność poprzez decentralizację rozwiązywania problemów, co prowadzi do powstania zwinnych zespołów, które są w stanie sprostać każdemu wyzwaniu.

7. Zbuduj swój zestaw narzędzi odpornościowych

Podążanie niestabilną ścieżką oznacza również dbanie o siebie - fizycznie, emocjonalnie i psychicznie. Pielęgnuj odporność poprzez celowe praktyki:

•    Redukcję stresu tj. regularne ćwiczenia, uważność i higiena snu to absolutna podstawa.
•    Ciągłe uczenie się.  Nadążaj za duchem czasu, zdobywając informacje i bądź aglomeratem wiedzy, którą można wykorzystać w przyszłości.
•    Rozwijaj system wsparcia. Nawiązuj kontakty z innymi mentorami, przyjaciółmi, a nawet terapeutami, aby uzyskać informacje zwrotne i wkład.

W byciu ultraliderem nie chodzi o bycie doskonałym. Bądź raczej osobą, która traktuje niedoskonałość jako szansę i radzi sobie z nią pewnie i z należytą swobodą. Oznacza to prowadzenie z celem tam, gdzie ścieżka jest niezdefiniowana, ufanie, gdy pojawia się strach i prowadzenie naprzód, gdy czujesz, że nikt nie ma kontroli.

Na drodze do ultraprzywództwa nigdy nie lekceważ faktu, że niestabilność jest twoim przyjacielem, ale także nauczycielem. Postępując zgodnie z tymi wskazówkami, można zamienić przeszkody w odskocznię do kolejnych osiągnięć - dla siebie, swojego zespołu i firmy.