Spis treści

1. Wprowadzenie

2. Rozdział 1. Żelazna róża, piękna i wytworna

Tytuł oryginału: Dong Mingzhu & Gree. A Business and Life Biography

Copyright © by Guo Hongwen
Copyright for polish transaltion© by Joanna Sugiero
Copyright © by Virtualo, 2023

Redakcja: panbook.pl
Korekta: panbook.pl
Skład ebooka: Elibri Sp. z o.o.
Projekt okładki: Małgorzata Drabina / Yellow Room

Wydanie I
Warszawa 2023
ISBN 978-83-2727-921-7

Książka jest objęta ochroną prawa autorskiego. Wszelkie udostępnianie osobom trzecim, upowszechnianie i upublicznianie, kopiowanie oraz przetwarzanie jest nielegalne i podlega właściwym sankcjom.

Virtualo Sp. z o.o.
ul. Marszałkowska 104/122
00-017 Warszawa
www.virtualo.pl
www.virtualo.eu

Chcesz wydać książkę? Napisz do nas: redakcja@virtualo.pl.

Wprowadzenie

Dong Mingzhu, przewodnicząca Gree Electric Appliances (Gree’s) i liderka chińskiego odrodzenia przemysłowego, jest ucieleśnieniem kobiety sukcesu. Swoją karierę zaczęła – od zera – w wieku 36 lat, czyli w tym okresie życia, w którym większość kobiet odnajduje stabilizację w życiu rodzinnym i poświęca się mężowi oraz dzieciom. Dong[1] krok po kroku pięła się po szczeblach kariery, przechodząc całą drogę od szeregowej pracownicy działu sprzedaży do prezeski Gree Electric Appliances. Jest mądra, odważna, silna i stanowcza. Jej sukcesy i doświadczenie pomogły jej zyskać unikalną perspektywę. Pod względem intelektualnego bogactwa zdecydowanie przewyższa swoich rówieśników. Jej podróż zawodowa jest inspiracją dla młodych ludzi i może posłużyć jako przewodnik dla przedsiębiorców.

W maju 2012 roku odbyły się ponowne wybory do zarządu Gree Electric Appliances. To wydarzenie naznaczyło zmianę starego kierownictwa na nowe. Zhu Jianghong, założyciel i prezes zarządu Gree Electric Appliances, ogłosił, że przechodzi na emeryturę, a pięćdziesięcioośmioletnia Dong Mingzhu, pełniąca wówczas funkcję wiceprzewodniczącej, została wybrana na prezeskę Gree Electric Appliances.

Wiele osób z branży było przekonanych, że odejście Zhu Jianghonga mocno wpłynie na Gree. To, czy uda się ograniczyć ten wpływ do absolutnego minimum, zależało od jego następczyni – Dong Mingzhu. We dwoje tworzyli oni bowiem Drużynę Zhu Dong, która sprawowała kontrolę nad firmą w okresie jej pierwszych sukcesów. „Gree nie będzie się dalej rozwijać bez Dong Mingzhu, a Dong Mingzhu nie byłaby tym, kim jest teraz, gdyby nie Zhu Jianghong” – ta opinia, krążąca po Gree, a także popularna w całej branży, pomaga lepiej zrozumieć, jakie relacje łączyły Zhu Jianghonga, Dong Mingzhu i Gree. Z tego samego powodu były dyrektor generalny Kelon Electrical Holdings powiedział: „Zhu Jianghong miał wielkie szczęście, że mógł współpracować z Dong Mingzhu, i na odwrót”. Krótko mówiąc, Drużyna Zhu Dong była siłą napędzającą Gree, dzięki której przedsiębiorstwo konsekwentnie się rozwijało.

Kiedy po odejściu Zhu Jianghonga jego funkcję przejęła Dong Mingzhu, ludzie zastanawiali się, co się stanie z Gree po rozwiązaniu Drużyny Zhu Dong. W 2012 i 2013 roku Dong Mingzhu dokonała dwóch ekscytujących rzeczy: w 2012 roku Gree osiągnęło imponujący przychód w wysokości 100,084 miliardów juanów ze wzrostem na poziomie 19,84 procent rok do roku, po raz pierwszy osiągając cel 100 miliardów juanów. W ten sposób stało się pierwszą firmą z branży urządzeń elektronicznych, która przekroczyła barierę 100 miliardów juanów rocznego przychodu ze sprzedaży tylko jednego produktu. Zysk netto dla akcjonariuszy spółek giełdowych wyniósł 7,378 miliardów juanów, co oznaczało wzrost o 40,88 procent w porównaniu z poprzednim rokiem.

W 2013 roku Gree osiągnęło przychód 120 miliardów juanów ze wzrostem na poziomie 19,90 procent rok do roku. Zysk netto dla akcjonariuszy spółek giełdowych wyniósł 10,8 miliardów juanów (wzrost o 46,53 procent rok do roku), a każda akcja wygenerowała zysk 3,6 juana (wzrost o 45,75 procent rok do roku).

Kto by pomyślał, że Haili Air Conditioning Company (taka była wcześniejsza nazwa tej firmy) rozwinie się tak bardzo, że stanie się Goliatem w swojej branży? Dzięki zwiększeniu przychodów z niecałych 30 milionów juanów do obecnych 120 miliardów juanów, Gree stało się gigantem cztery tysiące razy większym niż na początku. W tym samym okresie, gdy roczne przychody firmy powoli rosły z 30 milionów do 120 miliardów juanów, Dong Mingzhu pięła się po szczeblach kariery; zaczynała od stanowiska szeregowego sprzedawcy w Haili Air Conditioning Company, a skończyła jako przewodnicząca i prezeska Gree. Równolegle z sukcesami firmy Dong Mingzhu rozwijała się zawodowo i wspinała po szczeblach kariery na sam szczyt.

Nasza bohaterka stworzyła legendę chińskiej sprzedaży i marketingu i odniosła niebywały sukces w zdominowanym przez mężczyzn świecie biznesu. Jest naprawdę wyjątkową i charyzmatyczną kobietą. Oto, co mówi się o niej w branży: „Jest indywidualistką przestrzegającą zasad i przepisów. Łączy w sobie kobiecą wrażliwość z żelazną ręką”. Bezlitośnie obalała zasady ustanowione przez mężczyzn, zbudowała nowy ląd na wcześniej nieznanym terenie i stworzyła legendę, która zadziwiła cały świat.

W chwili, gdy jej losy połączyły się z Gree, rozpoczęła nową podróż. Dzięki niezwykłemu splotowi wydarzeń jej nazwisko zostało wydobyte na światło dzienne i znalazło się w centrum uwagi. W końcu stanęła na czele największej na świecie marki klimatyzatorów do użytku domowego.

Dzięki swoim osiągnięciom Dong Mingzhu wzbudza zachwyt kobiet, a mężczyźni obserwują jej dokonania z podziwem i fascynacją. Niestrudzenie dąży do osiągnięcia ideału i trzyma się swoich zasad, łamiąc niepisane reguły obowiązujące w branży. Nie boi się kwestionować istniejących norm społecznych, wymyśla i buduje nowe kanały dystrybucji oraz nieustannie wykuwa własną drogę do sukcesu.

Dong Mingzhu żegluje po oceanie biznesu, jawiąc się jako osoba pewna siebie, która zawsze zwycięża w biznesowych wojnach. Jest uparta i jeżeli w coś wierzy, to nikt nie jest w stanie jej przekonać do zmiany zdania. Aby chronić interesy firmy, potrafiła nawet zwrócić się przeciwko własnemu bratu, a gdy chciała wprowadzić w życie nowe przepisy, zaryzykowała swoją posadę, konfrontując się z liderami. Jest twarda i nie zgadza się na kompromisy z dystrybutorami – wszystko musi iść po jej myśli. Przedstawione powyżej cechy rzucają pewne światło na charakter Dong Mingzhu i ukazują nam ją jako kobietę, która po prostu nie ma sobie równych.

Chociaż niektórzy mówią na nią „Żelazna Dama”, Dong Mingzhu jest z natury czuła i sentymentalna. Nigdy nie nosi garsonek – nie lubi ich za to, że nadają kobietom „poważny i uparty” wygląd. Zamiast nich woli modne ubrania. Kiedy spotyka się z chorymi dziećmi z biednych rodzin, nie żałuje im pieniędzy i wspomaga je finansowo albo obsypuje podarunkami. I podobnie jak każdej matce, oczy zachodzą jej łzami, kiedy mówi o swoim synu.

Dong Mingzhu zbudowała swój sukces na wytrwałości, wierze we własne siły i niezłomnym dążeniu do realizacji swoich marzeń. W świecie materialistów, w którym ludzie działają pod wpływem emocji, a pieniądze są wszystkim, Dong Mingzhu zacięcie walczy o swoje marzenia, dobitnie manifestując szlachetne przekonania i ambitną wizję. Zawsze emanuje energią i pewnością siebie – są to dwa kluczowe składniki, które zapoczątkowały wielkie odrodzenie chińskiego narodu i jego pogoń za Chińskim Marzeniem. Sukces Dong Mingzhu służy jako świadectwo, że kobiety mogą wnieść wrażliwość i piękno do świata biznesu – czyniąc go żywszym i bardziej kolorowym.

Rozdział 1

Żelazna róża, piękna i wytworna

Samodzielna i dążąca do perfekcji

Dong Mingzhu urodziła się w sierpniu 1954 roku jako siódme dziecko w zwyczajnej rodzinie w Nankinie. Jej rodzice, którzy mieli już sporą gromadkę do wychowania, traktowali ją jak „niechciany dodatek”.

Nadając jej imię, wybrali znak „zhu”, który oznacza perłę. W tamtym czasie nie byli w stanie przewidzieć, że imię ich córeczki stanie się synonimem miasta Zhuhai w południowych Chinach. Tak jak dorosła Dong Mingzhu rozświetla markę Gree swoją odwagą i mądrością, tak samo marka Gree rozjaśnia Zhuhai i całą branżę w Chinach i na świecie.

Dong Mingzhu urodziła się tuż przed piątą rocznicą założenia Chińskiej Republiki Ludowej, w czasie, gdy w kraju rodziła się nowa energia i wszędzie dało się odczuć wyraźne ożywienie. Jej rodzinny dom znajdował się w Nankinie w Jiangsu, historycznym mieście, które szczyciło się dużym kulturowym dziedzictwem. Mimo że była najmłodsza z siedmiorga rodzeństwa, na pewno nie pasowały do niej określenia „nieśmiała” ani „powściągliwa”. W domu nigdy nie zagrywała karty „najmłodszego dziecka”, żeby wymusić specjalnie traktowanie albo cieszyć się większą pobłażliwością rodziców i starszego rodzeństwa. Nigdy nie dała się poznać jako rozkapryszona ani małostkowa. Już jako dziecko zachowywała się jak „mała dorosła”. Do dziś darzy dużą sympatią Nankin, starożytne miasto, w którym spędziła dzieciństwo, dzięki czemu przesiąkła jego historycznym i kulturowym bogactwem. Zawsze jednak uważała, że brakuje mu czegoś niewymiernego. Często wyjeżdżała poza jego mury, aby się przekonać, co jest dalej, i za każdym razem odkrywała coś nowego i znajdowała ciekawe inspiracje.

Któregoś dnia powiedziała do mamy:

– Miasto Nankin wygląda zbyt staro. Powinniśmy je przyozdobić i odświeżyć.

– To sprawy dorosłych – odparła jej matka. – Ty w żadnym razie nie powinnaś się tym martwić, moje dziecko. Jesteś dziewczynką, dlatego musisz się nauczyć skupiać swoje myśli na mężu i dzieciach.

– Dlaczego niby takimi sprawami mają się zajmować tylko mężczyźni? – spytała oburzona Dong Mingzhu. – Dlaczego kobiety nie mogą tego robić ani o tym rozmawiać?

Jej mama zaś odparła:

– Jesteś za młoda. Kiedy podrośniesz, zrozumiesz moje słowa.

Dong Mingzhu zapamiętała tę rozmowę.

Była bystrą, pewną siebie i upartą dziewczynką. Wyróżniała się też wyjątkową odwagą i wytrwałością. Do dziś jej dewizą jest „rób to, co chcesz, i dawaj z siebie wszystko”. Kiedyś powiedziała:

– Nauczyciele nigdy na mnie nie narzekali. Moi rodzice ani razu nie musieli stawić się w szkole z powodu moich wybryków. We wszystkich przedmiotach byłam najlepsza i po zakończeniu każdego semestru przynosiłam do domu piękny wypis ocen.

Podczas odrabiania prac domowych zawsze najpierw myślała, a dopiero potem działała, dlatego nigdy nie musiała nanosić żadnych poprawek. „Nie wyrwałam ani jednej kartki z zeszytu, a moje notatniki były w niemalże idealnym stanie. Nauczyciele dawali je za przykład innym uczniom, co motywowało mnie do odrabiania zadań domowych z jeszcze większą dokładnością i starannością” – wspominała.

Podczas nauki w szkole Dong Mingzhu szybko poznała wartość czasu i zrozumiała, jaką zbrodnią jest marnowanie go. Kiedy nauczyła się czegoś nowego, nigdy nie wracała do tej informacji, żeby ją sobie utrwalić. Wspominając okres nauki, powiedziała: „Uczyłam się tylko w szkole. Po powrocie do domu nigdy nie czytałam podręczników. Powtarzanie informacji, które już się zna, jest moim zdaniem stratą czasu. Po szkole uprawiałam różne sporty albo chodziłam na piesze wycieczki. Uznałam, że skoro moje oceny satysfakcjonują nauczycieli i rodziców, nie muszę całymi dniami uczyć się z podręczników”.

Kiedy poszła do gimnazjum, najbardziej chciała nauczyć się dwóch rzeczy: pływać i jeździć na rowerze. Jej rodzice bardzo się temu sprzeciwiali. Uważali, że kształtowanie tych umiejętności jest niebezpieczne i twierdzili, że nie ma żadnej potrzeby, aby ich córka podejmowała takie ryzyko. Jednak Dong Mingzhu nalegała tak bardzo, że w końcu jej ulegli i się zgodzili. Dong Mingzhu, która miała wtedy zaledwie 11 albo 12 lat, tak to później wspominała: „Może po prostu taka jestem. Nigdy nie akceptuję swoich porażek. Kiedy coś mi się nie uda, nie szczędzę wysiłków, żeby naprawić sytuację. Jestem z natury samodzielna i nieugięta. Nigdy się nie zatrzymuję, dopóki nie odniosę sukcesu”. I właśnie ta nieugiętość odcisnęła swoje piętno na wszystkich aspektach życia Dong Mingzhu.

W lipcu 1975 roku ukończyła z wyróżnieniem statystykę w Instytucie Kształcenia Kadr w Wuhu. Dostała pracę na stanowisku kierowniczym w instytucie badań chemicznych w Nankinie, gdzie również osiągała doskonałe wyniki. Stwierdziła: „Jestem z natury bardzo sumienna i zawsze ciężko pracuję. Kiedy przełożony kazał mi coś zrobić w ciągu trzech dni, zwykle wykonywałam to zadanie w jeden dzień, a przez następne dwa starannie dopracowywałam szczegóły. Ciągle sobie powtarzałam, że muszę robić wszystko najlepiej, jak się da”. Dzięki temu wyrosła na osobę szlachetną, elegancką i pełną wiary w siebie.

W chińskiej branży klimatyzacji – niezależnie od tego, czy chodzi o dziennikarzy, czy przedstawicieli branży – Dong Mingzhu zawsze przedstawiana jest jako osoba uparta, twarda i nieustępliwa. Być może zdołała utrwalić ten wizerunek w umysłach ludzi. W mediach prezentuje się jako silna i nieugięta kobieta, jednak przy bliższym poznaniu okazuje się, że to tylko stereotypy, które mają niewiele wspólnego z prawdą. Gdy ludzie spotykają ją po raz pierwszy, wielu z nich nie może się powstrzymać i pyta: „Czy pani na pewno jest Dong Mingzhu?”, ponieważ ze zdziwieniem odkrywa, że nie brakuje jej wrażliwości, zwłaszcza w sytuacjach pozazawodowych.

Dong Mingzhu bardzo lubi haftować i jest w tym naprawdę dobra. Wszystkie zasłony i obrusy w jej rodzinnym domu w Nankinie zostały przez nią zaprojektowane i ręcznie wyszyte. Zawsze, gdy mówi o haftowaniu, kąciki oczu jej się śmieją. Jest zwyczajną kobietą z krwi i kości, która kocha piękno i modę.

W rogu jej gabinetu stoi zdjęcie, na którym widać Dong Mingzhu, ubraną w granatową pasiastą sukienkę bez rękawów i białe trampki, jak przykuca na kamieniu pośrodku strumienia i rozpryskuje wodę dłońmi. Jej twarz promienieje blaskiem. Tego typu piękne wspomnienia są dla niej bardzo cenne i na długo zapadają jej w pamięć. Na biurku stoi kilka ramek z innymi prywatnymi fotografiami z jej kolekcji. Dong Mingzhu uwielbia robić zdjęcia i co jakiś wymienia fotografie w ramkach na nowe, z których bije jeszcze większy splendor niż z poprzednich.

Dong Mingzhu jest również wielką fanką filmów i oper mydlanych. Bez względu na ich gatunek, ogląda je bardzo uważnie, gdy tylko czas jej na to pozwala. Lubi dyskutować z bliskimi o koreańskim serialu Jesień w moim sercu. Rzadko mówi o rodzinie – jedynym wyjątkiem jest jej syn. Na tapecie w telefonie ma ustawione ich wspólne zdjęcie.

Mimo że zajmuje wysokie stanowisko prezeski i dyrektorki generalnej Gree, wciąż ubiera się tak, jak lubi. Nigdy jej się nie zdarzyło pojawić w tym samym stroju dwa razy na takich wydarzeniach jak konferencje, publiczne wydarzenia czy występy przed kamerą. W zdominowanej przez mężczyzn branży elektroniki użytkowej stylowo ubrana Dong Mingzhu wyraźnie odróżnia się od facetów w garniturach. W cennym czasie wolnym chętnie chodzi na zakupy do outletów. Jest mistrzynią odkrywania perełek wśród wielu kolekcji i zawsze się cieszy, gdy natrafi na dobrą okazję, choć dla nikogo nie jest tajemnicą, że nie brakuje jej pieniędzy.

Chociaż jest przedstawiana jako twarda i dominująca, pracownicy Gree często mówią na nią „siostra Dong”. Pewien dystrybutor podsumował ją w następujący sposób: „Dong Mingzhu ma cięty język, ale chce dobrze”. Ludzie z Gree wiedzą, że wizerunek twardej kobiety został stworzony na potrzeby pracy. Dong Mingzhu wyznacza wysokie standardy i rzadko odkrywa przed ludźmi swoją łagodniejszą stronę. Kiedy czasami przez przypadek zsunie jej się maska z twarzy, współpracownicy są zaskoczeni i zachwyceni jednocześnie. Zhu Jianghong jako były prezes Gree i przełożony Dong Mingzhu tak o niej powiedział: „Jest dobrą kobietą, ale jej język walczy do końca”. Jego słowa potwierdzają współpracownicy: „Siostra Dong jest twarda na zewnątrz, ale ma miękkie serce”. Być może ludzie z Gree podskórnie czują, że pod tą żelazną powłoką kryje się łagodna dusza.

Od 18 lat Dong Mingzhu zapewnia Gree pozycję lidera w branży klimatyzacji. Ta odnosząca sukcesy bizneswoman jest zawsze opanowana, choć trzyma w rękach ogromną władzę. Jednak na wzmiankę o synu wzrusza się do łez. Była tak zajęta kursowaniem między północą a południem, że nie miała czasu się nim zajmować. Teraz ma poczucie, że przez te lata zaniedbywała go i nie sprawdziła się jako matka.

Jej syn urodził się w 1982 roku i od samego początku był dla niej źródłem ogromnej radości. Niestety zaledwie dwa lata później spotkało ją wielkie nieszczęście: umarł jej mąż. Została sama z dwuletnim dzieckiem. Silna z natury Dong Mingzhu przetrwała ten bolesny okres i dzielnie zniosła trudy, jakie przyniósł jej los. W głębi serca nie straciła nadziei i marzyła o lepszym życiu dla siebie i dla synka.

Kiedy w wieku 36 lat wyjechała z Nankinu, żeby podjąć nową pracę w Shenzhen, jej syn Dongdong chodził dopiero do drugiej klasy szkoły podstawowej. Wiedziała, że aby spełnić marzenia, musi odłożyć na bok uczucia i oddać ośmioletniego Dongdonga swojej matce pod opiekę. Od kiedy zaczęła pracować w Gree, widywała syna tylko wtedy, gdy w ramach podróży służbowych odwiedzała rodzinne miasto. Zawsze gdy przyjeżdżała do domu, Dongdong był bardzo cichy i przyklejał się do niej jak nieśmiały kociak, jakby bał się, że mama ucieknie, jeśli nie przytrzyma jej wystarczająco mocno.

Którejś niedzieli, wracając z wizyty w domu rodzinnym, Dong Mingzhu odkryła, że zostawiła ważne dokumenty. Szybko zawróciła. Kiedy mijała pokój syna, z ciekawości weszła do środka i podniosła kołdrę. Z zaskoczeniem odkryła, że chłopak leży pod spodem skulony i płacze. Jego klatka piersiowa konwulsyjnie drgała, a łzy wymieszane ze smarkami spływały mu po twarzy. W tamtej chwili Dong Mingzhu uświadomiła sobie, że jako matka nie dała mu wszystkiego, czego potrzebował, i nie spełniła swojego rodzicielskiego obowiązku. Dongdong, widząc ją, wytarł oczy i zapewnił:

– Wracaj do pracy, mamo. Nic mi nie jest, naprawdę.

Chcąc połączyć pracę z opieką nad dzieckiem, Dong Mingzhu wysłała swojego jedenastoletniego syna do szkoły z internatem. Miała nadzieję, że w takim otoczeniu chłopak wyrośnie na niezależnego i ambitnego młodzieńca.

W wieku 12 lat Dongdong odbył samodzielną podróż z Zhuhai do Guangzhou, a potem wrócił samolotem do Nankinu. Dwa dni przed wylotem zapytał matkę:

– Możesz mnie zawieźć na lotnisko?

Dong Mingzhu była wtedy już potężną bizneswoman i mogła spełniać prośby syna, nie martwiąc się o czas ani o pieniądze. Chłopiec patrzył na nią, wyczekując odpowiedzi, lecz ona odrzuciła jego prośbę, mówiąc krótko:

– Mama jest zajęta.

Dongdong spytał więc, czy mogłaby wysłać któregoś ze swoich współpracowników, żeby odwiózł go na lotnisko, ale ta prośba również spotkała się z nieczułą odmową. Kiedy Dong Mingzhu po latach przypomniała sobie tamtą sytuację, wpadła w panikę i nie mogła się uspokoić. Tak bezwzględnie odmówiła własnemu dziecku spełnienia prostej prośby! Uświadomiła sobie, że to było bardzo okrutne z jej strony. Przecież chłopak miał wtedy tylko 12 lat.

Kiedy jej syn dorastał, starała się zrekompensować mu brak fizycznej opieki i dyscypliny częstymi rozmowami i udzielaniem rad. Zawsze zachęcała go, żeby rozwijał siłę i niezależność, nawet gdy był jeszcze bardzo mały. Tłumaczyła mu, że tylko w ten sposób może stać się kompetentnym i wartościowym członkiem społeczeństwa.

Dong Mingzhu z radością obserwowała, jak jej syn powoli staje się takim właśnie człowiekiem. Teraz odczuwa ulgę, ponieważ Dongdong wyrósł na niezależnego, ambitnego mężczyznę i wybrał sobie karierę zgodną z jego pasją i umiejętnościami. Teraz zamiast go okłamywać i obiecywać, że wkrótce wróci do domu, może mu szczerze wyznać, że zamierza jeszcze ciężej pracować na kolejne sukcesy Gree.

Uśmiech losu: zdecydowana i energiczna osobowość

Kiedy Dong Mingzhu była mała, jej umysł był niewinny i pełen fantazji. Początkowo marzyła, żeby zostać nauczycielką. Później chciała wstąpić do wojska i chronić ludzi na wszelkie możliwe sposoby. Zawsze pragnęła być wartościowym członkiem społeczeństwa.

W lipcu 1975 roku ukończyła statystykę w Instytucie Kształcenia Kadr w Wuhu w prowincji Anhui i podjęła pracę na kierowniczym stanowisku w Instytucie Badań Chemicznych w Nankinie. Niedługo później wyszła za mąż i urodziła syna. Wtedy przestała skupiać się na karierze i zmieniła się we wzorcową żoną i matkę. Gdy miała zaledwie 30 lat, jej mąż zmarł, a silne pragnienie samodzielności wyznaczyło dalszy kierunek jej działań. Nie chciała być od nikogo zależna ani szukać współczucia u innych. Pragnęła się rozwijać i własnymi rękami budować sobie piękne życie.

W 1990 roku dopadł ją swoisty kryzys wieku średniego. Stwierdziła, że nie chce siedzieć bezczynnie i patrzeć, jak jej młodość przemija. Rzuciła pracę w Nankinie, zostawiła rodzinę – mamę i syna – i zaczęła żyć na własny rachunek w Shenzhen. Później przeniosła się do Zhuhai i wyruszyła w nową podróż, dołączając do zespołu Gree.

Karierę w Gree rozpoczęła od stanowiska szeregowego sprzedawcy. Mimo że była ambitna, starała się nie wychylać. Chciała jak najszybciej przystosować się do nowego środowiska i do roli, którą w nim odgrywała. Pracowała do późna, pomagając bardziej doświadczonym sprzedawcom osiągnąć przychody ze sprzedaży na poziomie około trzech milionów juanów. Jednocześnie doskonaliła własne umiejętności w takich obszarach jak instalacja, konfiguracja, użytkowanie i utrzymanie sprzętu oraz negocjacje z handlowcami, wykorzystując do tego rozmaite metody nauki. Jej mantra brzmiała: „Człowiek jest w stanie pokonać wszystko, dopóki chce się uczyć”. Stawała się coraz bardziej pewna siebie. Uświadomiła sobie, że z prowizji ze sprzedaży jest w stanie zapewnić stabilne życie sobie i swojemu synowi.

W ciągu pierwszych lat pracy w Gree odzyskanie zaległych należności od klientów zabierało jej 40 dni, co skłoniło ją do przemyślenia relacji między przedsiębiorstwem a handlowcami i zastanowienia się, jak stworzyć cykl, który będzie korzystny dla obu stron. Kiedyś pewien kupiec zamówił w Gree towary warte 400 tysięcy juanów, przy czym wpłacił jedynie połowę tej kwoty. Ponieważ w tamtych czasach kupcy dyktowali warunki, Dong Mingzhu zgodziła się na taki układ, jednak gdy otrzymała 200 tysięcy juanów, wysłała kupcowi towary tylko za tę kwotę. Wiedziała, że jest zainteresowany pożyczką, więc aby zmienić jego sposób myślenia, zaoferowała mu atrakcyjne promocje. Pierwsza partia produktów o łącznej wartości 200 tysięcy juanów wyprzedała się w ciągu zaledwie kilku dni. Wtedy Dong Mingzhu wysłała drugą partię towaru, która razem z pierwszą dała uzgodnioną kwotę 400 tysięcy juanów.

Od tamtej pory wielu kupców rezygnowało z kupowania towaru na kredyt. W dziale, którym zarządzała Dong Mingzhu, nikt już nie brał pożyczek. W tym samym roku Dong Mingzhu osiągnęła roczne przychody na poziomie 16 milionów juanów. To imponujące zawodowe osiągnięcie spotkało się z podziwem i zazdrością jednocześnie. Rynek w Anhui całkowicie się otworzył na Gree, a Dong Mingzhu przeniesiono do Nankinu, trudniejszego regionu, w którym panowała silniejsza konkurencja. Tam Dong Mingzhu w ciągu jednego roku zwiększyła przychody firmy do 36,5 milionów juanów.

Ekscytujące wieści o nagłym wzroście sprzedaży przyciągnęły uwagę Zhu Jianghonga, który w tamtym czasie pełnił funkcję prezesa Gree. W 1995 roku Dong Mingzhu wróciła do centrali Gree w Zhuhai i została mianowana na dyrektorkę działu sprzedaży. Zapoczątkowała wówczas serię drastycznych reform i zmieniła dział, który słynął z nierzetelności i nieterminowości, w nowy, dynamiczny zespół. Rozwijając się razem z Gree, Dong Mingzhu obserwowała jego transformację z małego przedsiębiorstwa wytwarzającego 20 tysięcy produktów rocznie w korporacyjnego giganta sprzedającego 60 milionów urządzeń w ciągu roku.

Niektórzy twierdzą, że Gree nie byłoby tym, czym jest teraz, gdyby nie Dong Mingzhu. Ona sama nie zaprzecza tym słowom, ale zwraca uwagę na ogromne znaczenie jakości produktów i wspólnego wysiłku wszystkich członków zespołu. Swoje pierwsze sukcesy przypisuje również zaufaniu, jakie pokładał w niej Zhu Jianghong. „Gdyby nie jego właściwy osąd i otwarty umysł, mój głos jako zwykłej pracownicy działu sprzedaży nie zostałby usłyszany”. Nie ulega wątpliwości, że Gree nie odniosłoby tak wielkiego sukcesu, gdyby nie Dong Mingzhu – i na odwrót. Jej nazwisko jest nieodłącznie związane z nazwą firmy.

Wspólne przetrwanie burzy i dokonanie cudów

„Gree nie odniosłoby sukcesu bez Dong Mingzhu, a Dong Mingzhu nie zostałaby tym, kim jest teraz, gdyby nie Zhu Jianghong”. Te słowa odbijają się echem w murach Gree i w prosty sposób wyjaśniają relacje łączące Zhu Jianghonga, Dong Mingzhu i Gree.

W gabinecie Dong Mingzhu wisi zwój z wykaligrafowanymi słowami: „Bezinteresownie oddana Gree; bohatersko podbijająca świat biznesu”. Dostała go w prezencie na 51. urodziny w sierpniu 2005 roku od prezesa Gree Zhu Jianghonga.

W 1991 roku czterdziestosześcioletni Zhu Jianghong powoli budował swoje imperium, rządząc nim jako prezes Gree. W tamtym czasie firma nosiła nazwę Haili i była niewielkim producentem klimatyzatorów. Zhu Jianghong miał dużą wiedzę z dziedziny technologii i po przejęciu sterów postanowił postawić na badania. Niedługo potem jakość produktów znacząco się poprawiła, co naznaczyło nowy początek dla klimatyzatorów Haili na rynku.

W tym samym roku działania podjęte przez Dong Mingzhu na rynku Anhui przyniosły przychody w wysokości 2,4 miliona juanów. Firma zawdzięczała ten sukces nie tylko kompetencjom i wnikliwemu umysłowi Dong Mingzhu, lecz także poprawie jakości samych klimatyzatorów. W 1992 roku Dong Mingzhu pobiła następny rekord: przychody w Anhui wyniosły 16 milionów juanów, co zszokowało kierownictwo Gree, a także samego prezesa Zhu Jianghonga, ponieważ wynik ten wielokrotnie przekraczał kwotę przychodów w bogatym regionie Jiangsu wynoszącą jedynie trzy miliony juanów. Doświadczony w biznesie Zhu Jianghong był pod wielkim wrażeniem tych osiągnięć i postanowił bliżej zbadać rynek wschodnich Chin. Po przybyciu do Anhui natychmiast dostrzegł w Dong Mingzhu talent do marketingu i zarządzania. Owładnęły nim tak silne emocje, że tamtej nocy nie mógł zasnąć. Silne poczucie odpowiedzialności, a także nietypowe pomysły i biznesowy spryt Dong Mingzhu ogromnie mu zaimponowały.

Zapraszamy do zakupu pełnej wersji książki

Zapraszamy do zakupu pełnej wersji książki

1. W Chinach nazwisko zapisuje się przed imieniem, tak więc „Dong” to nazwisko głównej bohaterki tej książki – przyp. tłum. [wróć]