Wprowadzenie

Nigdy dotąd w całej historii rozwoju środowiska pracy pojęcie współdziałania nie miało tak wielkiego znaczenia dla pomyślnego funkcjonowania organizacji jak właśnie dziś. Na skutek błyskawicznie zachodzących zmian społecznych, technologicznych i informacyjnych społeczeństwo staje w obliczu niespotykanej dotąd presji. Nasze przedsiębiorstwa są coraz bardziej złożone i w coraz większym stopniu kierują się zasadami konkurencyjności.

Nie możemy już dłużej oczekiwać, że dzięki wysiłkom kilku najlepszych jednostek firma zajmie pozycję lidera rynku. Jeśli chcemy przetrwać, musimy wypracować sposoby wykorzystania kreatywności i potencjału ludzi na wszystkich szczeblach organizacji.

Gdy powiążemy wspomniane zmiany z migracją społeczną, gospodarką globalną, modyfikacją uznawanych dotychczas wartości i przemianą tradycyjnej etyki pracy, otrzymamy w wyniku rosnące zapotrzebowanie na nowe struktury organizacyjne i nową definicję przywództwa. Oczekiwania pracowników są dziś większe. Oprócz dobrej płacy pragną oni także samorealizacji.

W wyniku tych procesów tendencja do bazowania na uczestnictwie i zaangażowaniu nasiliła się do tego stopnia, że bywa nazywana trzecią rewolucją w zasadach zarządzania. Do pełnego głosu doszła nowa komórka struktury organizacyjnej - zespół, który wzmacnia poczucie współwłasności i zaangażowanie, wyzwala kreatywność i rozwija umiejętności. Nowoczesny lider musi stwarzać podwładnym możliwość rozwoju, a w zespołach pełnić funkcję facylitatora[1] - i to nie tylko jako efektywny kierownik zespołu, ale także jako efektywny członek tego zespołu.

W ciągu ostatnich dwudziestu lat zespół pracowników The Ken Blanchard Companies wykonał ogromną pracę w dziedzinie badań i wdrażania modelu wysokowydajnych zespołów. Pracami kierowali Don Carew i Eunice Parisi-Carew, partnerzy założyciele firmy. Don i Eunice są moimi bliskimi przyjaciółmi i współpracownikami od ponad trzydziestu lat; spędziliśmy razem niezliczone godziny, pracując wspólnie nad realizacją idei zawartej w niniejszej książce. Wierzę, że koncepcje prezentowane w opowieści Jednominutowy Menedżer buduje wydajne zespoły tworzą przejrzystą mapę, która okaże się przydatnym narzędziem do budowania bardziej produktywnych i spełniających wysokie wymagania zespołów.

Jak wkrótce się przekonasz, nasza idea pracy zespołowej jest starannie zintegrowana z Przywództwem Sytuacyjnym? II (Jednominutowy Menedżer i przywództwo). Do wprowadzenia ulepszeń do modelu Przywództwa Sytuacyjnego? zainspirowały nas właśnie badania nad rozwojem grup, i jestem za to wdzięczny Donowi i Eunice, orędownikom tych zmian. Motorem napędowym ich pracy jest zaangażowanie w stwarzanie ludziom szans na bardziej satysfakcjonujące i produktywne życie oraz wspieranie przedsiębiorstw w rozwoju, tak by stawały się organizacjami bardziej troskliwymi i twórczymi, osiągającymi pełnię sukcesu.

Pomysłami zawartymi w tej książce podzieliliśmy się z tysiącami ludzi z przeróżnych zespołów i organizacji - koncepcje te nigdy nie zawiodły i zawsze wywierały silny wpływ. Mam nadzieję, że książka ta okaże się równie pouczająca i pomocna dla ciebie i twoich zespołów, jak było to w ich przypadku.

Ken Blanchard

współautor Jednominutowego Menedżera?